Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

◼️ဓီရ်ခေတ်အိမ် ငါ့ဝင်သက်တွေကို မယုံကြည်တော့ဘူး။လေးဘက်လေးလံကရန်သူတွေဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြချိန်ဖြေဖျားနဲ့ထိုးဖွလိုက်စကြာဝဌာထဲမှာထပ်ရနိုင်စရာ ဘဝမကျန်တော့ဘူး၊တောင်ထိပ်မြင်ကွင်းကို ငါမကြည့်နိုင်တော့ဘူးငါ့ကြွေးကြော်သံတွေက ရင်ခေါင်းဝက မကျော်ဘူး၊ပြာတွေနဲ့အတူကြွေကျသွားတုန်းကငါ့အတွက်ဘယ်မြစ်ရေမှ ဆန်မတတ်ခဲ့ဘူး၊မြို့ပြက သွေးကြွေးမချန်ဘူးငါမရီနိုင်ဘူးငါမပြုံးနိုင်ဘူးအိမ်ပြန်လမ်းမှာ ၁၃ နှစ်ကြာပြီငါ့အိမ်ဝက မြက်ရိုင်းတွေကိုငါမကျော်နိုင်ဘူး၊ငါ့ညနေခင်းတွေအသံမပါတော့ဘူးငါကျရှုံးနေပုံကို ပရိသတ်တယောက်အနေနဲ့ပြန်ကြည့်ပြီးတီးလိုက်တဲ့ လက်ခုတ်သံထဲငါ့လက်ခုတ်သံအကျယ်ဆုံးပဲဒါပေမယ့်ရှေ့ကဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကိုငါမမှတ်မိဘူးဘယ်ကောင့်ဆီက ပုန်းလို့ပုန်းနေမှန်းမသိဘဲပန်းဆိုးတန်းကိုမရောက်ဖြစ်တဲ့ရက်တွေမှာစီးကရက်တွေကိုငါမီးညှိတယ်Youtube က ငါ့ထက်အသက် ၂ ဆလောက်ကြီးတဲ့သီချင်းတွေကိုဖွင့်ထားပြီးလမ်းကဖြတ်သွားတဲ့ စော်တွေကို ထိုင်ငေးတယ်ဘဝက ညနေခင်းဆိုရင် ဒုက္ခတွေကိုဘီယာအဖြစ်ပြောင်းပေးဖို့ဘုရားတယောက်ယောက်တာဝန်ယူသင့်တယ်မင်းတို့ဖန်ဆင်းတဲ့ကမ္ဘာမှာငါ့လိုနာရီဝက်နေနိုင်ရင်ဒုက္ခတွေကိုတကျိုက်တည်းမော့မယ်ဒီလိုဆိုတော့လည်းကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်မယူနိုင်တာရန်ကုန်တခုတည်းမဟုတ်ဘူးယုံကြည်မှုဆိုတာ မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ဆေးလိပ်ငွေ့တွေကိုလိုက်ဖမ်းခြင်းပဲသို့မဟုတ်...

ရသစာတမ်းငယ်

အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ ပျော်နိုင်ဖို့ ပညာရေးကိုခုတုံးလုပ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ ကလေးငယ်တွေရဲ့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ကျောင်းသား အခွင့်အရေးတွေကို ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမတွေကနေတဆင့် စနစ်တကျ ရိုက်ချိုးခိုင်းဦးမယ်။ ဒါဟာ ဖန်တရာထပ်နေတဲ့ လုပ်ကွက်တွေပဲ …

ဝတ္ထုတို

မနက်အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမေသည် အိပ်ရာမှ ထကာ မျက်နှာသစ်သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်၏။ အမေ့အိမ်လေးသည် ဝါးကပ်များခင်းထားသဖြင့် အမေ့ကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် နင်းလိုက်တိုင်းပင် တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်၏။ အလင်းသေချာမလာသေး။ သို့သော် အမေသည် အိမ်၏ နေရာတိုင်းကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် အမေ့သားအိပ်သည့်နေရာလေးကိုပင် မမြင်ရသော်လည်း လှမ်းကြည့်မိလိုက်သေးသည်။ အမေ့သားအိပ်ရာသည် ခင်းမထားပါချေတကား။ ဒါဆို မိုးမလင်းခင်ကတည်းက...

