Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

ဒါကတော့ တကွေ့တာမှာ တွေ့ကြုံခဲ့ရတာ။ နာရီလေးထောင်ကလည်း စောင့်ရဦးမယ်။ Subscriber တထောင်ပြည့်ဖို့ကလည်း စောင့်ရဦးမယ်။ တနေ့ကို အနည်းဆုံး ဆယ်နာရီက ဖုန်းနဲ့ ကွန်ပျူတာရှေ့မှာ။ ထမင်းကိုလည်း အမြန်စားရသလို ခေါက်ဆွဲပြုတ်လည်း အမြန် မြိုချရတယ်။ အချိန်မှန်လည်း Video တင်မှရမယ်။

ဝတ္ထုတို

ဒီကနေ့နံနက်မှာ ကျနော်တို့ ခရီးထွက်ဖြစ်ပါတယ်။ တနေရာကို မရောက်ခင်အထိ လူရော၊ စိတ်ပါ မကျန်းမာ။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလမ်းတချို့ဖြတ်သန်းပြီးတော့ ဆိုင်ကယ်ပျက်လို့ နားတဲ့တနေရာမှာ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးတလုံး သောက်လိုက်တယ်။

ကဗျာ

လေရူးသုန်မှုံ မနက်ခင်းစိုစိုမရောက်ခင် အရုဏ်ပျိုဟာ ဘယ်လိုပြုံးရမလဲ သင်ခဲ့တယ်၊ တောင်ရိပ်ထွေဖုံ၊ ညနေအိုအို စက္ကန့်ကစ၊ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေမှုတွေအတွက် ရသလောက် လွမ်းဖူးချင်ပါတယ်၊ ရသလောက် ချစ်ဖူးချင်ပါတယ်။

ဝတ္ထုတို

အမဲသားရလျှင် အမဲသားရသည်ဟု လော်စပီကာနှင့်အော်၍ ကြေညာတတ်သောရွာတွင် ကိုဆန်ပေါတို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ကိုဆန်ပေါသည် အစပိုင်းရောက်ခါစတွင် ဘာအကြောင်းကြောင့်အော်နေသည်ကို အတိအကျ နားမလည်သေးပေ။

▪︎ရသစာတမ်းငယ် ▪︎ရသစာတမ်းငယ်

ရသစာတမ်းငယ်

ရေးလက်စ စာရွက်အလွတ်ဟာ ရေးလက်စအတိုင်းပဲ ရပ်တန့်သွားတော့တာပဲ။ ဘုရားခန်းထဲက ဘုရားစင်လည်း အရင်အတိုင်း ရှုပ်ပွဆဲပဲ။ ပင့်ကူမျှင်ပေါင်း များစွာနဲ့ပေါ့။ ငါမွေးထားတဲ့ကြောင်ကလည်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်စွာ ထိုင်ကြည့်နေဆဲ (လို့ ထင်တာပဲ)။

"လွတ်မြောက်ခြင်းနောက် ငြိတွယ်ရာ" "လွတ်မြောက်ခြင်းနောက် ငြိတွယ်ရာ"

Short Story

ယုံကြည်ချက်ကို ဘဝရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ထပ်တူအလဲအလှယ်လုပ်ရတဲ့ မိုးဆက်တို့ရဲ့ဘဝတွေက အချစ် ရော စစ်ရော အဘက်ဘက်က အမြဲ အားပြိုင်လေ့ရှိကြတယ်လေ။

“… ဆိုပါစို့ …” “… ဆိုပါစို့ …”

ကဗျာ

“ငါ့သား တာဝန်ကျေပါတယ်” ဆိုပြီး မျက်ရည်ဝဲ ဂုဏ်ပြုခဲ့ရတဲ့ ဖခင်တွေများစွာထဲမှာ ခင်ဗျားလည်း တယောက်အပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့တယ် … ဆိုပါစို့

