Connect with us

Hi, what are you looking for?

ရသစာတမ်းငယ်

မနက်တိုင်း အိမ်တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံးအတွေးက “ဒီနေ့ သားအိမ်ပြန်ရောက်ပါ့မလား” ဆိုတာ ဖြစ်နေခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မသိတော့ဘူး။

ကဗျာ

အေးစက်စက်ရာသီဥတုထဲ တယောက်တည်းလျှောက်သွားမိတိုင်း အမလက်ဖဝါးနွေးနွေးကိုသတိရတယ်။ အမကြိုက်တဲ့ မြက်ရိုင်းပန်းဖြူတွေ၊ အမ မကြိုက်တဲ့စစ်ပွဲတွေ။

ဝတ္ထုတို

■ နွေဦးနေ (၁) အခါတိုင်းဆို ဘွားဆယ်မိက နံနက်ငါးနာရီလောက်ထပြီး ဆွမ်းချက်နေကျ။ ဆွမ်းကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဘုရားဆွမ်းတော်ကပ်၊ မေတ္တာပို့ဆုတောင်း၊ အမျှဝေလိုက်ရမှာ သူ့တနေ့တာလုံး စိတ်ချမ်းသာတတ်တာ။ ဒီအကျင့်က ကိုယ့်တိုင်းကိုယ့်ပြည်မှာကတည်းက အရိုးစွဲနေတဲ့အဖြစ်ရယ်။ ထိုင်းကိုရောက်တော့လည်း ဝတ်မပျက်အောင် အားထုတ်ခဲ့တယ်။ လှေဟောင်းတွေပြင်ပြီး အသစ်ပြန်ဆောက်တဲ့လှေကျင်း(လှေဒေါက်)က အလုပ်သမားတွေဆို ဘွားဆယ်မိ မေတ္တာပို့သံလေးကို...

ရသစာတမ်းငယ်

တနေ့က မြို့ကလေး၏​ ဘူတာရုံနား ရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘူတာရုံကလေးသည် လူသူမရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။ ဘူတာဝန်းကျင် မြက်ပင်ရိုင်းတွေ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ဘူတာနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ တစ်ထပ်တဲအိုကြီးတစ်လုံးက ယိုင်နဲ့နဲ့တည်ရှိနေသည်။ ထိုတဲအိုကြီးကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ဆွေးဆွေးလျလျဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

ကဗျာ

ရှစ်ဆယ်သက်ပြည့်သည်ကနေ့အားလုံးမမေ့ဆုတောင်းပွေ့သူမကိုဖမ်းပြည်ညှိုးနွမ်းပြည်သူ့စိတ်ဝမ်းလွန်ပင်ပမ်း၏ဖမ်းသည့်အပြစ်မှန်ဆန်းစစ်တိုင်းပြည်ကိုချစ်အဲ့ဒါပြစ်တဲ့ပြောသည့်စကားပိုင်နိုင်များအမှန်အမှားလွန်ထင်ရှား၏ကမ္ဘာတလွှားခေါင်းမော့သွားနေရာမရှားချစ်သူများ၏သူမအတွက်မပျက်ကွက်အများတွဲလက်မြန်ပြည်တွက်ကျန်းမာရွှင်လန်းပြည့်သဲပန်းရာကျော်သက်တမ်းရှည်စေသော်။ ◼︎ ဇော်

ကဗျာ

◼️ခွန်းနီအထောက်အထားမဲ့ ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ခေတ်ကြီးနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင်လိုက်ခဲ့ဂုဏ်မဲ့၊ဒြပ်မဲ့နဲ့ ဖြစ်သလိုကဗျာဆရာပါ။ ခေတ်ကြီးကခပ်လှုပ်လှုပ်ဆိုတော့လည်းကဗျာဆရာ့အိမ်မက်တွေလည်း ခပ်မြုပ်မြုပ်ပါပဲခေတ်ကြီးများဆိုးတော့ အနာဂတ်တွေပါကျိုးရော။ ကဗျာဆရာတွေစစ်တိုက်ကြတဲ့ခေတ်ကို ရောက်နေပြီတစ်ချို့က လူလုပ်တဲ့သေနတ်တွေကိုင်လို့တစ်ချို့က ရင်ထဲကထွက်တဲ့စကားလုံးတွေနဲ့တိုက်လို့။ ကဗျာဆရာဟာလည်း စစ်ကြီးထဲကိုမိုက်မိုက်မဲမဲတိုးခဲ့တယ်အသိုက်အမြုံတွေကို အရေခွံတွေလိုပုံထားခဲ့ပြီးပြာပုံထဲကနေထပြီး ဒဏ်ရာတွင်းထဲခုန်ဆင်းခဲ့သလိုမျိုး။ ရုန်းရင်းကန်ရင်းနဲ့ကျော်လွှားရတဲ့ သက္ကရာဇ်တွေမှာကဗျာဆရာဟာ အနည်ထိုင်လာခဲ့ပြီထင်ပါရဲ့ဒုက္ခဆိုရင် ဆွတ်နေကျရေမွှေးလိုသင်းပျံ့လို့နေရဲ့။ အတောင်တွေရုပ်သိမ်းထားလိုက်ပါ ကဗျာဆရာပြန်ချိန်မရောက်သေးတာကို နားလည်ရဲ့မဟုတ်လားသံသယတွေမီးပုံထဲ ပစ်ထည့်လိုက်စမ်းပါ။ သောကမှန်ရင်...

