ဖြစ်တည်မှုကို မတားတဲ့အိမ်

ယုဇနကိုကို​ ရေးသားသည်။

“သူ့အတွက် အန်တီ တလောကလုံးနဲ့လည်း ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ ဆွေမျိုးအားလုံးနဲ့လည်း ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်” လို့ အသက် ၆၁ အရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ဒေါ်ချိုချို (အမည်လွှဲ) က သမီးဖြစ်သူဘက်ကရပ်တည်မယ့် သူ့ရဲ့သဘောထားကို ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်စုနှစ်တစုကျော်က သူ့ရဲ့တဦးတည်းသောသမီးအသက် ၂၉နှစ်အရွယ်ဖြိုး (အမည်လွှဲ) ကို အမျိုးသမီးအဝတ်အစားများသာ ဆင်ယင်ဖို့ ဆွေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းက ပြောဆိုလာမှုတွေအပေါ် ဒေါ်ချိုချိုက အမြဲငြင်းဆန်ခဲ့တာပါ။

“ငါ့သမီးမကြိုက်တာမလုပ်ကြပါနဲ့ဟယ်၊ ငါ့မှာဒါလေးတယောက်ပဲရှိတာပါ”ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေဟာဖြိုးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒေါ်ချိုချိုအစဉ်အမြဲပြောနေကျ စကားလုံးများပဲဖြစ်ပါတယ်။

“ရိုးရိုးသားသား သူ့ပင်ကိုယ်စိတ်ကိုယ်က ယောကျ်ားလေးစိတ်မျိုးဖြစ်တာ၊ ပြောင်းလဲလို့မရတာ သိလိုက်တဲ့အချိန် အန်တီ့စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချလိုက်တယ်၊ သူဖြစ်ချင်တာတွေကိုပဲ အန်တီလိုက်လုပ် ပေးလိုက်တော့မယ်ဆိုပြီး” လို့ ဒေါ်ချိုချိုက ဆက်ပြောပါတယ်။

သားယောကျ်ားလေးမွေးတဲ့မိခင်က ပိုမြင့်မြတ်တယ်ဆိုပြီး သက်သေမပြနိုင်တဲ့ ရှေးရိုးစွဲအယူဝါဒတွေ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ လူနေမှုအဖွဲ့ အစည်းရဲ့ဝေဖန်မှု တွေကြားကပဲ ဒေါချိုချိုဟာ ဖြိုးဘက်က မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့ မိခင်တယောက်ဖြစ်လာပါတယ်။

●​ဒေါ်ချိုချို နဲ့ ဖြိုး

ဒေါ်ချိုချိုတယောက် ဖြိုးအသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်လောက်အထိ မိန်းကလေးတယောက်လို ဖြစ်လာဖို့အတွက် ပြောင်းလဲဖို့ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သူ့ကြိုးစားမှု မအောင်မြင်တာကို ရိပ်မိလိုက်ပါတယ်။

“မိန်းကလေးဘက်ကိုပြန်ပြီးစိတ်နွယ်လာမလားလို့ အန်တီပြောင်းကြည့်သေးတယ်၊အစကတော့ မိန်းကလေးစစ်စစ်ဖြစ်စေချင်တာပေါ့၊ သူ့စိတ်က လုံးဝ မနွယ်ဘူး၊ မိန်းကလေးလိုဝတ်ဆိုရင် ဝတ်ပေးတယ်၊ ဒါပေမယ့် အန်တီက သူ့တစ်ယောက်တည်းမွေးထားတာဆိုတော့ သူ့စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်းနားလည်လာတယ်၊ သူ့စိတ်သန်ရာသန်ရာပေါ့နော်၊ ရိုးရိုးသားသားသူ့ပင်ကိုယ်စိတ်ကိုက ယောကျ်ားလေးလိုနေချင်တာ” လို့ ဒေါ်ချိုချိုက ဆိုပါတယ်။

အဲ့ဒီအချိန်ကစလို့ဒေါ်ချိုချိုဟာ ဖြိုးဖြစ်ချင်တဲ့ဆန္ဒတွေနောက်ကိုသာလိုက်ပြီး ပံ့ပိုးပေးတဲ့ မိခင်တဦး ဖြစ်လာပါတော့တယ်။

“သူစိတ်ဆင်းရဲရင်အန်တီလည်းစိတ်ဆင်းရဲရမယ်၊ အန်တီစိတ်ဆင်းရဲရင်လည်းသူစိတ်ဆင်းရဲရမယ်၊သူ့ရဲ့သန္ဓေစိတ်ကိုက ယောက်ျားလေးတယောက်လိုဖြစ်လာတော့အန်တီက သမီးရေ ဒီဘဝတော့ ယောကျ်ားလေးမဖြစ်ပေမယ့် နောက်ဘဝကျဖြစ်အောင် သမီးကြိုးစားနော်ဆိုပြီး ဘာသာရေးအရ အားပေးဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီဘဝမှာလည်း သမီးနေချင်တဲ့ ယောက်ျားလေးလို ကြိုက်သလိုနေ စမ်းပါ၊ ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်းတော့မဖြစ်စေနဲ့” ဆိုပြီးအမြဲတမ်း အားပေးခဲ့တယ်လို့ ဒေါ်ချိုချိုက ဆိုပါတယ်။

ဖြိုးရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေကို နားလည်လက်ခံပေးနိုင်ဖို့အတွက်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်၊ ဆွေမျိုးနဲ့ လူတွေဘာပြောမလဲဆိုတဲ့ စိုးရိမ်မှုထက် သူ့ရဲ့ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ စိတ်ချမ်းသာမှုကသာ ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ဒေါ်ချိုချိုက မြင်ပါတယ်။

သမီးဖြစ်သူရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို အပြည့်အလက်ခံအားပေးတဲ့ ဒေါ်ချိုချိုဟာ ငယ်စဉ်အချိန်က LGBT တွေအပေါ် အမြင်တိမ်းစောင်းခဲ့ဖူးပါတယ်။