‘ မြို့ ‘ ‘ မြို့ ‘

ကဗျာ

သင့်သူ မြို့ကစစ်ဆီကို ရောက်​အောင် သွား​နေတယ်။ စစ်ထဲမှာ သူ့မြို့သား​​တွေ သူ့ရဲ​ဘော်တွေပါတာကိုး။ သူ့မြို့သား​တွေသူ့ဆီကို​ပြန်ရောက်ဖို့ သူ့ရဲ​ဘော်​တွေ ပြည်​တော်ဝင်ဖို့ မြို့ဟာ သူလုပ်နိုင်တာကိုအကုန်လုပ်​နေတယ်။ ငို​ဆို​တော့လည်း ရှိုက်ကြီးတငင် ကြိုဆို​တော့လည်းအ​ပြေးတပိုင်း။ မြို့တံတိုင်းထိပ်မှာ ကြယ်ဖြူ အလံကြီးကို အဆင်သင့်ဝှက်လို့။ မြို့လမ်း​တွေမှာ သ​ပြေနု​တွေ ရဲရဲနီလို့။ မြို့ဟာ သူ့သမိုင်းကို...

"Memories of a soldier (1)" "Memories of a soldier (1)"

Short Story

ကျနော် အများကြီး တွေးနေမိတယ်။ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်လိုက်ရတဲ့ ပုံရိပ်တချို့ပေမယ့် ကျနော့်ကို မျက်ရည်ဝဲသွားစေတဲ့ အကြောင်းတွေပါပဲ။ လမ်းတွေဟာ မလိမ်ညာတတ်ပေမယ့် ကျနော်တို့ကို ချစ်ရသူတွေရဲ့အဝေးဆီ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့တယ်။

"လူငယ်လျှောက်လမ်း " "လူငယ်လျှောက်လမ်း "

ကဗျာ

ဆူးနတ်သန် မှိုင်းပြနေတဲ့ကောင်းကင် မိုးတွေပဲ ရွာချခဲ့တော့ အမေရယ်….ကျွန်တော်တို့က မိုးခိုချင်တာ မဟုတ်ဘူး မိုးစိုချင်နေတဲ့ အကောင်တွေပါ။ ဖိနပ်ခံတပ်လုပ် ပြေးခဲ့ပြီးပြီ အသက်ကို ရွက်ကုန်လွှင့်ပြီး မိုက်ပြရမှာ ဝန်မလေးပါဘူး လိုချင်တာ ပျော်ရွှင်ဖွယ် လူ့အဖွဲ့အစည်း အဖိနှိပ်ခံတွေ ကျွန်သက်တမ်းရှည်နေတဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ခုမှာ မိုးတွေကြီး စွေနေတာ လူငယ်လျှောက်လမ်းလေးတွေ...

"ခြင်ဆေးခွေ" "ခြင်ဆေးခွေ"

ဝတ္ထုတို

ကျနော့်ကို ခြင်တစ်ကောင်နှစ်ကောင် လာကိုက်လည်း မနိုးဘဲ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျဖို့အထိ ခြင်ဆေးခွေအကျိုးလေး မီးညှိနေဖို့ တောက်လောင်နေဖို့ပဲ အရေးကြီးလှပါတယ်။

ရသ

တံခါးဖွင့်ဖွင့်ချင်း ကိုနွယ်ပထမဆုံးသတိရမိတာက စစ်ကောင်စီပါ။ သူတို့ချိတ်ပိတ်ခဲ့တဲ့အိမ်ကို ကိုနွယ့်လက်နဲ့ ပြန်ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီလို့ တွေးရင်း သတိရတာပါတဲ့။

ရသ

မေမေတစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့တဲ့အိမ်ဆီ သူပြန်ချင်လှပြီ။ သူ့လိုပဲ ခေတ်ဆိုး စနစ်ဆိုးကြောင့် အိမ်ကစွန့်ခွာခဲ့ရသူတွေလည်း အိမ်ပြန်ချင်နေကြမှာသေချာတယ်။

ရသ

မိသားစုတွေခွဲခွါကြရတဲ့တိုင်းပြည်မှာဖေဖေတို့နေထိုင်ကြရတယ်။ လူ့တန်ဖိုးဟာအနိမ့်ဆုံး၊ လူ့အသက်ဟာ ဈေးအပေါဆုံးပေါ့။ အခုတော့လူ့အခွင့်အရေးဟာဂေါ်ဖီထုပ်တစ်ထုပ်လောက်တောင်အဖိုးမတန်တော့ပါဘူး။

Facebook