Connect with us

Hi, what are you looking for?

ရသ

“အရာရာကို အကောင်းဆုံး ပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ဖို့”

အတွေးတခုဟာ ကျမရဲ့ဦးနှောက်ထဲကို ဘယ်ကမှန်းမသိ ဝင်လာပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေပြီဆိုရင် အဲဒီအတွေးထဲမှာပဲ သုံးလေးရက် ဒါမှမဟုတ် ပိုကြာရင် တပတ်ကနေ တလအထိ တွေးနေမိတတ်တဲ့အကျင့် ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ကြုံပြီဆိုရင်လည်း တိုက်ဆိုင်တာတွေကပဲ ပေါ်လာတာလား၊ ကျမကပဲ နစ်ဝင်နေတဲ့ ကျမအတွေးရှုထောင့်ကနေ ကြည့်နေလို့ပဲလား မသိပေမယ့် ဆက်စပ်ပြီးတွေးစရာတွေ ဆက်စပ်တိုင်ဆိုင်မှုတွေဟာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။

◼️မြကေခိုင်

အတွေးတခုဟာ ကျမရဲ့ဦးနှောက်ထဲကို ဘယ်ကမှန်းမသိ ဝင်လာပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေပြီဆိုရင် အဲဒီအတွေးထဲမှာပဲ သုံးလေးရက် ဒါမှမဟုတ် ပိုကြာရင် တပတ်ကနေ တလအထိ တွေးနေမိတတ်တဲ့အကျင့် ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ကြုံပြီဆိုရင်လည်း တိုက်ဆိုင်တာတွေကပဲ ပေါ်လာတာလား၊ ကျမကပဲ နစ်ဝင်နေတဲ့ ကျမအတွေးရှုထောင့်ကနေ ကြည့်နေလို့ပဲလား မသိပေမယ့် ဆက်စပ်ပြီးတွေးစရာတွေ ဆက်စပ်တိုင်ဆိုင်မှုတွေဟာ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။

ဒီရက်ပိုင်း အတွေးထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတာကတော့ “အရာရာဟာ ကောင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပိုကောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ“ ဆိုတဲ့အတွေးပါ။ ဘဝမှာ ကံကောင်း အကြောင်းလှတဲ့သူတွေထဲမှာ ပါခဲ့ပုံထောက်လို့ ကောင်းအောင် မြင်ပေးနိုင်ခဲ့တာတွေလည်း များပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း အရာရာဟာ ကောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာမှ မဟုတ်တာ။ ကျမတို့ အရင်ကဆိုရင် ကိစ္စတွေဟာ ကိုယ်စီစဥ်ထားတဲ့အတိုင်း မဖြစ်ဘဲ တခြားသော နည်းလမ်းတခုနဲ့ အဆင်ပြေအောင် လုပ်လိုက်ရရင် ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ပိုအဆင်ပြေတဲ့ အကျိုးရလဒ်တခု ရလာခဲ့ပြီဆိုရင် “ကောင်းဖို့ဖြစ်လာတာ၊ ပိုကောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာ“ ဆိုပြီး တွေးကြရပါတယ်။ ဒါဟာလည်း ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ကိစ္စဟာ တနည်းမဟုတ်တနည်းနဲ့ အဆင်ပြေသွားမှ တ’ နိုင်ကြတာပါ။

ဘာသာတရားရဲ့ အကူအညီကို ယူရရင်တော့ ကျမတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာအရဆို ကံစီမံရာ၊ အခြားဘာသာရေးအရဆို ဘုရားသခင်အလိုအရ၊ ဘုရားသခင်ဟာ အခြားသောနည်းနဲ့ ကူညီစောင့်ရှောက်မှာ ဖြစ်လို့လို့ ယုံကြည်ရပါတယ်။

Public Service Announcement

Public Service Announcement

အဲဒီအတွေးတွေ ခေါင်းထဲမှာ တဝဲလည်လည် ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ ခါတိုင်းလို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပါပဲ၊ ကျမအခန်းဖော် ညီမလေးတယောက် သူ့မိသားစုနဲ့ ဖုန်းပြောဖြစ်ကြရင်း ကျမတို့ စကားစပ်မိကြပါတယ်။ အခန်းဖော် ညီမလေးတို့ မိသားစုဟာ ကယားပြည်ကနေ စစ်ရှောင်နေကြတဲ့သူတွေပါ။

