Connect with us

Hi, what are you looking for?

ရသစာတမ်းငယ်

မနက်တိုင်း အိမ်တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံးအတွေးက “ဒီနေ့ သားအိမ်ပြန်ရောက်ပါ့မလား” ဆိုတာ ဖြစ်နေခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မသိတော့ဘူး။

ကဗျာ

အေးစက်စက်ရာသီဥတုထဲ တယောက်တည်းလျှောက်သွားမိတိုင်း အမလက်ဖဝါးနွေးနွေးကိုသတိရတယ်။ အမကြိုက်တဲ့ မြက်ရိုင်းပန်းဖြူတွေ၊ အမ မကြိုက်တဲ့စစ်ပွဲတွေ။

ဝတ္ထုတို

■ နွေဦးနေ (၁) အခါတိုင်းဆို ဘွားဆယ်မိက နံနက်ငါးနာရီလောက်ထပြီး ဆွမ်းချက်နေကျ။ ဆွမ်းကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဘုရားဆွမ်းတော်ကပ်၊ မေတ္တာပို့ဆုတောင်း၊ အမျှဝေလိုက်ရမှာ သူ့တနေ့တာလုံး စိတ်ချမ်းသာတတ်တာ။ ဒီအကျင့်က ကိုယ့်တိုင်းကိုယ့်ပြည်မှာကတည်းက အရိုးစွဲနေတဲ့အဖြစ်ရယ်။ ထိုင်းကိုရောက်တော့လည်း ဝတ်မပျက်အောင် အားထုတ်ခဲ့တယ်။ လှေဟောင်းတွေပြင်ပြီး အသစ်ပြန်ဆောက်တဲ့လှေကျင်း(လှေဒေါက်)က အလုပ်သမားတွေဆို ဘွားဆယ်မိ မေတ္တာပို့သံလေးကို...

ရသစာတမ်းငယ်

တနေ့က မြို့ကလေး၏​ ဘူတာရုံနား ရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘူတာရုံကလေးသည် လူသူမရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။ ဘူတာဝန်းကျင် မြက်ပင်ရိုင်းတွေ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ဘူတာနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ တစ်ထပ်တဲအိုကြီးတစ်လုံးက ယိုင်နဲ့နဲ့တည်ရှိနေသည်။ ထိုတဲအိုကြီးကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ဆွေးဆွေးလျလျဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

‘ခွေးရူးသတ်သူ’ ‘ခွေးရူးသတ်သူ’

Short Story

တခါတလေ ကျနော်တို့က မူးပြီး အလီကို အလုပ်တခုခုလုပ်ဖို့၊ ဘဝကို ရည်ရွယ်ချက်ထားဖို့ ပြောရင် အလီ ပြုံးနေတတ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလီ ကျနော်တို့ ပြောတဲ့အတိုင်း ကြိုးစားဖူးတယ်။

"အိမ်လွမ်းသူ" "အိမ်လွမ်းသူ"

ရသစာတမ်းငယ်

ကျနော် အနားမှာဖြတ်သွားတဲ့ လူတယောက်ကို မေးခွန်းတခု မေးလိုက်တယ်။ သူပြန်ပြောတဲ့ စကားလုံးတွေလည်း ကျနော် နားမလည်နိုင်တဲ့ အစိမ်း။

▪︎ရသစာတမ်းငယ် ▪︎ရသစာတမ်းငယ်

ရသစာတမ်းငယ်

ရေးလက်စ စာရွက်အလွတ်ဟာ ရေးလက်စအတိုင်းပဲ ရပ်တန့်သွားတော့တာပဲ။ ဘုရားခန်းထဲက ဘုရားစင်လည်း အရင်အတိုင်း ရှုပ်ပွဆဲပဲ။ ပင့်ကူမျှင်ပေါင်း များစွာနဲ့ပေါ့။ ငါမွေးထားတဲ့ကြောင်ကလည်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်စွာ ထိုင်ကြည့်နေဆဲ (လို့ ထင်တာပဲ)။