“အန်တီငယ်ငယ်က အဲ့ဒါတွေသိပ်မုန်းတာ၊ မိန်းကလေးကယောကျ်ားစိတ်ဖြစ်တာ၊ ယောကျ်ားလေးက မိန်းကလေးစိတ်ဖြစ်တာတွေအပေါ် လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး၊ အမြင်ကျဉ်းခဲ့တာပေါ့နော်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ့်ကလေးက ဒီလိုဖြစ်လာတဲ့အခါ သူ့စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်ပေးထားတယ်၊ အန်တီက ဘေးက တည့်မတ်ပေးရုံပဲ၊ လူ့ဘဝက တိုတိုလေး၊ တိုတိုလေးဘဝမှာ တယောက်နဲ့တယောက် ငြိုငြင်နေရမှာကို အန်တီ စိတ်ပျက်တယ်၊ သူ ဒီလိုဖြစ်တာ ကိုလည်း အန်တီနောင်တမရဘူး၊ သူလျှောက်ရမယ့်လမ်း ကိုတည့်ပေးပြီးပြီ၊ ဆက်လျှောက်ဖို့ကတော့ သူ့တာဝန်ပဲ” လို့ ဒေါ်ချိုချိုက ပြောပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ နားလည်လက်ခံပေးမှုက ဖြိုးအတွက်တော့ သူ ငယ်စဉ်ကတည်းကကြုံခဲ့ရတဲ့အခြားသူတွေရဲ့ဝေဖန်မှုတွေကြားမှာ ယုံကြည်အားကိုးရာတခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

“အခုချိန်မှာ ကိုယ့်ဘဝကိုယ့်ဘာသာပျော်ရွှင်ပြီးနေထိုင်နေတဲ့အပေါ်မှာ အပြစ်တင်တာ၊ ငြူစူတာ၊ စိတ်ကိုဖိအားပေးတာ ဘာတခုမှမရှိခဲ့ဘူး၊ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းအပြည့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်” လို့ ဖြိုးက ပြောပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ နားလည်ပေးမှုက ဖြိုးအတွက်ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ပုံစံအတိုင်း ကိုယ်ဖြစ်ခွင့်ရတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ရရှိစေခဲ့လို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ ကာကွယ်ပေးမှုတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဖြိုးက “မေမေက ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်ရင် သူများ ပြောတာ လုံးဝမခံဘူး၊ ငါ့သမီး သူ့စိတ်တိုင်းကျနေပါစေ၊ သူမဟုတ်တာလုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ မေမေက အမြဲရပ်တည်ပေးတော့ ကိုယ့်ဘဝကိုယ်ပျော်တယ်” လို့​ပြောပြပါတယ်။

မူလတန်းအရွယ်တည်းက မိန်းကလေးတယောက်လို ဝတ်စားဆင်ယင်ရတာတွေကို

မကြိုက်ခဲ့တဲ့ ဖြိုးဟာ သူ့ရဲ့ကျား/မအမှတ်သညာဖော်ပြမှုတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အသက် ၁၈ နှစ်လောက်အရောက်မှာ မိခင်ဖြစ်သူကို အရဲစွန့်ပြီးထုတ်ဖော်ပြောပြခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။

“ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ခံစားချက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကိုပဲ ချစ်နှစ်သက်ချင်တာ၊ လိင်တူမိန်းကလေးတ ယောက်နဲ့ပဲ အတူရှိချင်တာ၊ လက်တွဲချင်တာဆိုတဲ့အကြောင်း အမေ့ကို ပြောပြချင်တဲ့အချိန်ကအရမ်းကြောက်တယ်၊ တကိုယ်လုံး အသားတွေတုန်နေလောက်တဲ့အထိ ကြောက်ခဲ့တာ၊ ကြောက်ပေမယ့် အမေသိခဲ့တယ်၊ နည်းနည်းလေးမကြိုက်ကြောင်း၊ အဆင်မပြေကြောင်းဒါကြီးလက်မခံကြောင်းတော့ တော်တော်ပြတယ်၊ အမေက ပြပေမယ့်လည်း ကိုယ်က ရှေ့ဆက်ခဲ့တယ်၊ မိဘကို ကြောက်တာက တကဏ္ဍ၊ ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်ရှင်သန်ချင်တာက တကဏ္ဍဆိုတော့လေ” လို့ မိခင်ဖြစ်သူကို ပထမဆုံးအကြိမ်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့တဲ့အချိန်ကို သူက ပြန်ပြောင်းပြောပြပါတယ်။

အစပိုင်းမှာ လက်မခံနိုင်သေးတဲ့ မိခင်ဖြစ်သူဟာ သမီးရဲ့စိတ်ခံစားချက်ကိုပိုပြီးနားလည်လာတဲ့အချိန် မှာတော့ ဖြိုးကို သူ့ဘဝသူရွေးချယ်နေထိုင်ခွင့်ပေးဖို့အခွင့်အရေးကိုပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။

“အမေ့ကို ဘယ်လိုပြောခဲ့လဲဆိုတော့ ဖြိုးက အမျိုးသမီးကနေ အမျိုးသားတယောက် လိုပဲ နေချင်တာ။ အဲ့လိုမှမနေရရင် ဖြိုးရဲ့စိတ်က ကျဉ်းထဲကြပ်ထဲမှာရောက်မှာ။ဒါကြီးတွေကို ဖြိုးမဝတ်ချင်ဘူး။ မိန်းမလိုသာနေရမယ်ဆို မနေချင်တော့ဘူး။ သေလိုက်တာမှ ကောင်းဦးမယ် အဲ့လိုမျိုးနည်းနည်းချင်းစီ ငိုပြီး ဝမ်းနည်းပြီး ပြောပြ။ ကိုယ့်စိတ်ခံစားချက်တွေကို ပြဖြစ်တဲ့အချိန်မှ အမေက ဒါ့အတွက်တော့ ငါ့သမီးသေစရာမလိုဘူး။ ဒီလိုမျိုးနေချင်တာကြောင့် ငါ့သမီးသေသွားစရာမလိုဘူး။ ငါ့သမီး စိတ်ချမ်းသာမယ်ဆို နေလိုက်။ အမေဘာမှမပြောတော့ဘူးဆိုပြီးနေရင်းမှ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာဖို့အတွက် အမေလည်း သူ့ပျော်ရွှင်မှုတွေ စွန့်လွှတ်လိုက်ရတယ်ထင်ပါတယ်” လို့ ဖြိုးက ဆိုပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူမြင်ချင်တဲ့မိန်းကလေးတယောက်လို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ပြုမူနေထိုင်တာတွေ၊ မိခင်ဖြစ်သူ ပုံဖော်ထားတဲ့ အမေနဲ့သမီး နှစ်ယောက်ရဲ့ဘဝကို ဒေါ်ချိုချိုတယောက် လက်လွှတ်လိုက်တယ်ဆိုတာကို ဖြိုး တစ်ယောက်ရိပ်မိခဲ့ပါတယ်။