၂၀၂၄ ခုနှစ် အလယ်လောက်မှာ အိမ်အခွံပဲ ကျန်တော့လောက်အောင် ပျက်စီး ဆုံးရှုံးထားတဲ့ သူတွေပါ။ စစ်ကြီးမဖြစ်ခင်က အိမ်ခြံဝန်းကျယ်ကျယ်ထဲ အလယ်မှာ တိုက်ဖြူဖြူလေးနဲ့ ခြံဝန်းထဲမှာ မြက်ခင်းစိမ်းနုနုလေးတွေ၊ ပန်းပင်လေးတွေ အမျိုးမျိုးနဲ့ ဝေဆာနေခဲ့တဲ့ အိမ်လေးပါ။ အခုတော့ အဲဒီခြံလေးဆီ သူတို့တွေ ပြန်သွားခွင့်ရကြတယ်။ ခြံထဲမှာ လက်နက်ကြီးနဲ့ ကျည်ဆံအခွံပေါင်းစုံ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

ဦးလေးက အဲဒီအခွံတွေကို ရှင်းလင်းပြီး ပုံးလေးတပုံးထဲမှာ ထောင်ပြီး စုထည့်ထားတယ်။ ခြံအတွင်းထဲမှာတော့ ပန်းပင်လေးတွေ အရင်စိုက်နှင့်နေပါပြီ။ ပန်းပင်လေးတွေကတော့ ခရမ်း

ရောင်၊ ပန်းရောင် အရောင်စုံလို့ပါပဲ။ ကျမကတော့ ပန်းပွင့်တွေအကြောင်း သိပ်မသိတာမို့ လှတာပဲ သိလိုက်ပါတယ်။ ခြံအပြင်မှာလည်း 120 MM ကျခဲ့တဲ့ နေရာလေးမှာ စက္ကူပန်းပင်လည်း စိုက်ထားပါသေးတယ်။

ဦးလေးပြောတာက “ န်းပင်လေးတွေစိုက်ပြီး အရာရာကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်နေပါတယ်” တဲ့။ ဦးလေးရဲ့ စကားကို ကြားပြီးမှပဲ ကျမ ပိတ်မိနေတဲ့ အတွေးလေးဟာ တခန်းရပ်သွားပါတော့တယ်။ အရာရာဟာ ပိုကောင်းဖို့ ဖြစ်လာတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့်လည်း အရာရာကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်ကြဖို့ပဲ။ ကျမတို့တွေဟာ အိမ်မှာ ပြန်စိုက်ရမယ့် ပန်းပင်လေးတွေအကြောင်း စဥ်းစားရင်း အရာရာကို အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပါတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ။

(The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​မြ​ကေခိုင်’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “အရာရာကို အကောင်းဆုံး ပြန်တုံ့ပြန်နိုင်ဖို့” Essay ကို People’s Spring က ပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ကဗျာ