Short Story

မညာပါဘူး ယုမေ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုံးနေမိမှန်းတောင် ကို သတိမထားမိဘူး။ ရုံးခန်းထဲက ညီမလေးက လှမ်းပြောတော့မှ ကို့မှာ ရှက်ပြီး မျက်နှာကို လက်နဲ့သပ်ချရတယ်။ ထူးဆန်းတယ် သိလား ယုမေ။ ကိုယ့်မျက်လုံးထောင့်မှာ အရည်တချို့ စိမ့်ဥနေကြောင်း လက်ခံစားမှုအရ ကို သိလိုက်ရတယ်။

ကဗျာ

◼️ခွန်းနီစီးကရက်တစ်ဗူးဘယ်လောက်လဲအရက်တစ်ပုလင်းဘယ်လောက်လဲဝက်ချိုချဥ်ကြော်တစ်ပွဲဘယ်လောက်လဲအာသာဖြေဖို့တစ်ညဘယ်လောက်လဲအားလုံးပေါပေါလောလောရတယ်။အသက်တစ်ချောင်းဘယ်လောက်လဲဘဝတစ်ခုဘယ်လောက်လဲအရှက်သိက္ခာနဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားဘယ်လောက်လဲအားလုံးလွယ်လွယ်လေးလားအေးဟုတ်တယ်ငါတို့နိူင်ငံမှာအားလုံးလွယ်လွယ်လေးပဲ။ကြက်ကလေးလိုငှက်ကလေးလိုသေဖို့လွယ်လွယ်လေးကြက်ကလေးလိုငှက်ကလေးလိုလွတ်လပ်မှုတောင်မရှိတဲ့အခါမွေးမြူရေးငါးကန်ထဲကငါးတွေလိုအစွမ်းကုန်ကြီးထွားပြကြရပေါ့။အလောင်းချင်းထပ်နေတယ်သွေးစသွေးနတွေပွက်နေတယ်ကယ်ပါ ယူပါတဆာဆာပေါ့ငါတို့မှာဒီလောက်တောင်စျေးပေါခဲ့ရတယ်။သေဖို့အရေးလားနေဖို့အရေးလားအားလုံးဟာလွယ်လွယ်လေးသေမလိုဖြစ်ခဲ့တဲ့ကောင်တွေလဲဒုနဲ့ဒေးပါပဲ။သေသူတွေရဲ့တန်ဖိုးကိုဘယ်အရာတွေနဲ့ချိန်ထိုးမလဲစဥ်းစားလေလေပေါက်ကွဲခံပြင်းဒေါသဖြစ်လေလေပဲ။မခံနိူင်တော့ရင်လက်ညိုးလေးကွေးလိုက်ကြပြေးထွက်စရာမှမရှိတော့တာသူသေကိုယ်သေပဲလေအားလုံးဟာလွယ်လွယ်လေး။ (The Call – ​ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​​ခွန်းနီ’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “အားလုံးလွယ်လွယ်လေးပဲ” ကဗျာ ကို People’s Spring က ပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ”...

Short Story

မိ‌လေး။ နာမည်ရှေ့မှာ မိတပ်ထားတော့ မွန်လူမျိုးဟု ထင်ကြမည်ထင်သည်။ သို့‌သော် မဟုတ်ပါ။ အဖေ ဗမာ အမေ ဗမာမှ မွေးထားသော ဗမာစစ်စစ်တယောက်ဖြစ်သည်။ မိ‌လေးဟူသော အမည်မှာ ကျမအမေ ကျမကိုခေါ်သော နာမည်ဖြစ်သည်။ အလုပ်လုပ်ရာတွင် ဖြည်းဖြည်း လေး‌လေး နှေးနှေးကွေးကွေး လုပ်တတ်သောကြောင့် မိလေးဟု...