“တိုက်ယူခဲ့ရတာလေးတွေ လည်းရှိပါတယ်”လို့ သူကြိုးစားယူခဲ့ရတဲ့မိခင်ဆီကနားလည်မှုတွေ အကြောင်း ဖြိုးကပြောပြ ပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ ပံ့ပိုးနားလည်မှုတွေနဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ဖြိုးဟာအရွယ်ရောက်စအချိန် လုပ်ငန်းခွင် ဝင်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ကျား/မအမှတ်သညာ ဖော်ပြမှု (Gender Expression) နဲ့ပတ်သက်ပြီး အခက်အခဲတွေအများကြီးကြုံတွေ့ခဲ့ရပါသေးတယ်။

“LGBT တွေ မခန့်ဘူး၊ Tomboy တွေ မခန့်ဘူး၊ နင်က ဒုတိယမြောက်ပဲ၊ နင့်ပြီးရင် မခန့်တော့ဘူး ဆိုတော့ ကိုယ်ကပဲ တိုက်မှာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အပြစ်ကြီးတခုကျူးလွန်ပြီး အလုပ်တက်နေရသလိုပဲ” လို့ ဖြိုးက သူ့ရဲ့လုပ်ငန်းခွင်အတွေ့အကြုံအကြောင်းကို ဆိုပါတယ်။

ဖြိုးတယောက် ခွဲခြားဆက်ဆံခံခဲ့ရတဲ့အလုပ်ဌာနဟာ အဲ့ဒီအချိန်က လူသိများတဲ့ သတင်းမီဒီယာဌာန တခုဖြစ်ပါတယ်။ LGBT ဖြစ်တည်မှုနဲ့ ကျား/မ အမှတ်သညာဖော်ပြမှုအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံခဲ့တဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်ဟာ အဲ့ဒီသတင်းဌာနရဲ့တိုက်ပိုင်ရှင်အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပါတယ်။

အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းတွေကို မြန်မာဆန်ဆန် ရင်ဖုံးအင်္ကျီနဲ့ ထဘီဝတ်ဆင်ဖို့သတ်မှတ်ထားတာကြောင့် လုပ်ငန်းခွင်စတင်ဝင်ရောက်ချိန်ကနေ ၃နှစ်ကြာအထိ ဖြိုးတယောက်သူမနှစ်သက်တဲ့ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ခဲ့ရပါတယ်။ ၃ နှစ်ခန့်အကြာမှာတော့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံကို ဖြိုးတစ်ယောက် မလိုက်နာချင်တော့တာကြောင့် ထဘီမဝတ်ဘဲ ရုံးကို ဒဏ်ကြေးဆောင်ပြီး ကိုယ်နှစ်သက်ရာဝတ်စုံက ကိုသာ ဝတ်ဆင်ခဲ့ပြီး လုပ်ငန်းခွင်ရဲ့ဖိအားကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ်။

“ဖြိုးမှ ထဘီမဝတ်ချင်တာ၊ ထဘီဝတ်လိုက်ရင်ကို ဖြိုးအတွက် အရှက်ရစရာလို့ ဖြစ်နေတာ” လို့ ထဘီဝတ်ရခြင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ခံစားချက်ကို ဖြိုးက ဆိုပါတယ်။

ရုံးဖယ်ရီပေါ်မှာဖြစ်စေ၊ ရုံးခန်းအတွင်းဖြစ်စေ ဖြိုးတယောက် နေ့တဓူဝဖြေရှင်းနေရတဲ့ စကားလုံးတွေကယောကျ်ားယူမှာလား၊မိန်းမယူမှာလားဆိုတာတွေပဲဖြစ်ပါတယ်။

ဖြိုးရဲ့ဘဝမှာ သူ့ကိုယ်သူဖြစ်ခွင့်ရဖို့ အမြဲတမ်းလွယ်ကူခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ရဲ့မိခင်ကိုယ်တိုင် လည်းသမီးကို နားလည်လက်ခံနိုင်ဖို့ အချိန်ယူခဲ့ရသူတဦး ဖြစ်ပါတယ်။ လုပ်ငန်းခွင်မှာ နေ့စဉ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဝေဖန်မှုတွေနဲ့ မေးခွန်းတွေအကြား ဖြိုးအတွက် မိခင်ဖြစ်သူရဲ့အိမ်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ် ကိုယ် ပြောင်းလဲဖို့မလိုတဲ့ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်နေနိုင်တဲ့နေရာတခု ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

ဖြိုးလို ကိုယ့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို မိသားစုက နားလည်လက်ခံပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရသူတွေရှိသလို၊ သားသမီးရဲ့ ကျား/မအမှတ်သညာနဲ့ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို နားလည်ဖို့ ကြိုးစားနေဆဲ မိဘတွေလည်း ရှိပါတယ်။ သားသမီးရဲ့ဖြစ်တည်မှုကိုလက်ခံတယ်လို့အတိအလင်းမပြောနိုင်သေးတဲ့တိုင် ဖိအားလည်း မပေးဘဲ လွတ်လပ်စွာ နေခွင့်ပေးထားကြတဲ့ မိဘတွေလည်းရှိနေပါတယ်။ ဖိုဝါဒလွှမ်းမိုးနေတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကြား မှာ လူငယ်အချို့ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုတွေကို မိသားစုထံ ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်ကြသေးပါဘူး။

●မ​အေမီတို့သားအမိ

အဲဒီလို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ မတူကွဲပြားတဲ့အမြင်တွေကြားမှာ သားသမီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တည်မှုကို ​ဒေါ်ချိုချိုလိုပဲ နားလည်လက်ခံပေးဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ မိခင်တဦးလည်း ရှိပါသေးတယ်။မအေမီ (အမည်လွှဲ)ရဲ့အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ် သမီးကြီးဟာ အသက် ၅နှစ်ကျော်အရွယ်ကတည်းကသူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က မိန်းကလေးတွေရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာလက္ခဏာတချို့ကို မကြိုက်ကြောင်းပြောဆိုခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။

