Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

မောင်တင်သစ် လည်တိုင်ရှည်ရှည် ဗျိုင်းဖြူတွေ ပြန်လာကြပြီတမိုးလုံးပျောက်နေတဲ့ ကောင်တွေရွှံ့ပေနေတဲ့ ကျွဲတကောင်ကို အဖော်ပြုဖို့မြစိမ်းကမ္ဗလာပေါ်နေရောင်အောက်မှာ ကခုန်ဖို့သူတို့ ပြန်လာကြပြီ။ ။ ၂၀၂၆ (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​မောင်တင်သစ်’​ ရေးဖွဲ့တဲ့ “ဗျိုင်းဖြူ​တွေ”ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call –...

ရသစာတမ်းငယ်

လက်ထဲမှာ ၁၇၀၀ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့အကြွေအတိုအစလေးတွေက အခုအချိန်မှာ ဘာမှအသုံးမ၀င်နေခဲ့ပါဘူး။ အိမ်မှာသာဆို ရေခဲမုန့် (၅) ခွက်လောက်၀ယ်စားမိမယ် ထင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် အာလူးကြော်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် ၀က်သားဒုတ်ထိုးလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။

ကဗျာ

■သီဟံ သူတို့ မမြင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။မြင်ခဲ့တယ်။သိခဲ့တယ်။ အဲဒီလမ်းတွေပေါ်မှာစစ်သားမဟုတ်တဲ့၊လက်နက်မကိုင်တဲ့အရပ်သားပြည်သူတွေ၊ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိခဲ့တယ်။ အဲဒီဈေးတန်းထဲမှာ –အိမ်ရှင်မတွေ၊ ဈေးသည်တွေ၊ ဈေးဝယ်သူတွေဟာလက်ထဲမှာ ဈေးခြင်းတောင်းတွေ၊ရင်ထဲမှာ မိသားစုဝမ်းစာအတွက် စိုးရိမ်မှုတွေနဲ့၊စစ်ပွဲရဲ့အရိပ်မဲအောက်မှာရှင်သန်ဖို့ ရုန်းကန်နေကြတယ်ဆိုတာသူတို့ သိခဲ့တယ်။ ဆေးရုံထဲမှာ –လက်နက်မကိုင်တဲ့ လက်တွေ၊တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘဲအသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ လူမမာတွေသာရှိနေတယ်ဆိုတာလည်းသူတို့ သိခဲ့တယ်။ စစ်ရှောင်စခန်းမှာ...

ကဗျာ

နေမိုးဝေး – ရေဆင်း မင်းတို့မှာ ဆိုစရာဆိုလို့ခွန်အားဖြည့်မိငယ်၊ သွေးသစ္စာ၊ ဆယ်လ်မွန်ငါးတို့အပြန်၊ အမေ့အိမ်၊ အဖေ၊ မိုးခါးရေနဲ့ ရောင်နီသာရှိသလားညတိုင်းကြားပေမယ့်ငါလည်းမရိုးအီနိုင်ပါဘူးလေဆိုချိန်တန်လို့မကြားရင်နားတစွင့်စွင့်၊ မျှော်တလင့်လင့်အိပ်ယာဝင်ဖို့ခက်ပေါ့။ တော်လှန်ညများရဲ့ခါးသက်မှုတွေအကြောင်းပြန်ပြောင်းပြောဆိုခွင့်ဟာရှင်ကျန်ခဲ့သူတို့မှာသာရှိမယ်ငါပြောခွင့်ရှိချင်မှရှိမယ်မင်းပြောခွင့်ရှိချင်မှရှိမယ်ဒီအရပ်မှာ အသက်ဟာဖြစ်ဖို့ခက်ပေမယ့်ပျက်ဖို့ လွယ်လွန်းတယ်။ မင်းရှင်ကျန်ခဲ့သော်ငါမကောင်းကြောင်းတော့ပြောချင်မှာမဟုတ်ငါရှင်ကျန်ခဲ့သော်မင်းမကောင်းကြောင်းတော့မပြောချင်ဒီတော့ပြောချင်၊ နှမြောချင်၊ လွမ်းချင်အောင်တော့နေကြရအောင်လေ။ ။ (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘နေမိုးဝေး –...

