Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

“ချစ်ခြင်းမေတ္တာ”

◼️နွေးနွေးမောင်ရှိန်

ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထည်လဲသုံးကြတဲ့ခေတ်။ လူတွေက လမ်းမှာတွေ့လို့ နှုတ်ဆက်ရင်တောင် ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ လို့ အော်သွားကြတယ်။ လမ်းပေါ်က အသီးရောင်းတဲ့ တွန်းလှည်းမှာလည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ အော်ရောင်းနေတယ်။ ရှေ့တန်းမှာတိုက်နေကြတာလည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ နဲ့ပဲ။ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’တွေ မဖြန့်ဝေနိုင်တော့လို့ ကားတွေလည်း ဝေးဝေးမသွားနိုင်ကြတော့ဘူး။

ခရိုနီ/ဘောမ ဘားတွေ/ကလပ်တွေမှာလည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ အပြည့်ပဲ၊ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ပြွတ်သိပ်နေကြတာ။ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ဗုံးခိုကျင်းထဲ ဝင်ပြေးနေရတဲ့ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေကိုမှ အားမနာ။ ဒီဘက်မှာ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ အပြည့်နဲ့ ယူကျူဗီဒီယိုတွေကြည့်လိုက်၊ ကလစ်လိုက်လုပ်နေပြီးတော့ ဟိုဘက်ကျတော့လည်း ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေနဲ့ ကွန်ဂရက်ကျူလေးရှင်းပါ ဘာညာ သွားလုပ်နေတော့ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေက ဘယ်နားပြေးလို့ ပြေးရမယ်မှန်း မသိတော့ဘူး။ ဟိုဘက်လိုလို ဒီဘက်လိုလို၊ အခင်မင် မပျက်ချင်သလိုလို၊ ဒီဘက်ကိုလည်း အားနာသလိုလို။ ဆိုတော့ကာ ထိုင်နေရင်အကောင်းသားနော်၊ ထသွားမှ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ ကျိုးမှန်းသိ။ ‘ကောင်လေးရေ ချာလီရေထတော့’ ဆိုပြီးတော့ သူများတွေကို လိုက်နှိုးပြီးတော့မှ ကဗျာဆရာက အကျအန ကိုယ်ယောင်ဖျောက် သွားအိပ်နေချိန်မှာ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တက်တူးကြီးနဲ့ ရဲဘော်လေးက ရှေ့ကိုချီတက်နေရတယ်။

‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ နဲ့ မြို့ပြဟာ ပန်းချီပြပွဲတွေဆက်တိုက်၊ ရှိုးပွဲတွေဆက်တိုက်၊ အနုပညာလှုပ်ရှားမှုတွေက အနုပညာကို ချစ်လို့ပဲတဲ့၊ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ နဲ့ လားလားမှမဆိုင်။ ငါချစ်တဲ့ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ ၊ ငါနဲ့အနီးဆုံးက ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ ကို မဆုံးရှုံးဖူးသေးသ၍ နယ်စပ်ဟာ ငါနဲ့အလှမ်းဝေးလွန်းနေပါသေးတယ်။

Public Service Announcement

Public Service Announcement

ငါ့အတွက် အချိန်ရပါသေးတယ်၊ ငါမချစ်လည်း ချစ်တဲ့သူတွေ ချစ်နေကြတာပဲလေ၊ ငါမပါလည်း ရသေးတယ်။ ငါနာမည်ကြီးအောင် အရင်လုပ်လိုက်ဦးမယ်၊ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ မရှိတုန်းပေါ့။ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ အမည်ခံ ပတ်စပို့နဲ့လည်း ဟိုနားဒီနား ကမ္ဘာတပတ်သွားလိုက်ဦးမယ်နော်။ ပြန်လာရင် ဆုံကြမယ်နော် ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တို့ရေ …။ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တခေတ်ပြီးလို့ နောက်တခေတ်ရောက်တဲ့အခါမှာ ပြန်ပြောပြစရာ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ တွေ အားလုံး အယောက်စီတိုင်းမှာ ရှိနိုင်ကြပါစေ …။ ‘ချစ်ခြင်းမေတ္တာ’ ရဲ့ အလွန်ကို မျှော်ရည်လျက် …။

ချစ်တဲ့

နွေးနွေးမောင်ရှိန်

(The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ’နွေးနွေးမောင်ရှိန် ‘ရေးဖွဲ့တဲ့ “​​ချစ်ခြင်းမေတ္တာ”စကား​ပြေကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ရသစာတမ်းငယ်

●ထွင် စစ်အာဏာရှင်၏လက်ထက်တွင်အဖြစ်အပျက်တို့သည်ကသောင်းကနင်း၊ ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်ကုန်သည်။ မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်မောင်းပေါ် လာကိုက်သော ခြင်တကောင်ကဲ့သို့ မရိုက်မီမှာပင် ဖျတ်ကနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ မနေ့က ဘေးချင်းယှဥ်ထိုင်ပြီး ဂိမ်းအတူဆော့ခဲ့သော ထွန်းပြည့်စုံဆိုသည့် ပီဒီအက်ဖ်ကလေးက ရန်သူ့ဒရုန်းထိမှန်ပြီး မနေ့ညကပဲ မြေအောက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ ယခုပဲ မိသားစုလက်ဆုံ စားနေသည့် ထမင်းဝိုင်းကလေးဟာ...