“သမီးလေးကတော့ အသက် ၇နှစ်၊ ၈နှစ်လောက်တုန်းကပြောဖူးတယ်။ သူ့မှာရင်သားတွေထွက်လာရင် လှီးထုတ်ချင်တယ်။ ခွဲထုတ်ချင်တယ်တဲ့။ ဒါဟာ ဘယ်လိုဆိုတာ သူသေချာမသိပါဘူး။ သူသိတာက အချို့ဆယ်လီတွေ မိန်းကလေးပေမယ့် တကယ့်ယောကျာ်းလေးလိုပုံစံအတိုင်းဖြစ်တည်နေသူတွေ၊ နှုတ်ခမ်းမွှေးလေးတွေနဲ့ ရင်သားမရှိတော့တဲ့သူတချို့ရဲ့ ဗီဒီယိုအင်တာဗျူးတွေကို သူကြည့်မိပြီး ပြောဆိုလာတဲ့စကားတွေပါ” လို့ မအေမီက ပြောပါတယ်။

မအေမီရဲ့ သမီးကြီးဟာ အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်လောက်မှာတော့ ယောကျ်ားလေး အဝတ်အစား တွေကို ပိုနှစ်သက်လာခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ အရွယ်ရောက်လာတာနဲ့အမျှ အဲဒီခံစားချက်တွေက ပိုမို ထင်ရှားလာခဲ့ပေမယ့် မိခင်ဖြစ်သူမအေမီအတွက်တော့ သမီးရဲ့ဖြစ်တည်မှုကိုအတိအကျသတ်မှတ်ဖို့ထက် သူ့ကို စိတ်ဒဏ်ရာမရစေဖို့ကိုသာ အလေးထားတွေးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

အသက် ၁၁ နှစ်ကျော်လာချိန်မှာ ရင်သားတွေ စတင်ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး အတွင်းခံအကြပ်တွေ ဝတ်ရတဲ့ အခြေအနေဟာ သမီးဖြစ်သူအတွက် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်လို့ မအေမီက ဆိုပါတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ မအေမီဟာ သမီးဖြစ်သူကို ခွဲစိတ်ကုသမှုတွေရဲ့အကျိုးဆက်တွေ အကြောင်းရှင်းပြဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပါတယ်။

သူမကတော့ သမီးကို ကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ပုံစံအတိုင်း နေထိုင်ခွင့်ပေးရင်း တဖက်မှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ဝေဖန်မှုတွေကနေ ကာကွယ်ပေးချင်နေခဲ့ပါတယ်။

“သူနေချင်သလို၊ ဝတ်ချင်သလို ဝတ်တာတွေကို မပိတ်ပင်ချင်ဘူး၊တဖက်ကလည်း တခြားသူက တချက်ကလေး အမြင်မကြည်မှာကိုတောင် ကိုယ့်သားသမီးကို မခံစားစေချင်ဘူး” လို့ မအေမီက ပြောပါတယ်။

မအေမီကိုယ်တိုင်ကလည်း ကျား/မဖြစ်တည်မှုနဲ့ လူ့အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေကို လုပ်ငန်းခွင်အတွေ့အကြုံတွေကနေ နားလည်လက်ခံထားသူဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးသူငယ်ဆိုင်ရာစီမံချက်တွေမှာပါဝင်လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးတာကြောင့်လူတဦးချင်းစီရဲ့ကျား/မဖြစ်တည်မှုဟာသမီးဖြစ်သူရဲ့အခွင့်အရေးတရပ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း သူ နားလည်ထားပါတယ်။

“မိန်းမဖြစ်ကို ဖြစ်ရမယ်၊ ယောကျ်ားဖြစ်ကို ဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီး Instruction မပေးဘူး၊ ကိုယ်က ဒီမိုကရေစီဘက်ကိုသွားတယ်၊ သွားတယ်ဆိုတာမှာ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်တဲ့အရာ ကိုယ်ခံ သူ့ကိုအမြဲပြောတယ်”လို့မအေမီကသမီးဖြစ်သူအပေါ်ထားတဲ့သဘောထားကိုပြောပါတယ်။

သမီးဖြစ်သူကမိန်းကလေးလိုနေချင်ရင်လည်း အဲဒီအတိုင်းနေနိုင်အောင်ပံ့ပိုးပေးမယ်၊ ယောကျ်ား လေးလို နေချင်ရင်လည်း သူ့ရွေးချယ်မှုအတိုင်း နေခွင့်ပေးမယ်လို့ မအေမီက ဆိုပါတယ်။ တဖက်မှာတော့ သူရွေးချယ်တဲ့ပုံစံအတိုင်း နေထိုင်ရင်း ကြုံလာနိုင်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အမြင်နဲ့ အကျိုးဆက်တွေကိုတော့ ကြိုတင်ရှင်းပြပေးမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

“ကိုယ့်သမီးလေးက အခုအချိန်မှာ on the margin လို့ပဲ ပြောရမယ်ထင်ပါတယ်၊ မကြာခင် လအနည်းငယ်မှာ အပျိုဖော်ဝင်တော့မှာဖြစ်လို့ သူဟာ မိန်းကလေးလိုပဲ ပြန်လည်ပြုမူနေထိုင်မလား၊ လက်ရှိသဘောကျနေတဲ့အတိုင်းပဲ ဆက်နေသွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်ရှိထက် ပိုသေချာတဲ့ အခြား Gender တမျိုးအဖြစ်အပြီးပြောင်းလဲသွားမလားကတော့ ကိုယ်တိုင်လည်း သိချင်တာကြောင့် စောင့်ကြည့်ရမယ့်အခြေအနေပါ” လို့ မအေမီက ဆိုပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူကတော့ သမီးရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို သူ့အစား ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ထားတာမျိုး မရှိဘဲ သမီးကိုယ် တိုင် ရွေးချယ်သွားနိုင်ဖို့ နေရာပေးထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

