Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

‘ရာမွန်သို့ (သို့မဟုတ်)ရာမွန်မသိတဲ့ ရဲဘော်ရဲ့စာ’

◾လူနော်
၁။
ရာမွန်
မှောင်မိုက်နေတဲ့
အဲဒီလမ်းကြားလေးထဲ ဝင်ချင်တယ်
မိုးရေတွေထဲ ဝင်တိုးချင်တယ်
စွန်းပေနေတဲ့အဝတ်တွေ ဝတ်ဖူးချင်တယ်
ပေါ်ပီပန်းလေး တပွင့်ဖြစ်ဖြစ် အိပ်ကပ်ထဲ ပွင့်ချင်တယ်
ရာမွန်ရေ
ကျနော် ထွက်ပြေးနေတယ်
ခြေလှမ်းတွေ သက်တမ်းတိုးဖို့
လူသူကင်းမဲ့ အဟောင်းဆိုင် တစ်ခုဆီ မောင်းပို့ပေးပါ


၂။
ရှေ့က ဆိုင်ကယ် တားပေးပါ
ခွင့်ပြုပါ
အိတ်ဇောငွေ့ ၅၀၀ဖိုးလောက် ဝယ်ချင်တယ်
ကျနော်
ယမ်းနံ့ ရချင်လို့


၃။
သေနတ် တစ်လက်၊ ဦးထုပ် တစ်လုံး
သွေးရေကြည် တစ်ပုလင်း
လိုမယ်ထင်တာတွေ အစုံထည့်ပေး
အဖိုးအခ အနေနဲ့
ကျနော့် အသက်ကို ယူပါ


၄။
ကျည်ဆံ နှစ်တောင့်
မေတ္တာလက်ဆောင် ရမလား
ရေဆာတဲ့ ပါးစပ်ထဲ
စနိုက်ပါလို တချက်ခြင်း
ပစ်ပစ် ထည့်ချင်တယ်

Public Service Announcement

Public Service Announcement


၅။
အသက်ကယ် ဂါထာယူပါ
ငရဲလမ်းကို ပြပါ
ရိုးရာ လက်ဝှေ့ထဲ စာရင်းသွင်းပါ
စီးကရက် တစ်လိပ် ပေးပါ


၆။
ရာမွန် ရေ
ဘိုဟီးမီးယမ်းတွေ
သူတို့ အသက်ကို
အကြွေစေ့လေး အပေါ် ပုံအပ်ထားသလိုမျိုး
ကျနော် စစ်တိုက်ချင်တယ်…


မေတ္တာဖြင့်
သင်၏
လူနော်


(The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘လူ​နော်’
ရေးဖွဲ့တဲ့ “​‘ရာမွန်သို့ (သို့မဟုတ်) ရာမွန်မသိတဲ့
ရဲဘော်ရဲ့စာ” ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ရသစာတမ်းငယ်

တချို့ညတွေမှာ အိပ်ပျော်ဖို့ဝဋ်ဒုက္ခကြီးမြင့်စွာကြိုးစားခဲ့ရပြီး တချို့သောမနက်ခင်းတွေမှာ ဆက်လက်အိပ်စက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် နိုးနေလျက်နဲ့ ပေတေပြီး မျက်လုံးတွေအတင်းမှိတ်ထားပစ်လိုက်ဖို့ ဆုံးရှုံးခြင်းဆိုတာကို နားလည်ရတယ်။

ကဗျာ

နွေးနွေးမောင်ရှိန် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထည်လဲသုံးကြတဲ့ခေတ်။ လူတွေက လမ်းမှာတွေ့လို့ နှုတ်ဆက်ရင်တောင် ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ လို့ အော်သွားကြတယ်။ လမ်းပေါ်က အသီးရောင်းတဲ့ တွန်းလှည်းမှာလည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ အော်ရောင်းနေတယ်။ ရှေ့တန်းမှာတိုက်နေကြတာလည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ နဲ့ပဲ။ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’တွေ မဖြန့်ဝေနိုင်တော့လို့ ကားတွေလည်း ဝေးဝေးမသွားနိုင်ကြတော့ဘူး။ ခရိုနီ/ဘောမ ဘားတွေ/ကလပ်တွေမှာလည်း...

ကဗျာ

◼️ဓီရ်ခေတ်အိမ် ငါ့ဝင်သက်တွေကို မယုံကြည်တော့ဘူး။လေးဘက်လေးလံကရန်သူတွေဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြချိန်ဖြေဖျားနဲ့ထိုးဖွလိုက်စကြာဝဌာထဲမှာထပ်ရနိုင်စရာ ဘဝမကျန်တော့ဘူး၊တောင်ထိပ်မြင်ကွင်းကို ငါမကြည့်နိုင်တော့ဘူးငါ့ကြွေးကြော်သံတွေက ရင်ခေါင်းဝက မကျော်ဘူး၊ပြာတွေနဲ့အတူကြွေကျသွားတုန်းကငါ့အတွက်ဘယ်မြစ်ရေမှ ဆန်မတတ်ခဲ့ဘူး၊မြို့ပြက သွေးကြွေးမချန်ဘူးငါမရီနိုင်ဘူးငါမပြုံးနိုင်ဘူးအိမ်ပြန်လမ်းမှာ ၁၃ နှစ်ကြာပြီငါ့အိမ်ဝက မြက်ရိုင်းတွေကိုငါမကျော်နိုင်ဘူး၊ငါ့ညနေခင်းတွေအသံမပါတော့ဘူးငါကျရှုံးနေပုံကို ပရိသတ်တယောက်အနေနဲ့ပြန်ကြည့်ပြီးတီးလိုက်တဲ့ လက်ခုတ်သံထဲငါ့လက်ခုတ်သံအကျယ်ဆုံးပဲဒါပေမယ့်ရှေ့ကဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကိုငါမမှတ်မိဘူးဘယ်ကောင့်ဆီက ပုန်းလို့ပုန်းနေမှန်းမသိဘဲပန်းဆိုးတန်းကိုမရောက်ဖြစ်တဲ့ရက်တွေမှာစီးကရက်တွေကိုငါမီးညှိတယ်Youtube က ငါ့ထက်အသက် ၂ ဆလောက်ကြီးတဲ့သီချင်းတွေကိုဖွင့်ထားပြီးလမ်းကဖြတ်သွားတဲ့ စော်တွေကို ထိုင်ငေးတယ်ဘဝက ညနေခင်းဆိုရင် ဒုက္ခတွေကိုဘီယာအဖြစ်ပြောင်းပေးဖို့ဘုရားတယောက်ယောက်တာဝန်ယူသင့်တယ်မင်းတို့ဖန်ဆင်းတဲ့ကမ္ဘာမှာငါ့လိုနာရီဝက်နေနိုင်ရင်ဒုက္ခတွေကိုတကျိုက်တည်းမော့မယ်ဒီလိုဆိုတော့လည်းကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်မယူနိုင်တာရန်ကုန်တခုတည်းမဟုတ်ဘူးယုံကြည်မှုဆိုတာ မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ဆေးလိပ်ငွေ့တွေကိုလိုက်ဖမ်းခြင်းပဲသို့မဟုတ်...

ရသစာတမ်းငယ်

အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ ပျော်နိုင်ဖို့ ပညာရေးကိုခုတုံးလုပ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ ကလေးငယ်တွေရဲ့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ကျောင်းသား အခွင့်အရေးတွေကို ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမတွေကနေတဆင့် စနစ်တကျ ရိုက်ချိုးခိုင်းဦးမယ်။ ဒါဟာ ဖန်တရာထပ်နေတဲ့ လုပ်ကွက်တွေပဲ …