Connect with us

Hi, what are you looking for?

All posts tagged "The Call – ခေါ်သံ"

ဝတ္ထုတို

အခြေအနေကား အတော်ပင် ဂွကျသော အနေအထားဖြစ်နေသည်။ တအိမ်တည်းနေ တမိုးအောက်ရှိပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ ခက်နေသော အနေအထားပင်။ အာဏာသိမ်းမှုရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုက မိသားစုအတွင်းထိပါ သက်ရောက်မှု ကြီးမားခဲ့သည်။

ရသစာတမ်းငယ်

အချိန်တွေ အပိုင်းအဖြတ်နဲ့ ဖြတ်ကျော်နေရင်း တယောက်ယောက်ကို စောင့်စားရတဲ့ ချိုမြိန်မှုဟာ နှလုံးသားကို ငြိမ်းအေးစေတယ်။ ပီတိဖြစ်စေတယ်။ မျက်စပစ်ပြီး လူတယောက်ကို ဘဝထဲ ခေါ်လာခဲ့ကြတာတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ကဗျာတွေရေးရင်း အမှန်တရားဆီ သွားနေရင်း နှလုံးသားရဲ့ ရင်ခုန်မှုကို လိုက်လျောခဲ့လိုက်ပါတယ်။

ရသစာတမ်းငယ်

“တကယ်တော့ ဒီကျောပိုးအိတ်ကလေးက ကျမ ဆယ်တန်းအောင်လို့ တက္ကသိုလ်တက်ရတော့မယ့်အချိန်၊ ကျမအမေက ဝယ်ပေးခဲ့တာ” လို့ အိတ်ကလေးကိုကြည့်ရင်း ကျမ သူ့ကိုပြောလိုက်တယ်။ ပြောလက်စ စကားနဲ့လည်း မဆက်စပ်ပါဘူးလေ။

ဝတ္ထုတို

အဆင်မပြေတာတွေ များလှပြီ။ ရက်ဆက် တိုက်ပွဲအရှိန်ကြောင့် လူပင်ပန်းမှုက ဘာမှ အရေးမကြီးသော်လည်း ကျဆုံးရဲဘော်တွေ အရေးက တအုံနွေးနွေး ဖြစ်လှ၏။ ဆန်ရင်း နာနာဖွတ်ဆိုသလို ဘေးနားမှာရှိတဲ့ ပ.က.ဖ ခေါင်းဆောင်ကိုပဲ မာန်မဲကြိမ်းမောင်းရန် စိတ်ကူးမိသည်။ အတွေးထဲတင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး စကားလုံးတွေ ဒေါသတွေက အသံအဖြစ် ရောက်မလာတော့ပါ။

ကဗျာ

လူတွေဟာ အချစ်နဲ့တွေ့ရင် နုပျိုသွားတတ်ကြပြီး စစ်နဲ့တွေ့ရင်တော့ ရင့်ရော်သွားတတ်ကြပါတယ် အမြဲတမ်းညို့ဆိုင်းနေတတ်တဲ့ ရာသီမှာ အပြာရောင်ကောင်းကင်ထဲက ကြယ်ဖြူလေးကို မက်မက်မောမော ရှာဖွေကြည့်မိတာ အပြစ်ဆိုစရာ မဟုတ်ကြောင်းပါ မေရီဆိုင်းနွယ်။

ဝတ္ထုတို

တော်လှန်ရေးကြာရှည်လာပြီ။ အောက်ခြေရဲဘော်များမှာ ရိုးရှင်းသည်။ အာဏာရှင်ကိုတော်လှန်မည်။ ရာထူး မလိုချင်၊ အာဏာ မမက်မော၊ ငွေကြေးလောဘ မတက်ကြ။ သို့သော် မ,ကိစ္စ၊ မူးယစ်ဆေးဝါးနှင့် စိတ်ကျခြင်း။ လူမှုရေး၊ အချစ်ရေး၊ မ,ကိစ္စ မည်သို့ဆိုစေ သွေးသားတောင့်တသောအရွယ်၏ အမူအကျင့်များကို ကြာရှည် ဖိနှိပ်ထားရန် မလွယ်ကူပါ။

ကဗျာ

လူတယောက် တွေ့ကြုံခံစားရသမျှဟာ သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာအတုပဲ။ ဘုရားသခင်က စိတ်ကူးကိုဖန်ဆင်းတယ်။ လူသားက လွတ်လပ်မှုကို လိုက်ရှာတယ်။

ရသစာတမ်းငယ်

လူခြေတိတ်ဆိတ် ငှက်ကလေးတွေ အိပ်ပျော်နေဆဲ။ အိမ်ရှေ့က ခရေပင်ထိပ်မှာ လခြမ်းကွေးကွေးလေး လာချိတ်ချိန်။ အဲဒီ လခြမ်းကွေးကွေးလေးကို မျက်နှာမူပြီး ကျနော် ခရီးစထွက်ခဲ့ပါသည်။ လရောင်ရဲ့ အလင်းပုဝါပါးအောက်မှာ ရိုးတိုးရိပ်တိပ် မြင်ရတဲ့ မပန်းဝါရဲ့ ပန်းခင်းလေးကို ခေတ္တ ငေးမိပါသေးသည်။ ကျနော် ခရီးထွက်ရပါဦးမည်

ရသစာတမ်းငယ်

အရေးပေါ် ကိစ္စတခုနဲ့ တနေကုန် ခရီးသွားရတယ်။ အမြန်ပြင်ဆင်ရတော့ အချိတ်အဆက်တွေက သိပ်မမိ။ ရန်သူ့နေရာနဲ့ ကွင်းရမယ့်ရွာမှာ ကိုယ်တွေရောက်ခါနီးလေး လေယာဉ်နဲ့ပစ်နေလို့ ပြန်ထပ်ပြီးအဝေးနေ ဝိုက်ပြီး ပြန်ကွင်းရတော့ အချိန်တွေက တော်တော်နှောင်းရော။ မစီးတာကြာတဲ့ ကတ္တရာလမ်းမကြီးပေါ် ခပ်ကြာကြာလေးစီးရချိန်မှာ ဗိုက်ပူက အပေါ်ကတဝဲဝဲနဲ့။ ဒီလိုနဲ့ မြို့နယ်သုံးလေးခုလောက် ဖြတ်လိုက်...

ကဗျာ

ပဲကိတ်ထဲကနေ မျက်ရည်တွေ တလိပ်လိပ် ထွက်လာတယ်။ ဟုတ်တယ် ငါစားနေရင်း ပဲကိတ်က ငိုတယ်။ ငယ်ငယ်က စားသလိုမျိုး ချိုတာ၊ အိတာပဲမဟုတ်ဘဲ ပဲကိတ်က ဝမ်းနည်းတယ်၊ ကြောက်ရွံ့တယ်။

Facebook