“မိဘတယောက်အနေနဲ့ကတော့ အများကြီးစဉ်းစားထားတာ၊ ဆုံးဖြတ်ထားတာ၊ စိတ်ပူတာတွေတော့ မရှိဘူး၊ သူကြိုက်တဲ့ဟာကို သူလုပ်ဆိုတာမျိုးတော့ ကျမဘက်မှာရှိတယ်” လို့ မအေမီက ပြောပါတယ်။

မအေမီတဦးတည်းကသာ သမီးဖြစ်သူရဲ့ရွေးချယ်မှုကို နားလည်ပေးနေတာမဟုတ်ပါဘူး။ သမီးဖြစ်သူကို မိန်းကလေးပီပီသသ နေထိုင်စေချင်တဲ့ ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ယောကျ်ားလေးဆန်ဆန် နေထိုင်တတ်တဲ့ သမီးကိုစနောက်တာမျိုးရှိပေမယ့် သမီးဖြစ်သူရဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ဝင်ရောက်တားဆီးတာမျိုး မလုပ်ဘူးလို့ မအေမီက ပြောပါတယ်။

“တခါတလေကျရင်လည်းသူ့သမီးက ယောကျ်ားလို ကျားကျားလျားလျားနေတော့ ဟေ့ရောင်ထိုးမလားဘာညာစတာနောက်တာမျိုးရှိတယ်။သူ့အဖေဘီရိုထဲကအင်္ကျီတွေယူဝတ်တာ၊ သူ့အဖေကို အင်္ကျီတွေပေးပါဦးဆိုပြီး အတင်းတောင်း တာတွေရှိတယ်၊ အဲ့အခါကျရင် သူ့အဖေက ယောကျ်ားလေးလိုမဖြစ်စေချင်ဘူး ဆိုပေမယ့် သူ တောင်းရင်တော့ပေးပါတယ်”လို့ မအေမီက အမျိုးသားဖြစ်သူရဲ့ သမီးအပေါ်ထားရှိတဲ့သဘော ထားကို အခုလိုပြောပြပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ သမီးဖြစ်သူအတွက် သူ့ရဲ့လုံခြုံရေးနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်နိုင်ခြေတွေကို မိခင်တယောက်အနေနဲ့ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ပေးသွားမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

လိင်တူချင်းချစ်ကြတာကို မနှစ်မြို့ကြတာဟာ ယဉ်ကျေးမှုတရပ်လိုဖြစ်နေတဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်းကြားမှာ သမီးဖြစ်သူရဲ့ရွေးချယ်မှုကို လူတွေ လက်ညှိုးထိုးကြမှာကိုလည်း မိခင်ဖြစ်တဲ့ မအေမီက မလိုလား ပါဘူး။

ယောကျ်ားလေးဆန်ဆန်ဝတ်စားနေထိုင်လာတဲ့ သမီးဖြစ်သူနဲ့ပတ်သက်ပြီး အဖိုးအဖွားနဲ့ ဆွေမျိုး တချို့ကမိန်းကလေးက မိန်းကလေးလို မနေဘူးလို့ သမီးဖြစ်သူအပေါ် ပြောဆိုလာမှုတွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရတယ်လို့ သူမက ပြောပါတယ်။

“ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကိုယ်ကြိုက်တာ ကိုယ်လုပ်ဆိုတော့သိပ်ပြီးဂရုမစိုက်ပေမယ့် အပြောအဆိုတော့ ခံရတာပေါ့၊ ပြောလာလို့ရှိရင် သူနေချင်သလိုနေပါစေ၊ ယောကျ်ားလေးလိုနေရင် အန္တရာယ်တောင် ကင်းသေးတယ်ဆိုပြီး ပြန်ပြောဖြစ်တယ်၊ ထိုးလာတဲ့လက်ညှိုးတွေကို ဖယ်ပစ်တဲ့သဘောပေါ့” လို့ သူကဖွင့်ဟ ပါတယ်။

မိသားစုအတွင်းမှာ လက်ခံပေးမှုနဲ့ ကာကွယ်ပေးလိုမှုတွေ ရှိလာနေသလို LGBT ဖြစ်တည်မှုကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ဘယ်လိုရင်ဆိုင်နေကြရသလဲဆိုတာကလည်း မိသားစုတစုနဲ့တစု မတူညီပါဘူး။ အဲဒီလို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အမြင်တွေကြားမှာ ကိုယ့်ဖြစ်တည်မှုကို ကိုယ်တိုင် လက်ခံပြီး ရပ်တည်နေတဲ့ LGBTQ+ တွေလည်း ရှိပါသေးတယ်။

●ကိုရဲ ရဲ့အ​တွေ့အကြုံ

“ကျွန်တော်က ငယ်ငယ်က နုနုရွရွနဲ့ သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်လေးနေခဲ့တာ၊ငယ်ငယ်ကသူများတွေကအခြောက်ကလေး၊ အခြောက်ကလေးဆိုပြီး ဝိုင်းစခဲ့ကြတာ” လို့ ပြောလာသူကတော့ အသက် ၃၄ နှစ်အရွယ် ကိုရဲ ဖြစ်ပါတယ်။

မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသဇာတိဖြစ်တဲ့ ကိုရဲ ရဲ့ မိဘတွေဟာ နယ်ဘက်မှာ နေထိုင်ကြတာကြောင့် LGBTQ နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ နည်းပါးတယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

ကိုရဲအနေနဲ့ သူ့ရဲ့လိင်စိတ်တိမ်း ညွှတ်မှုကို မိသားစုထံ အခုချိန်ထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိသေးပါဘူး။

“ကျွန်တော် မြို့မှာ တယောက်တည်းနေတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေလို့ရတယ်လို့ ခံစားရပေမယ့် နယ်ပြန်သွားတာတို့၊ ကျွန်တော့်အဖေအမေတွေ မြို့ပေါ်လာနေတဲ့အခါ တို့ဆို ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုက အရမ်းကျဉ်းမြောင်းသွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဘာလို့ဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီးနေရသလို ခံစားရတာ” လို့ ကိုရဲကဖွင့်ဟပါတယ်။