ရသစာတမ်းငယ်

အသက် အမျက်အငြိုးပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာမြေကြီးပါလား။မိုးကော၊ ပိတောက်ကော နောက်ကျသည်။ သည်ကြားထဲ မုန်တိုင်းများက ဝင်ရန်ရှိကြောင်း သတင်းထွက်လာသေး၏။ မတတ်နိုင်တော့… ဒီကာလများ၌ ငါပျော်ခဲ့ဖူးတာ အရက်ဝိုင်းတခုသာရှိသည်။ အတွေးများသည့်၊ စကားလုံးတွေလျှံထွက်နေသည့်အပြင် မျက်နှာများစုံသည့်နေရာလည်းဖြစ်ပြန်သည်။ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိပေ။ ဝိုင်းထဲ လူခြောက်ယောက်ရှိပြီး ငါးယောက်မှာ ဟိုခြစ်ခြစ်ဒီခြစ်ခြစ်နဲ့ မျက်နှာငယ်များဖြင့်တောင်းခံနေရသည်။ ကျန်တဦးကား...

ဝတ္ထုတို

လမ်းတံတားတွေပြုပြင် တိုးချဲ့တာက ကောင်းတော့ကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ လမ်းဘေးအရိပ်ရပင်တွေ လုံးပါးပါးကုန်ပြီး ခုလိုနွေနေ့လယ်မျိုးဆို မြင်မြင်ရာဝန်းကျင်က ကွန်ကရစ်ပင်လယ်ပြင်ကြီးလို ဖြစ်နေသည်။ အရင်ကဆို ဒီလမ်းမကြီးက မဟော်ဂနီပင်ညိုရိပ်တွေအောက်မှာ လျောင်းစက်နေတဲ့ လမ်းမကြီးပေပဲ။

သတင်း

ခွန်းနီ ဒီနေ့ပြီးရင်ဒီနေ့လိုနေ့တွေပဲ ထပ်ရောက်လာညဆိုရင်လည်းလကတစ်ခြမ်းပဲ သာတော့တယ်အဝေးကြီးကနေရာကိုအဝေးကကြည့်နေရတာဘယ်သူပျော်မလဲ။ အမှောင်ထုထဲအရောင်တွေကလည်း ဖျော့နေလိုက်တာစိတ်ကူးကိုနည်းနည်းမှ မလျှော့နိူင်ဘူးငါဟာညတိုင်း အိမ်ပြန်လာနေကျအိမ်ရှေ့က သရက်ပင်ကြီးအောက်အရိပ်တစ်ခုထိုးကျနေတာ ငါပေါ့။ အမေ့ရဲ့ဆူငေါက်သံအဖေ့ရဲ့ကြိမ်းဝါးသံနောက်ပြီး တံခါးထဖွင့်ပေးသံအဲ့ဒီလိုနောက်ကျတတ်တဲ့အိမ်အပြန်တွေအခုတော့အရိပ်ယောင်ဆောင်ထားတဲ့အတိတ်တွေပဲ ငါပြန်ရတော့တယ်။ Public Service Announcement စောက်စနစ်ကဆိုးဝါးတော့ငါတို့လူငယ်တွေဟာစစ်ကြီးထဲလုံးလားထွေးလားပေါ့။ ပင်ပင်ပန်းပန်းသင်ယူရကျိုးကျိုးနွံနွံဆည်းပူးရခက်ခက်ခဲခဲတည်ဆောက်ရအပူတပြင်းအသားကျရမောကြီးပန်းကြီးရှေ့ဆက်ရမနိူင်မနင်းထမ်းပိုးခဲ့ရစနစ်တကျနဲ့လူငယ်ဘဝကိုဆုတ်ခွာပေးခဲ့ရအတူတူချီတက်ရင်းတချို့သူငယ်ချင်းတွေလွယ်လွယ်ကူကူသေပေးလိုက်ရ။ ဒီစစ်ကြီးထဲမယ်ရှင်ကျန်နေတဲ့ကောင်တွေအဖို့နှလုံးသားဟာ ဒဏ်ရာအရဆုံးပဲ။ ဆိုလိုရင်းကိုပြန်ဆက်ရရင်အိမ်ပြန်ဖို့ဆိုတဲ့အသိကလူငယ်တွေအားလုံးမှာရှိတယ်။ အတွေးတွေနဲ့ပိလာတဲ့ညဟာမိုးလင်းသွားပေမဲ့အာရုံထဲတော့စာသားတစ်ကြောင်းငြိနေတယ်။ အားလုံးကိုကျော်ဖြတ်ရမယ်ဆိုတဲ့စာသားဟာနေခြည်နွေးနု ပွင့်လုလုမနက်ခင်းအထိငါနဲ့အတူရှိနေတယ်...