"လွတ်မြောက်ခြင်းနောက် ငြိတွယ်ရာ" "လွတ်မြောက်ခြင်းနောက် ငြိတွယ်ရာ"

Short Story

ယုံကြည်ချက်ကို ဘဝရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ထပ်တူအလဲအလှယ်လုပ်ရတဲ့ မိုးဆက်တို့ရဲ့ဘဝတွေက အချစ် ရော စစ်ရော အဘက်ဘက်က အမြဲ အားပြိုင်လေ့ရှိကြတယ်လေ။

“… ဆိုပါစို့ …” “… ဆိုပါစို့ …”

ကဗျာ

“ငါ့သား တာဝန်ကျေပါတယ်” ဆိုပြီး မျက်ရည်ဝဲ ဂုဏ်ပြုခဲ့ရတဲ့ ဖခင်တွေများစွာထဲမှာ ခင်ဗျားလည်း တယောက်အပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့တယ် … ဆိုပါစို့

‘ မြို့ ‘ ‘ မြို့ ‘

ကဗျာ

သင့်သူ မြို့ကစစ်ဆီကို ရောက်​အောင် သွား​နေတယ်။ စစ်ထဲမှာ သူ့မြို့သား​​တွေ သူ့ရဲ​ဘော်တွေပါတာကိုး။ သူ့မြို့သား​တွေသူ့ဆီကို​ပြန်ရောက်ဖို့ သူ့ရဲ​ဘော်​တွေ ပြည်​တော်ဝင်ဖို့ မြို့ဟာ သူလုပ်နိုင်တာကိုအကုန်လုပ်​နေတယ်။ ငို​ဆို​တော့လည်း ရှိုက်ကြီးတငင် ကြိုဆို​တော့လည်းအ​ပြေးတပိုင်း။ မြို့တံတိုင်းထိပ်မှာ ကြယ်ဖြူ အလံကြီးကို အဆင်သင့်ဝှက်လို့။ မြို့လမ်း​တွေမှာ သ​ပြေနု​တွေ ရဲရဲနီလို့။ မြို့ဟာ သူ့သမိုင်းကို...

"Memories of a soldier (1)" "Memories of a soldier (1)"

Short Story

ကျနော် အများကြီး တွေးနေမိတယ်။ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်လိုက်ရတဲ့ ပုံရိပ်တချို့ပေမယ့် ကျနော့်ကို မျက်ရည်ဝဲသွားစေတဲ့ အကြောင်းတွေပါပဲ။ လမ်းတွေဟာ မလိမ်ညာတတ်ပေမယ့် ကျနော်တို့ကို ချစ်ရသူတွေရဲ့အဝေးဆီ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့တယ်။

"လူငယ်လျှောက်လမ်း " "လူငယ်လျှောက်လမ်း "

ကဗျာ

ဆူးနတ်သန် မှိုင်းပြနေတဲ့ကောင်းကင် မိုးတွေပဲ ရွာချခဲ့တော့ အမေရယ်….ကျွန်တော်တို့က မိုးခိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး မိုးစိုချင်နေတဲ့ အကောင်တွေပါ။ ဖိနပ်ခံတပ်လုပ် ပြေးခဲ့ပြီးပြီ အသက်ကို ရွက်ကုန်လွှင့်ပြီး မိုက်ပြရမှာ ဝန်မလေးပါဘူး လိုချင်တာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် လူ့အဖွဲ့အစည်း အဖိနှိပ်ခံတွေ ကျွန်သက်တမ်းရှည်နေတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ခုမှာ မိုးတွေကြီး စွေနေတာ လူငယ်လျှောက်လမ်းလေးတွေ...

"ခြင်ဆေးခွေ" "ခြင်ဆေးခွေ"

ဝတ္ထုတို

ကျနော့်ကို ခြင်တစ်ကောင်နှစ်ကောင် လာကိုက်လည်း မနိုးဘဲ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျဖို့အထိ ခြင်ဆေးခွေအကျိုးလေး မီးညှိနေဖို့ တောက်လောင်နေဖို့ပဲ အရေးကြီးလှပါတယ်။

Facebook