မိသားစုကိုယ်တိုင် သူ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို မသိသေးတဲ့အခြေအနေက ကိုရဲအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲသတိထား ထိန်းချုပ်ပြီး နေထိုင်နေရသလို ခံစားရစေပါတယ်။

“ကျွန်တော်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြီး မနေနိုင်သေးဘူး၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာရော၊ ကျွန်တော့်မိသားစုထဲမှာရော ကျွန်တော့်မှာ လျှို့ဝှက်ပြီး ထိန်ချန်ထားရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားရသလိုကြီး သူတို့ရှေ့ရောက်ရင် မသက်မသာဖြစ်ရတယ်” လို့သူကဆိုပါတယ်။

လက်ရှိအချိန်မှာတော့ ကိုယ့်ရဲ့လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကို မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းထံ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဖို့ အခက်အခဲရှိနေသေးပေမယ့် လုပ်ငန်းခွင်ပတ်ဝန်းကျင်က လုပ်ဖောက်ကိုင်ဖက်အများစုကတော့ သူ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို အလေးအနက်တန်ဖိုးထားကြပါတယ်။

●ကိုခ အ​တွေ့အကြုံ

မိဘရဲ့ တိတ်တဆိတ် နားလည်ပေးမှုအောက်မှာ ကိုယ့်ဖြစ်တည်မှုနဲ့ ရပ်တည်နေသူကတော့ အသက် ၂၄ နှစ်အရွယ် ကိုခ ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုင်းနိုင်ငံက တက္ကသိုလ်တစ်ခုမှာ ပညာသင်ကြားနေတဲ့ ကိုခဟာ မိမိကိုယ်ကို Non-binary အဖြစ်သတ်မှတ်ထားသူဖြစ်ပြီးသူ့မိခင်ကတော့ သားသမီးရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို လက်ခံကြောင်း အတိအလင်း ပြောဆိုထားခြင်းမရှိပေမယ့် ငြင်းပယ်တာ၊ တားဆီးတာ၊ ပြောင်းလဲဖို့ ဖိအားပေးတာစတာတွေလည်း တခုမှမရှိခဲ့ပါဘူး။

ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးနဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ်အစပ်၊ငဝန်မြစ်ကမ်းဘေးက ရွာလေးတရွာဟာ ကိုခ ရဲ့ မွေးဖွားရာဇာတိ ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုခတို့ရွာက လူကြီးသူမတွေကြားမှာတော့ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ခြင်းခတ်ရမယ်၊ ဘောလုံးကန် ရမယ်၊ ကျားကျားလျားလျား ရှိရမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆတွေ ရှိခဲ့တယ်လို့ သူက ဆိုပါတယ်။

“ကျနော်က ဝါသနာပါတာက ငယ်ငယ်တည်းက ဆောင်းရာသီဆို ဇာတ်ပွဲတွေကြည့်ရတာ ကြိုက်တယ်၊ ရှေ့ဆုံးကသွားကြည့်တယ်၊ ကတာခုန်တာတွေကို သဘောကျတယ်၊ ကြိုက်တယ်၊ ယောကျ်ားလေး သူငယ်ချင်းထက် မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းတွေက ပိုများတယ်” လို့ သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝ အတွေ့အကြုံကို ပြောပါတယ်။

ကိုခအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ ကျား/မ အမှတ်သညာဖော်ပြမှုပုံစံ (Gender Expression)ဟာ မိန်းကလေး ဆန်တဲ့အပြုအမူဘက်ကိုပိုရောက်နေတယ်ဆိုတာကို အသက် ၈ နှစ်အရွယ်၊ ၃တန်းကျောင်းသား ဘဝကတည်းက သူကိုယ်တိုင် သတိထားမိခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

အဲဒီလို ကျား/မ အပြုအမူပုံစံတွေဟာ ရွာကလူကြီးတွေ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီခဲ့တဲ့ အတွက် ကိုခဟာ ငယ်စဉ်ကတည်းက စနောက်ခံရတာတွေနဲ့အတူ ဆရာ၊ ဆရာမတွေဆီက ဖိအားပေးခံရတာတွေကိုလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရပါသေးတယ်။

“သုံးတန်းအရွယ်မှာ အတန်းထဲမှာ ဆရာမက စာအော်ခိုင်းတာ၊ အားကောင်းမောင်းသန်အော်ခိုင်းတာ၊ ကျနော်က အော်လိုက်တော့ ဆရာမက ကျနော်အော်တာ ယောကျ်ားပုံစံမပေါက်ဘူးပေါ့နော်၊ ယောက်ျားဆိုတာ အားထည့်ပြီးအော်ရတယ်ဆိုပြီးပြောတာ မှတ်မှတ်ရရမှတ်မိနေတယ်”လို့ ကိုခကသူ့ငယ်စဉ်အတွေ့အကြုံကို ပြောပါတယ်။

ကိုခရဲ့အပြုအမူတွေကို မိဘတွေကသတိထားမိခဲ့ပေမယ့် ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာကို မသိခဲ့ကြ တာလို့ သူက ဆိုပါတယ်။

“ခုနောက်ပိုင်း မေမေနဲ့စကားပြောတဲ့အချိန်မှာကျ ငယ်ငယ်က ကျနော့ကိုစကြတဲ့အချိန်မှာ မေမေတို့က အဲ့လောက်ထိ ကာကွယ်မပေးနိုင်ဘူး၊ ကျနော့ကိုယ် ကျနော်ပဲ ကာကွယ်ခဲ့ရတာများတယ်၊ ကျနော့ကို စရင် လူကြီးလဲမသိဘူးဆဲပြီးပြန်ခဲ့တာ။အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အဆူခံရပြီ၊ ဘာဖြစ်လို့ဆဲတာလဲဆိုပြီး” လို့ ကိုခက ပြောပါတယ်။

ကိုခကတော့အနာဂတ်မှာလက်တွဲဖော်ရွေးချယ်တဲ့အခါ ယောက်ျားလေးဖြစ်စေ၊ မိန်းကလေးဖြစ်စေ အပြန်အလှန်မေတ္တာရှိမှု၊ ကိုယ့်အပေါ်ကောင်းမွန်မှုနဲ့ ရေရှည်လက်တွဲနိုင်မှုတို့အပေါ် မူတည်ပြီး ရွေးချယ်သွားမယ်လို့ မိခင်ဖြစ်သူကို ပြောပြထားပြီးဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