ကဗျာ

တခါက …စာကြည့်တိုက် ပြတင်းပေါက်ကိုငေးပြည်သူတွေအကြောင်းတွေးနေခဲ့ဖူးတဲ့ … သူမတခါက …ခြံစည်းရိုး အပြင်ဘက်ကိုလက်ကမ်းပြည်သူတွေနဲ့ မမောမပမ်း စကားတွေပြောခဲ့ဖူးတဲ့ … သူမပြည်သူတွေအတွက် အမြဲလိုအပ်နေပေမယ့် …သူမကိုမလိုတော့ဘဲပြည်သူတွေဆက်သွားနေတာကို မြင်ချင်ခဲ့တဲ့ … သူမအခု … ဘယ်နေရာမှာရှိနေလဲအခု … ဘယ်မြင်ကွင်းကိုငေးနေမလဲအခု … ဘာအကြောင်းတွေတွေးနေလဲအခု … ဘယ်သူနဲ့...

ကဗျာ

ကျမတို့ပြည်သူတွေလို့ တဖွဖွရေရွတ်ခဲ့ဖူးတယ်ကျမတို့ပြည်သူတွေအပေါ် မြူမှုန်တစ်စက် စိတ်ကွက်တယ်မရှိကျမတို့ပြည်သူတွေကို ဟက်ဟက်ပက်ပက်စိတ်ကျေနပ်မိတယ်ဆိုတာချည်းကျမတို့ပြည်သူတွေဟာ ရေအရောများထားတဲ့ဒီမိုကရေစီကိုဖုတ်ပူမီးတိုက် မြည်းစမ်းခွင့်ရခဲ့တာတောင်အသက်နဲ့ဘဝတွေထပ်ကာ အပြင်းအထန် ခုခံခဲ့တယ်လို့မှောင်နဲ့မည်းမည်း အစွယ်တွေ ပတ်လည်ဝိုင်းထားတဲ့ ကမ္ဘာကနေလှမ်း ဂုဏ်ယူခဲ့သေးတယ်၈၀ဟာ ၈၀လို မနေနိုင်တော့လည်းကိုယ့်ဘဝ ကိုယ့်ပြဿနာ ကိုယ့်နောင်ရေးကိုယ့်ဘာသာ ကျော်တွေးထားပုံပဲဖမ်းထားပြီးတာတောင် စစ်အာဏာရှင်တွေ ကြောက်နေရတဲ့ဒေါက်ဖိနပ် ၈၀ ဒေါင်ဒေါင်မြည် ဆက်ရပ်ခံတယ်၈၀မှာ ၈၀လို...

ကဗျာ

◼️နေဘုန်းလတ် ကျောပိုးအိတ်ကိုလွယ်ဘွတ်ဖိနပ်ကိုစီးအမေ့ဖုန်းနံပါတ်ကိုအလွတ်ကျက်ပြီးဒီခရီးကို စခဲ့ကြအချို့ဆို …နှုတ်ဆက်ချိန်တောင်မရခဲ့ဘူး။ပန်းတိုင်လည်းရှိတယ်လမ်းလည်းသိတယ်ဒါပေမယ့် …ပန်းတိုင်ကို ဘယ်အချိန်ရောက်မှာလဲဒီလမ်းကို ဘယ်လောက်လျှောက်ရမလဲသိခြင်းတချို့နဲ့ မသိခြင်းတဝက်ဒီလိုပဲ ငါတို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြတယ်… … …အမေ့အိမ်ကနေမိသားစုတွေဆီကနေပျော်စရာ အခိုက်အတန့်တွေကနေ …။ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့လို့တွေးကိုယ့်အသက်ကိုယ်မွေးကြရင်းအပြီးအပိုင်ဝေးဝေးသွားကြတဲ့ ကြယ်တွေပြန်ဆုံကြတဲ့အခါ …အရင်လို လူစုံကြပါတော့မလားအဲဒီ့လိုစိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ပဲ …။မပြီးသေးတဲ့ခရီးရေမြေအဆုံးစီးဆင်းကြရုံပေါ့ငါတို့ပြန်လာခဲ့မှာပါ… … … …အဲဒီအချိန်အခါဟာငါတို့ရဲ့ အိမ်တက်မင်္ဂလာတယောက်အမာရွတ်ကိုတယောက်ကပွတ်သပ်ရင်းပြန်မလာနိုင်တော့သူတွေအကြောင်းနေစောင်းတဲ့အထိ ပြောကြရင်းဒဏ်ရာတွေနဲ့ တည်ခင်းမယ့်ညစာမင်းလဲ...

