Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

■ ​နေကြာ (၁)မောင်ရေ…တော်လှန်ရေးသမားတယောက်ရဲ့ခြေထောက်တွေက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ဘယ်သူပြောရဲလဲ။အဲ့ဒီခြေထောက်တွေကြောင့်ပဲမောင်ဟာမီးခိုးတွေကြားကနေ အသက်ရှင်ထွက်လာခဲ့တာ။ရွာပျက်တွေကို ဖြတ်ခဲ့တာ။လူတချို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကိုပခုံးပေါ်တင်ပြီး လမ်းလျှောက်ခဲ့တာ။မောင့်ခြေထောက်တွေဟာအိမ်ပြန်လမ်းကို မေ့မထားတဲ့သစ္စာရှိတဲ့ မြစ်နှစ်စင်းလိုပါပဲ။ (၂)မောင်ကစိတ်ညစ်စရာရှိတိုင်းမမနီကို တိုင်ပင်ချင်တယ်ဆိုတော့မမနီလည်း ဒီလိုပါပဲ မောင်။ညဘက်တွေမှာဖုန်းသံလေးတချက်ကို စောင့်ရင်း“ဒီနေ့ သူအဆင်ပြေရဲ့လား” ဆိုတဲ့စိတ်ပူမှုနဲ့ အသက်ရှူနေရတာ။မောင်တို့ခေတ်ကအချစ်တောင် လုံခြုံစွာချစ်ခွင့်မရှိတဲ့ခေတ်မလား။ဒါပေမယ့်မောင်အသက်ရှင်နေသရွေ့မမနီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာအိမ်တလုံးစာ နွေးထွေးမှုတော့အမြဲရှိနေမယ်။ (၃)မောင်ရေ…တနေ့နေ့တော့မှတ်ပုံတင်အစစ်တွေ ပြန်ကိုင်ရမယ့်နေ့လာမယ်။သေနတ်သံတွေ ငြိမ်သွားမယ်။ညမထွက်ရအမိန့်တွေ...

ကဗျာ

မောင်တင်သစ် လည်တိုင်ရှည်ရှည် ဗျိုင်းဖြူတွေ ပြန်လာကြပြီတမိုးလုံးပျောက်နေတဲ့ ကောင်တွေရွှံ့ပေနေတဲ့ ကျွဲတကောင်ကို အဖော်ပြုဖို့မြစိမ်းကမ္ဗလာပေါ်နေရောင်အောက်မှာ ကခုန်ဖို့သူတို့ ပြန်လာကြပြီ။ ။ ၂၀၂၆ (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​မောင်တင်သစ်’​ ရေးဖွဲ့တဲ့ “ဗျိုင်းဖြူ​တွေ”ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call –...

ကဗျာ

■သီဟံ သူတို့ မမြင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။မြင်ခဲ့တယ်။သိခဲ့တယ်။ အဲဒီလမ်းတွေပေါ်မှာစစ်သားမဟုတ်တဲ့၊လက်နက်မကိုင်တဲ့အရပ်သားပြည်သူတွေ၊ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိခဲ့တယ်။ အဲဒီဈေးတန်းထဲမှာ –အိမ်ရှင်မတွေ၊ ဈေးသည်တွေ၊ ဈေးဝယ်သူတွေဟာလက်ထဲမှာ ဈေးခြင်းတောင်းတွေ၊ရင်ထဲမှာ မိသားစုဝမ်းစာအတွက် စိုးရိမ်မှုတွေနဲ့၊စစ်ပွဲရဲ့အရိပ်မဲအောက်မှာရှင်သန်ဖို့ ရုန်းကန်နေကြတယ်ဆိုတာသူတို့ သိခဲ့တယ်။ ဆေးရုံထဲမှာ –လက်နက်မကိုင်တဲ့ လက်တွေ၊တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘဲအသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူမမာတွေသာရှိနေတယ်ဆိုတာလည်းသူတို့ သိခဲ့တယ်။ စစ်ရှောင်စခန်းမှာ...

ကဗျာ

နေမိုးဝေး – ရေဆင်း မင်းတို့မှာ ဆိုစရာဆိုလို့ခွန်အားဖြည့်မိငယ်၊ သွေးသစ္စာ၊ ဆယ်လ်မွန်ငါးတို့အပြန်၊ အမေ့အိမ်၊ အဖေ၊ မိုးခါးရေနဲ့ ရောင်နီသာရှိသလားညတိုင်းကြားပေမယ့်ငါလည်းမရိုးအီနိုင်ပါဘူးလေဆိုချိန်တန်လို့မကြားရင်နားတစွင့်စွင့်၊ မျှော်တလင့်လင့်အိပ်ယာဝင်ဖို့ခက်ပေါ့။ တော်လှန်ညများရဲ့ခါးသက်မှုတွေအကြောင်းပြန်ပြောင်းပြောဆိုခွင့်ဟာရှင်ကျန်ခဲ့သူတို့မှာသာရှိမယ်ငါပြောခွင့်ရှိချင်မှရှိမယ်မင်းပြောခွင့်ရှိချင်မှရှိမယ်ဒီအရပ်မှာ အသက်ဟာဖြစ်ဖို့ခက်ပေမယ့်ပျက်ဖို့ လွယ်လွန်းတယ်။ မင်းရှင်ကျန်ခဲ့သော်ငါမကောင်းကြောင်းတော့ပြောချင်မှာမဟုတ်ငါရှင်ကျန်ခဲ့သော်မင်းမကောင်းကြောင်းတော့မပြောချင်ဒီတော့ပြောချင်၊ နှမြောချင်၊ လွမ်းချင်အောင်တော့နေကြရအောင်လေ။ ။ (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘နေမိုးဝေး –...