“ကျနော်က မိန်းကလေးတယောက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယောက်ျားလေးတယောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် လက်တွဲတဲ့ အခါ ဆိုရင် ရွေးချယ်ပြီဆိုရင် အမေက လက်ခံနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကိုတော့ရတယ်” လို့ ကိုခရဲ့ ဖြစ်တည်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဆိတ်ဆိတ်နေလေ့ရှိတဲ့ မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ပံ့ပိုးပေးမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုခက ပြောပါတယ်။

မိခင်ဖြစ်သူနဲ့ပိုမိုရင်းရင်းနှီးနှီးနေလေ့ရှိတဲ့ ကိုခဟာ LGBT တွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်း တွေကို မိခင်ဖြစ်သူနားလည်နိုင်မယ့် စကားလုံးမျိုးတွေနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြဖြစ်တယ်လို့လည်း ဆိုပါတယ်။

ကိုခရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို မိခင်ဖြစ်သူက နားလည်ပေးနိုင်တယ်လို့သူခံစားမိပေမယ့်ဆွေမျိုးတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောဖို့အတွက်တော့ သူ့ဘက်က အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူးလို့လည်း ပြောပါတယ်။

“ဒါနဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းတွေ အသိပညာပေးတာမျိုးကို အရင်လုပ်ရမယ်လို့ထင်တယ်” လို့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကိုခက ပြောပါတယ်။

ကိုယ့်ဖြစ်တည်မှုကို မိသားစုထံ အပြည့်အဝဖွင့်ပြောနိုင်သေးတဲ့အခြေအနေမဟုတ်ပေမယ့် မိသားစုရဲ့ နားလည်လက်ခံပေးမှုကို မျှော်လင့်နိုင်တဲ့ လူငယ်တွေလည်း ရှိပါတယ်။ ညီဖြစ်သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက မိန်းကလေးသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ပိုရင်းနှီးတာတွေကို သတိထားမိခဲ့တဲ့အစ်ကိုတစ်ယောက်ကတော့ အစောပိုင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် စနောက်တာမျိုးတွေရှိခဲ့ပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ ညီဖြစ်သူကို အရင်ကထက်ပိုပြီး အားပေးဖြစ်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။

“အခုလူကြီးဖြစ်လာတော့ ဒါက အမှားမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို နားလည်လာတယ်။ LGBTQ ဖြစ်ခြင်းက အမှားလုပ်ထားတာမျိုးမဟုတ်တာကြောင့် သူ့အနေနဲ့ ဒီအပေါ်မှာ စိုးရွံ့နေတာမျိုး၊ အားနာနေတာမျိုးမရှိဘဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောစေချင်၊ နေစေချင်တယ်” လို့ အစ်ကိုဖြစ်သူ ကိုပြည့်က ပြောပါတယ်။

ကိုပြည့်အဆိုအရ သူတို့ရဲ့ဖခင်ဟာ ညီဖြစ်သူငယ်စဉ်က“ယောကျ်ားဖြစ်ပြီး ကျားကျားလျားလျားမနေဘူး” ဆိုပြီး ဆူပူခဲ့ဖူးပေမယ့် အသက်ကြီးလာတဲ့နောက်မှာတော့ အရင်လို ပြောဆိုတာမျိုး မရှိတော့ဘဲ LGBTQ+ အကြောင်း ပိုမိုနားလည် လက်ခံလာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

●​ဒေါက်တာ​​နွေရဲ့အကြံပြုချက်

ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ၊ ကစားစရာရွေးချယ်မှုနဲ့ အပြုအမူတွေက သူ့ရဲ့ကျား၊မအမှတ်သညာကိုတိတိကျကျ သတ်မှတ်ပေးနိုင်တာမဟုတ်ဘူးလို့ နယ်စပ်ဒေသတိုင်းရင်းသားကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဆေးခန်းတစ်ခုမှာလုပ်ကိုင်နေတဲ့ CDM ဒေါက်တာနွေ က ရှင်းပြပါတယ်။

“ယောက်ျားလေးမွေးထားတယ်၊ မိန်းကလေးလိုမနေရဘူး၊ မိန်းကလေးအသုံးအဆောင်တွေ မသုံးရဘူးဆိုပြီး မှတ်လောက်သားလောက်အောင် ရိုက်တာမျိုးတွေရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီလို ကလေးကို အတင်းအကြပ်ဖိအားပေးတာတွေကြောင့် ငါတကယ်ပဲ မကောင်းတာတွေလုပ်ခဲ့လို့လား၊ မိဘတွေက ဘာလို့ငါ့ကို မချစ်တာလဲ၊ ငါက တကယ်အသုံးမကျတဲ့သူလားဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုနည်းပါးလာနိုင်ပါတယ်” လို့ ဒေါက်တာနွေက ဆက်ပြောပါတယ်။

မိဘတွေအနေနဲ့ ကလေးရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို အတင်းအကျပ်ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားမယ့်အစား နားလည်ပေးပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုံခြုံမှုရရှိအောင် ပံ့ပိုးပေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ဒေါက်တာနွေက အကြံပြုပါတယ်။

“ကလေးငယ်တစ်ယောက်ဟာ ဘယ်လိုပုံစံ၊ ဘယ်လိုလိင်စိတ်ခံယူမှုပဲရှိနေပါစေ၊သူဟာ မိဘတွေရဲ့ အဖိုးတန်ကလေးတစ်ဦးပဲဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ အချစ်ခံဖို့ထိုက်တန်ပါတယ်” လို့လည်းသူကဆက်ပြောပါတယ်။

●စစ်အာဏာသိမ်းမှု​အောက် ပိုဆုံးရှုံးလာတဲ့အခွင့်အ​ရေး​တွေ

ခေတ်ကာလတွေပြောင်းလဲလာပြီးနောက် သားသမီးတွေရဲ့ LGBT တွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ဖြစ်တည်မှုတွေကို လက်ခံပေးတဲ့မိဘတွေရှိလာခဲ့ပေမယ့် စစ်တပ်လက်​အောက်​ရောက်​နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ဥပဒေကတော့ လက်ခံပေးခြင်းမရှိဘူးလို့လည်း တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား ကိုခက​ပြောပါတယ်။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ လိင်တူဆက်ဆံမှုကို ရာဇသတ်ကြီးပုဒ်မ ၃၇၇ နဲ့ တားမြစ်အပြစ်ပေးထားပါတယ်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း နိုင်ငံရေးနဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးမှု အခြေအနေတွေကြောင့် LGBTQ+ တွေဟာ စစ်တပ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှု၊ နှောင့်