ကဗျာ

စောစုစုခင် သမီးလေ ဗုဒ္ဓကို မျက်ရည်တွေထပ်မကျဖို့ ပူဆာထားတယ် သမီးရဲ့စာသင်ခန်းထဲကအချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက တောထဲမှာမေမေရဲ့။ သမီးရဲ့ဝက်ဝံရုပ်လေးကလည်းလွတ်မြောက်နယ်မြေထဲမှာသမီးရဲ့ဆံပင်အဝါရောင်နဲ့အရုပ်မလေးက ခြေထောက်တဖက် မရှိတော့ဘူးမေမေသမီးရဲ့ဖဲပြားကလစ်လေးတွေကမြေမြုပ်မိုင်းဖြစ်နေပြီလားဟင်သမီးကိုအရမ်း စတတ်တဲ့ အိမ်နားကအကိုကြီးရော အိမ်မှာရှိသေးရဲ့လားဖေဖေသိပ်ကြိုက်တဲ့ အာမီရမ်တွေက ထွက်ပြေးကုန်ပြီလားဟင် သမီးတက်တဲ့ကျောင်းကဆရာ့ကိုပြောပေးပါတချို့ပုစ္ဆာတွေက သွေးညှီနံ့ နံတယ်လို့တချို့မေးခွန်းရှည်တွေက ယမ်းနံ့ နည်းနည်းထွက်တယ်။ မေမေ လူးပေးတဲ့သနပ်ခါးက မျက်ရည်ကျလည်း ပျက်တာပါပဲ...

ကဗျာ

မေမေဟာ မြေကြီးတွေကို တူးလား တူးရဲ့ မေမေဟာ မြေသားတွေကို ဆွလား ဆွရဲ့။ မေမေဟာ သစ်ချောင်းတွေကိုသယ်တယ် သဲအိတ်တွေကို ထမ်းတယ်။ တံမြက်စည်းတချောင်းနဲ့ လှည်းကျင်းတယ် သစ်ချောင်းတွေကို တန်းတယ် သဲအိတ်တွေကို ကာတယ်။

ဝတ္ထုတို

ငြိမ်းကိုငြိမ်း ဆိုင်ပူးက ငါးတန်းကျောင်းသူ။ ငါးတန်းမှာရှိတာက ယောကျာ်းလေး တယောက် မိန်းကလေး လေးယောက်။ အဲ့ငါးယောက်ထဲမှာမှ သူကစာအတော်ဆုံးလို့ပဲ ပြောရမယ်။ မနှစ်က လေးတန်းတုန်းကလည်း ဆုပေးပွဲမှာ ပထမဆုရထားတာ။ စာသင်တဲ့အခါတိုင်း ဘာသာရပ်တိုင်းကို အမြဲအာရုံစူးစိုက်သင်ယူလေ့ရှိတဲ့ ကလေး။ စကားကို အမြဲနားထောင်ပြီး ပြောသမျှကိုလည်း ဂရုတစိုက်အမြဲနာခံတတ်သူ။ ချစ်တာပေါ့...

ကဗျာ

မောင်တင်သစ် ငါ့ဌာနေကသစ်ပင်တွေအိုပြီအိုပေမင့်ရှင်နေသမျှခြမတက် ဖေ၁၁၂၆ . . . (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ’​မောင်တင်သစ်’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “​​​ရှင်​နေသမျှ”ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749…...

ဝတ္ထုတို

အဲဒီနေ့က အဲဒီနေရာမှာ သူမကိုစောင့်ရင်း အဲဒီအပင်အကြောင်း အတွေးက ခေါင်းထဲ ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့က တနင်္လာနေ့လား၊ အင်္ဂါနေ့လား ဒါမှမဟုတ် အခြားနေ့တခုခုလား သူသေချာမမှတ်မိပေမယ့် အဲ ဒီနေရာကိုရောက်ပြီး သူမကိုဘာကြောင့် စောင့်နေခဲ့ရတာလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူ ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေမိတယ်။

ကဗျာ

ညီ Z အဲဒီနေ့ မနက်မှာတင်နိုင်ငံရေးဆို လေသံတောင် မဟနဲ့ ဆိုတဲ့ငါ့အဖွားလေးကို မုန်းမိတာပဲ ။ သူတို့က ခဏထိန်းရုံပါဆိုတဲ့ ဦးလေးကိုလည်းငါ မျက်မှောင်ကုပ် ကြည့်မိ ။ အလကား မင်းမဲ့စရိုက်တွေဆူပူနေကြတာ ဆိုတဲ့မြေညီထပ်က ရပ်ကွက်လူကြီးကိုလည်းအဲဒီ မနက်ကတည်းက ငါနှုတ်မဆက်တော့ဘူး ။ အုတ်နံရံကို ခေါင်းနဲ့တိုက်နေလို့ဘာထူးမှာလဲ...

