Hi, what are you looking for?
တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ ဆိုးလ်မြို့မှာ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ နိုရာနဲ့ ဟယ်ဆုန်တို့ဟာ ငယ်သူငယ်ချင်း အရင်းအချာတွေပါ။ နှစ်ဖက်မိခင်တွေကလည်း ကလေးတွေရဲ့ သံယောဇဉ် အတိမ်အနက်ကို နားလည်ခဲ့ကြတယ်။ ကလေးတွေ အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်မှာ နိုရာရဲ့ မိသားစု အမေရိကကို ပြောင်းရွှေ့သွားခဲ့တာကြောင့် လမ်းခွဲခဲ့ကြရပါတယ်။
ကိုဂျီဟာ တိုကျိုမြို့က တက္ကစီသမားတစ်ယောက်ပါ။ ကိုဂျီမှာ ဇနီးနဲ့ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ သမီးဖြစ်သူဟာ ကျောင်းဝင်ကြေးနဲ့ လခ အရမ်းများတဲ့ ဂီတအထက်တန်းကျောင်းကို တက်ချင်နေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ငှားခကလည်း စာချုပ်ပြည့်လို့ ထပ်ချုပ်ရဦးမယ်။ တက္ကစီကလည်း သက်တမ်းထပ်တိုးရမယ်။ အဲဒီအထွေထွေကုန်ကျမယ့်စရိတ်တွေကြောင့် တက္ကစီသမားကြီး ကိုဂျီ မရယ်နိုင် မပြုံးနိုင်ခဲ့ဘူး။
ဂျပန်နိုင်ငံကမြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ရဲ့မြစ်ကမ်းလေးတနေရာမှာ အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ယောက် ထီးမိုးထားတဲ့ တွန်းလှည်းကလေးကို ဆွဲလာတယ်။ သူ့လက်ထဲမှာလည်း ဟွန်းသေးသေးလေးတစ်ခုပါတယ်။ သူက ဟွန်းလေးကို လက်က ကိုင်ပြီး "ကြောင်ကလေးတွေ ငှားပေးပါတယ်"လို့ အော်လာတယ်။ ဟုတ်ပါရဲ့။ သူဆွဲလာတဲ့ တွန်းလှည်းကလေးပေါ်မှာ ရောင်စုံကြောင်ကလေးတွေဟာ ခြင်းကလေးတွေထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်ထိုင်နေကြတာပါလား။
သူ့နာမည်က ရှင်းအီရန်းပါ။ သူက ဥပဒေစာမေးပွဲအောင်မြင်ထားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဖခင်ဟာ အကျင့်ပျက်ခြစားခဲ့တယ်လို့ စွပ်စွဲခံရပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ အစိုးရရှေ့နေဖြစ်တာကြောင့် ဘယ်ဥပဒေလုပ်ငန်းစုတွေကမှ သူ့ကို အလုပ်မခန့်ခဲ့ပါဘူး။ နောက်တော့ ရှင်းအီရန်းဟာ ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းလေးတစ်ခုရအောင်ဖွင့်ပြီး ဥပဒေအကျိုးဆောင်လုပ်ငန်းလုပ်ဖို့ ကြိုးစားပါတော့တယ်။