ယှက်မှုနဲ့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေကိုလည်း ပိုမိုရင်ဆိုင်လာရပါတယ်။ ဒါကြောင့် လိင်တူ ချစ်သူအချို့ဟာ လိင်တူလက်ထပ်ခွင့်ကို ဥပဒေအရ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ အိမ်နီးချင်းထိုင်းနိုင်ငံ အပါအဝင် နိုင်ငံခြားကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး လွတ်လပ်စွာထိမ်းမြားလက်ထပ်ခွင့်တွေကို ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေ လာကြပါတယ်။

LGBTQ+ တွေရဲ့ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခွင့်အပေါ် ကန့်သတ်မှုတွေကို အာဏာသိမ်း စစ်ကော်မရှင်ဟာ ဆက်လက်ပြုလုပ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ၂၀၂၆ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၂၈ ရက်နေ့ရက်စွဲနဲ့ အာဏာသိမ်းစစ်တပ်ရဲ့ ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနက လိင်တူချစ်ကြိုက်မှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့အကြောင်းအရာတွေကို ရေးသားခြင်း၊ ထုတ်ဝေခြင်း၊ ဖြန့်ချိရောင်းချခြင်းတွေ ပြုလုပ်ပါက တည်ဆဲ ဥပဒေတွေနဲ့ အညီ အရေးယူသွားမယ်လို့ ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီလို ထုတ်ပြန်မှုဟာ LGBTQ+ ဖြစ်တည်မှုနဲ့ လိင်တူချစ်ကြိုက်မှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွေကို လူငယ်တွေအပေါ် “အတွေးအမြင် လွဲမှားစေနိုင်တယ်”၊ “မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ မကိုက်ညီဘူး” ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ဖို့ ကြိုးပမ်းလာတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

စစ်ကော်မရှင်ရဲ့ထုတ်ပြန်ချက်အရ BL နဲ့ GL စာအုပ်တွေကိုအွန်လိုင်းကနေကြော်ငြာရောင်းချနေတဲ့ စာပေနဲ့ စာအုပ်ဆိုင် Facebook စာမျက်နှာ ၉ ခုကိုလည်း စစ်ကော်မရှင်ဟာ တရားစွဲဆို အရေးယူသွားမယ်လို့ သိရပါတယ်။ပိုဆိုးတာက​တော့ အာဏာသိမ်းစစ်တပ်က အမျိုးသားဆိုရင် LGBTQ ​တွေကိုပါမ​ရှောင် စစ်မှုမထမ်းမ​နေရ ဥပ​ဒေနဲ့ ဖိအား​ပေးစစ်မှုထမ်းခိုင်း​နေတာဖြစ်ပါတယ် ။

“အခုလက်ရှိအုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ နေထိုင်နေရတဲ့ လူငယ်တယောက်အနေနဲ့ပြောရရင် ဘဝကိုရှေ့ဆက်ရမယ့်အောင်မြင်မှုတွေဆုံးရှုံးသွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေတွေ ကြားမှာ LGBTQ တစ်ယောက်ဖြစ်တာ အများကြီးခက်ခဲပါတယ်။ လူတွေရဲ့လက်ခံခြင်း၊ မခံခြင်း ပေါ်မှာရော လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှာရော ခက်ခဲတယ်။ အခုအလိုအခြေအနေမျိုးမှာလည်း ကိုယ့်ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကိုလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းထုတ်ပြောဖို့အတွက်ကိုလည်း လုံခြုံမှုရှိတယ်လို့လည်း မခံစားရပါဘူး” လို့ အသက် ၃၀ကျော်အရွယ် လူငယ် Make-up and hairstylistလည်းဖြစ်LGBTQ တဦးလည်းဖြစ်တဲ့ ကိုမြတ်က ဆိုပါတယ်။

မိသားစုအတွင်းမှာ နားလည်လက်ခံပေးမှုတွေ ရှိလာနေပေမယ့်လည်း LGBTQ+ တွေအနေနဲ့တော့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တွေ၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေအပြင်အာဏာသိမ်ယ စစ်တပ်ရဲ့ဖိနှိပ်ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့်ပိုအခက်​တွေ့လာကြပါတယ်။

ဒီလိုအခြေအနေတွေကြားမှာပဲ မိသားစုရဲ့ နားလည်ပံ့ပိုးပေးမှုက LGBTQ+ လူငယ်တွေရဲ့ မတူကွဲပြားတဲ့ဖြစ်တည်မှုတွေအပေါ် ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့ အရေးပါတဲ့ ခွန်အားတစ်ခု ဖြစ်လာပါတယ်။ ၂၀၂၁ စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှာ LGBTQ+ တွေပိုမိုပါဝင်လာနေပါတယ်။​စစ်အာဏာသိမ်းမှုကိုလက်မခံဘဲ ​ကိုယ်​ရောက်ရာ​နေရာကတော်လှန်​နေကြတဲ့ ပြည်သူ​တွေထဲမှာလည်း သူတို့​တွေ ပိုမိုပါဝင်လာကြပါတယ် ။

“သင်္ကြန်မိုးဇာတ်ကားထဲကအတိုင်းပြောရမယ်ဆိုရင် ကလေးတွေကို လွတ်လပ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ ကိုငြိမ်းမောင်ရယ်လို့ပဲ အန်တီက ပြောချင်ပါတယ်” လို့ ဖြိုးရဲ့မိခင် ဒေါ်ချိုချိုက လူငယ်တွေရဲ့ မတူကွဲပြားတဲ့ လိင်စိတ်ခံယူချက်နဲ့ ဖြစ်တည်မှုတွေကို မိသားစုနဲ့ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွေက လက်ခံပေးဖို့အတွက် ပြောလိုက်ပါတယ်။ ။