ကဗျာ

ဝိယောဂီ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းလို့ ညာနေရတာလောက် ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ညှင်းဆဲမူမြောက်တာ မရှိဘူးကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းလို့ ထင်နေမိတာ‌လောက်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စော်ကားမူမြောက်တာမရှိဘူး။ သူတော်စင် တစ်ပါးလိုဥပုသ်တစ်ပါတ်ပြည့်အောင် သီးခံဖို့ကဆယ်ကမ္ဘာလောက် ငရဲမှာ လောင်ကြွမ်းရသလိုမင်းတို့ရဲ့အယူဝါဒစွဲ‌တွေကပူလောင်လွန်းလှချည်လား။ ငါ့ ဝိတိုင်ကထွက်တဲ့ မီးခိုးဟာငရဲမီးမဟုတ်ဘူး စုန်းမီးငါဟာ လောင်ကြွမ်းနေတာမဟုတ်ဘူးလောင်မြိုက်နေတာငါဟာ ပူလောင်နေတာမဟုတ်ဘူးတောက်လောင်နေတာ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြိမ်ကြိမ်ပြန်ပြန်ပြုပြင်နေရလို့အချိန်မအားတဲ့ကောင်တွေကအရေးထဲဆို..သူများကိုသွားသွား ပြုပြင်ပေးနေရသေးတယ်။...

ဝတ္ထုတို

​မောင်သုည (ရှပ်ပုံသား​လေး) သွေးစိုစွတ်နေတဲ့ အသားစိမ်းတွေ၊ ထမင်းဆုပ်တွေ၊ ဖယောင်းတိုင်တွေ၊ ပန်းပွင့်တွေ၊ အရက်ပုလင်းတွေ ကျ​နော် မမြင်ပါရစေနဲ့။ မလှုပ်မယှက်အလောင်းနံဘေး ရင်ကွဲနာကျနေတဲ့ လူတယောက်ကို မြိန်ရည်ရှက်ရည် မာန်ဖီကြည့်နေတဲ့ နတ်ဆိုး ကျ​နော့်ကို သတ်လိုလျှင် သတ်ပါ၊ ကျ​နော် လွတ်လွတ်လပ်လပ်အသက်ထွက်ပါရစေ၊ ငြိမ်းချမ်းပါရစေ။ (၁) လေရူးများ...

ကဗျာ

အိပ်ယာကျဥ်းကျဥ်းလေးကနေ အတွေးအကျယ်ကြီးကို ကိုယ်ဖြတ်ကူးနေမိတယ် မာရီနာ။ အိပ်ယာဆိုတာထက် အိပ်စရာနေရာပါ မြေကြီးနံ့နဲ့ယမ်းနံ့တွေ တခါတလေသွေးညှီနံ့တွေနဲ့ ဝေါဟာရ အရတော့အိပ်ယာပေါ့ ပျော်တာမပျော်တာအကြောင်းမပြချင်ဘူး မျက်လုံးခဏမှိတ်ထားဖို့နေရာဆိုရင် ပိုသင့်တော်ပါတယ် မာရီနာ ။

ရသစာတမ်းငယ်

တနေ့နေ့မှာ ခွေးကလေးတကောင်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်ကျမိလိမ့်မယ်လို့ ကျမကိုယ်ကျမ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး။ တချိန်တုန်းက တယောက်ယောက်က ဒီလို တွက်ကိန်းထုတ်ရင် ကျမ ရယ်မောနေခဲ့မိမလားပဲ။ ဒါပေမဲ့ တရက်တုန်းကတော့ ကျမက ခွေးညိုလေးတကောင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်ကျနေခဲ့တယ်။ ခွေးညိုလေး ဆိုပေမဲ့ တကိုယ်လုံး အညိုရောင် ရှိတဲ့...

ကဗျာ

အမြှီးကျက်လည်းခေါင်းစားတာပဲ ခေါင်းကျက်တော့လည်းခေါင်းစားတာပါပဲ ခေါင်းစားရင်မင်းဖြစ်တယ်ဆိုလို့ ဒီဘက်ခေတ်စျေးတွေထဲမှာ ခေါင်းတွေရောင်းကောင်းလိုက်တာ လူတွေအကုန်လုံး ခေါင်းပဲစားတော့တယ်

Facebook