◼️ဓီရ်ခေတ်အိမ် ငါ့ဝင်သက်တွေကို မယုံကြည်တော့ဘူး။လေးဘက်လေးလံကရန်သူတွေဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြချိန်ဖြေဖျားနဲ့ထိုးဖွလိုက်စကြာဝဌာထဲမှာထပ်ရနိုင်စရာ ဘဝမကျန်တော့ဘူး၊တောင်ထိပ်မြင်ကွင်းကို ငါမကြည့်နိုင်တော့ဘူးငါ့ကြွေးကြော်သံတွေက ရင်ခေါင်းဝက မကျော်ဘူး၊ပြာတွေနဲ့အတူကြွေကျသွားတုန်းကငါ့အတွက်ဘယ်မြစ်ရေမှ ဆန်မတတ်ခဲ့ဘူး၊မြို့ပြက သွေးကြွေးမချန်ဘူးငါမရီနိုင်ဘူးငါမပြုံးနိုင်ဘူးအိမ်ပြန်လမ်းမှာ ၁၃ နှစ်ကြာပြီငါ့အိမ်ဝက မြက်ရိုင်းတွေကိုငါမကျော်နိုင်ဘူး၊ငါ့ညနေခင်းတွေအသံမပါတော့ဘူးငါကျရှုံးနေပုံကို ပရိသတ်တယောက်အနေနဲ့ပြန်ကြည့်ပြီးတီးလိုက်တဲ့ လက်ခုတ်သံထဲငါ့လက်ခုတ်သံအကျယ်ဆုံးပဲဒါပေမယ့်ရှေ့ကဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကိုငါမမှတ်မိဘူးဘယ်ကောင့်ဆီက ပုန်းလို့ပုန်းနေမှန်းမသိဘဲပန်းဆိုးတန်းကိုမရောက်ဖြစ်တဲ့ရက်တွေမှာစီးကရက်တွေကိုငါမီးညှိတယ်Youtube က ငါ့ထက်အသက် ၂ ဆလောက်ကြီးတဲ့သီချင်းတွေကိုဖွင့်ထားပြီးလမ်းကဖြတ်သွားတဲ့ စော်တွေကို ထိုင်ငေးတယ်ဘဝက ညနေခင်းဆိုရင် ဒုက္ခတွေကိုဘီယာအဖြစ်ပြောင်းပေးဖို့ဘုရားတယောက်ယောက်တာဝန်ယူသင့်တယ်မင်းတို့ဖန်ဆင်းတဲ့ကမ္ဘာမှာငါ့လိုနာရီဝက်နေနိုင်ရင်ဒုက္ခတွေကိုတကျိုက်တည်းမော့မယ်ဒီလိုဆိုတော့လည်းကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်မယူနိုင်တာရန်ကုန်တခုတည်းမဟုတ်ဘူးယုံကြည်မှုဆိုတာ မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ဆေးလိပ်ငွေ့တွေကိုလိုက်ဖမ်းခြင်းပဲသို့မဟုတ်...

ရသစာတမ်းငယ်

အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ ပျော်နိုင်ဖို့ ပညာရေးကိုခုတုံးလုပ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ ကလေးငယ်တွေရဲ့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ကျောင်းသား အခွင့်အရေးတွေကို ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမတွေကနေတဆင့် စနစ်တကျ ရိုက်ချိုးခိုင်းဦးမယ်။ ဒါဟာ ဖန်တရာထပ်နေတဲ့ လုပ်ကွက်တွေပဲ …

ဝတ္ထုတို

မနက်အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမေသည် အိပ်ရာမှ ထကာ မျက်နှာသစ်သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်၏။ အမေ့အိမ်လေးသည် ဝါးကပ်များခင်းထားသဖြင့် အမေ့ကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် နင်းလိုက်တိုင်းပင် တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်၏။ အလင်းသေချာမလာသေး။ သို့သော် အမေသည် အိမ်၏ နေရာတိုင်းကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် အမေ့သားအိပ်သည့်နေရာလေးကိုပင် မမြင်ရသော်လည်း လှမ်းကြည့်မိလိုက်သေးသည်။ အမေ့သားအိပ်ရာသည် ခင်းမထားပါချေတကား။ ဒါဆို မိုးမလင်းခင်ကတည်းက...

ကဗျာ

စောစုစုခင် သမီးလေ ဗုဒ္ဓကို မျက်ရည်တွေထပ်မကျဖို့ ပူဆာထားတယ် သမီးရဲ့စာသင်ခန်းထဲကအချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက တောထဲမှာမေမေရဲ့။ သမီးရဲ့ဝက်ဝံရုပ်လေးကလည်းလွတ်မြောက်နယ်မြေထဲမှာသမီးရဲ့ဆံပင်အဝါရောင်နဲ့အရုပ်မလေးက ခြေထောက်တဖက် မရှိတော့ဘူးမေမေသမီးရဲ့ဖဲပြားကလစ်လေးတွေကမြေမြုပ်မိုင်းဖြစ်နေပြီလားဟင်သမီးကိုအရမ်း စတတ်တဲ့ အိမ်နားကအကိုကြီးရော အိမ်မှာရှိသေးရဲ့လားဖေဖေသိပ်ကြိုက်တဲ့ အာမီရမ်တွေက ထွက်ပြေးကုန်ပြီလားဟင် သမီးတက်တဲ့ကျောင်းကဆရာ့ကိုပြောပေးပါတချို့ပုစ္ဆာတွေက သွေးညှီနံ့ နံတယ်လို့တချို့မေးခွန်းရှည်တွေက ယမ်းနံ့ နည်းနည်းထွက်တယ်။ မေမေ လူးပေးတဲ့သနပ်ခါးက မျက်ရည်ကျလည်း ပျက်တာပါပဲ...