ကဗျာ

ညသည် ငြိမ့်ညောင်းလှသော လေပြေနုနုတို့ဖြင့် ညမွှေးပန်းဟုတင်စားအပ်သော ကတက်ပန်းရနံ့တို့အား ယူဆောင်လာလေသည်။ ဝင်သက်ထွက်သက်တို့သည်လည်း ကတက်ပန်းရနံ့၏ ခေါ်ဆောင်ရာလှိုင်းတို့တွင် မျောပါသယောင်ရှိနေပေသည်။ ကြယ်တာရာကင်းစင်နေသော ကောင်းကင်နယ်ပယ်အောက်၌ စတီရီယိုခေတ်ဟောင်း ရေဒီယိုသီချင်းတပုဒ်သည် နားထဲသို့ ကြားတချက် မကြားတချက် တိုးဝင်နေလျှက်ရှိနေသည်။

ကဗျာ

ဒါကတော့ တကွေ့တာမှာ တွေ့ကြုံခဲ့ရတာ။ နာရီလေးထောင်ကလည်း စောင့်ရဦးမယ်။ Subscriber တထောင်ပြည့်ဖို့ကလည်း စောင့်ရဦးမယ်။ တနေ့ကို အနည်းဆုံး ဆယ်နာရီက ဖုန်းနဲ့ ကွန်ပျူတာရှေ့မှာ။ ထမင်းကိုလည်း အမြန်စားရသလို ခေါက်ဆွဲပြုတ်လည်း အမြန် မြိုချရတယ်။ အချိန်မှန်လည်း Video တင်မှရမယ်။

ကဗျာ

လေရူးသုန်မှုံ မနက်ခင်းစိုစိုမရောက်ခင် အရုဏ်ပျိုဟာ ဘယ်လိုပြုံးရမလဲ သင်ခဲ့တယ်၊ တောင်ရိပ်ထွေဖုံ၊ ညနေအိုအို စက္ကန့်ကစ၊ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေမှုတွေအတွက် ရသလောက် လွမ်းဖူးချင်ပါတယ်၊ ရသလောက် ချစ်ဖူးချင်ပါတယ်။

ကဗျာ

အနှစ်သုံးဆယ် ဘာများရခဲ့သလဲ ရွာကိုပြန်လာတော့ ရွာကမရှိတော့သလောက်ဖြစ်နေပြီ

ကဗျာ

ငါတို့ဟာ Alice in borderland ထဲကလို ကစားပွဲထဲ ရောက်နေတဲ့ လူတွေပဲ။ ငါတို့ဂိမ်းတွေကတော့သိပ်တော့ မထူးဆန်းဘူး။ ဒါပေမယ့် သေကြေကြတယ်။ ငါတို့ကိုယ်စီမှာ ရှိနေမယ့် ဖဲချပ်တွေကို ငါတို့မမြင်ရဘူး။ ငါတို့ကစားပွဲမှာ အသက်ကြီးတဲ့ သူတွေပါတယ်။

ကဗျာ

ခင်မေရီ အမေကိုသတိရ၏ အရက်ကြိုက်တတ်သော အဖေကိုလွမ်း၏ ညီငယ် ညီမငယ်များကို‌ ပြေးတွေ့ချင်၏ ချစ်သူကိုတမ်းတ၏ ခွေးကလေးကို‌ ပွေ့ဖက်ထားချင်၏ သမီးလေး၏ပါးပြင်ကို ဖွဖွလေးနမ်းချင်၏ ခြေတဖက်ပြတ်ရ၏ လက်တဖက်ကို စွန့်ရပြန်၏ နားထင်ထောင့်က ကျည်ဆန်တို့ ဟားတိုက်ရယ်မောကုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တခု သေတ္တာတလုံးသာလို၏ အဖြစ်အပျက်တို့ကားမြန်ဆန်လွန်း၏ နှောင့်နှေးခြင်းတို့ နတ္ထိ။ ဝေးကွာခြင်းတို့အစီအစဉ်တကျ...

ကဗျာ

ဆန်ပိုးမဲမဲတွေရောနေတဲ့ ထမင်းအကျိုးအကြေက ပန်ကန်အပြည့်နဲ့ မီးတိုက်ခံထားရတဲ့မျှင်ငပိဟာ အဓိကဟင်းပဲ

ကဗျာ

◼️လွန်းညီသွားတွေ ညီတယ်အသွား အပြန် မတူတော့ဘူး။ အတူလာခဲ့ကြတဲ့လူတွေညနေ နေမညိုခင်အိမ်ပြန်နှင့်ကြပြီ။ တချို့က အိမ်ပြန်လို့မရတော့တာတချို့က အိမ်က ပြန်မလာကြတော့တာ။တချို့က အိမ်ပြန်သွားကြတာ။ မီးလောင်ပြီးစ သွပ်ပြားစတွေ ဆွေးမြေ့နေချိန်ရောက်တော့မနေ့က ညနေခင်းဟာဒီကနေ့ ညနေခင်းနဲ့ မတူတော့ဘူး။ လမ်းတလျှောက်မှာ အလွမ်းခြေရာဟောင်းတွေ အလေ့ကျပေါက်နေခဲ့ပြီ။ဖူးပွင့်ယစ်မူးခဲ့တဲ့ မျက်ရည်စတွေကပိုမိုရှင်သန်စေမယ့် ပန်းခင်းတခုပါ။ လေးနက်မှုနဲ့တန်ဖိုးထားမှုဆိုတာ အသေးအဖွဲလေးတွေကနေ...

Facebook