ရသ

အတွေးတခုဟာ ကျမရဲ့ဦးနှောက်ထဲကို ဘယ်ကမှန်းမသိ ဝင်လာပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေပြီဆိုရင် အဲဒီအတွေးထဲမှာပဲ သုံးလေးရက် ဒါမှမဟုတ် ပိုကြာရင် တပတ်ကနေ တလအထိ တွေးနေမိတတ်တဲ့အကျင့် ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ကြုံပြီဆိုရင်လည်း တိုက်ဆိုင်တာတွေကပဲ ပေါ်လာတာလား၊ ကျမကပဲ နစ်ဝင်နေတဲ့ ကျမအတွေးရှုထောင့်ကနေ ကြည့်နေလို့ပဲလား မသိပေမယ့် ဆက်စပ်ပြီးတွေးစရာတွေ ဆက်စပ်တိုင်ဆိုင်မှုတွေဟာ...

ကဗျာ

◼️ခွန်းနီ မီးတွေ မီးတွေဒီနိူင်ငံမှာမီးတွေကြီးပဲမချိမဆန့်လောင်မြိုက်နေကြတာတွေ့လားတွေ့ကြရဲ့လား။မီးတွေကပြောတယ်ငါတို့ကိုအသက်ညှာဆုံးဝါးမြိုပစ်မယ်တဲ့လေပူတွေကနေတစ်ဆင့်ငါသတင်းရတယ်နားကြားမှားတာလို့နှစ်သိမ့်သူမရှိပါဘူးအရိုးပြိုင်းပြိုင်းနဲ့အိမ်တိုင်အတိုအရှည်တွေဟာမသေပဲကျန်ခဲ့တဲ့သူရဲကောင်းတွေလိုခေါင်းတွေမော့ထားလျှက်။ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ဘဝတွေအတွက်သူဆယ်ယူပေးနိူင်ခဲ့တာဒါပဲရှိမယ်မီးကျွမ်းပြီးကျန်ခဲ့တဲ့အိမ်တိုင်တွေမှန်းရိပ်မိလာတဲ့အခါခေါင်းတွေပြန်ငုံ့သွားတယ်ဒုတိယအကြိမ်လောင်ကျွမ်းခံဖို့ခက်နေရှာမှာ။စစ်တလင်းမှာကိုယ်ကျိုးနည်းခဲ့ကြသူတွေပြာထုတ်တွေပိုက်ပြီးဘဝတွေကိုဆန်ပြာသလိုပြာကြည့်နေရှာတယ်မျက်ရည်တွေသာတစ်ဖွဲဖွဲကျလာပြီးဘဝတွေဟာပြာတွေနဲ့ရောထွေးသွားပြီ။ပေါ့ပါးပါစေဘဝတွေရေတစ်ကယ်ပေါ့ပါးလွတ်မြောက်ကြပါစေထွက်သွားသူတွေလဲပေါ့ပါးပါစေငါတို့မှာတော့လေးလံနေရဆဲမသေနိူင်သေးလို့ဖြစ်မှာပါ။အသက်ရှုရတာခက်သလောက်သေရတာကျလွယ်လွန်းတဲ့နိူင်ငံမှာအားလုံး အားလုံး ပေါ့ပါးကြပါစေနာရေးသတင်းတွေထုံမွှန်းထားတဲ့မနက်ဖြန်တွေလဲပေါ့ပါးနိူင်ကြပါစေအဓမ္မတရားတွေလဲပေါ့ပါးစွာထွက်ခွာနိူင်ပါစေဓမ္မတရားတွေလဲပေါ့ပါးစွာရောက်ရှိနိူင်ပါစေကမ္ဘာကြီးလဲပေါ့ပါးပါစေ…..။ ။ (The Call – ​ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​ခွန်းနီ’‘ရေးဖွဲ့တဲ့ “ပေါ့ပါးနိူင်ကြစေ” ကဗျာ ကို People’s Spring က ပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The...

Facebook