ရသစာတမ်းငယ်

မြရဲလွင် (ဝေးလွင့်ငှက်) သမီးနဲ့ဇနီး လက်ကိုဆွဲပြီး အမေ့အိမ်တခါးကို ကျနော်ပြန်ခေါက်ခွင့် ရတဲ့အခါ အမေဟာ အပြုံးတွေနဲ့ ဆီးကြိုမယ်… အမေရဲ့ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဟင်းလျာဖြစ်တဲ့ ငပိချက်စပ်စပ်ကို ကျနော့်ရဲ့ ညာလက်ငါးချောင်းနဲ့ အားပါးတရ ထိုင်စားနေတဲ့အခါ အမေဟာ ကျနော့်ကို ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်ရင်း စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့နေလိမ့်မယ်။ အတုယောင်မရှိတဲ့ အမေ့ရဲ့မေတ္တာနဲ့...

ကဗျာ

ဇွဲမာန် တဘဝလုံးနီးမျှဗုဒ္ဓရဲ့ဝတ်လဲတော်ကို ဆင်မြန်းခဲ့တဲ့သူကကျောင်း သင်္ကန်း ပရိက္ခရာကို စွန့်ခဲ့တယ် သေနတ်ကို ရင်ဝယ်ပိုက်လို့..ယုံကြည်ချက်ကို ကျောမှာပိုးလို့..တောအထပ်ထပ် တောင်အသွယ်သွယ်ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့ တော်လှန်ခရီးကြမ်းမှာစစ်ချီသံတွေ မြိုင်ဆိုင်ခဲ့တယ်စစ်သည်တော်လို ကျင့်ကြံနေထိုင်ခဲ့တယ် ဗုဒ္ဓရဲ့သားတော်စစ်စစ်ဟာအမှန်တရားကို ဘုရားလို ဆည်းကပ်ခဲ့တယ်အမိမြေကို ဦးထိပ်ပန်ဆင်တတ်ခဲ့တယ်ပြည်သူ့ဘက်က မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ခဲ့တယ် တဘဝလုံးနီးမျှတရားဓမ္မကိုလက်ကိုင်ထားခဲ့တဲ့သူကစစ်မြေပြင်မှာအမှုတော်ကို ရဲဝံ့စွာထမ်းရွက်ခဲ့တယ်မြင့်မြတ်စွာ အသက်ပေးလှူသွားခဲ့တယ် တော်လှန်သူတို့ရဲ့သမိုင်းမှာသူရဲကောင်းတယောက်လို့အာဇာနည်တပါးလို့မော်ကွန်းလှလှ ရေးထိုးသွားခဲ့တယ်။...

ဝတ္ထုတို

မပိုးအိမ် အပြင်ဘက်မှာ နေရောင်ခြည်က သေလုမျိုးပါးပုံစံမျိုးနဲ့ အားနည်းနေခဲ့ပြီ။ ဒီ အခန်းကျဉ်းလေးထဲမှာတော့ အမှောင်ထုက နံရံတွေကို လာရောက် ပွတ်တိုက်နေကြတယ်။ အသေးငယ်ဆုံး ဖုန်မှုန့်လေးတွေတောင် လေထဲမှာ မကူးခတ်နိုင်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လို့။ ကျမ ခြေထောက်တွေကတော့ အပ်ချုပ်စက်ကို တချောက်ချောက်မြည်အောင် နင်းနေဆဲ။ တချက်ချင်း ကျလာတဲ့...

ကဗျာ

မှောင်ပြပြ တိုက်ခန်းကျဉ်းလေးထဲအိပ်နေတဲ့သားရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်းလမ်းထဲက ညဉ့်နက်ခွေးဟောင်သံတွေ ကြားတိုင်းအမေ့ရင်ခုန်သံဟာသေနတ်သံထက်တောင် ကျယ်လောင်နေခဲ့တယ်… စက္ကန့်တိုင်းမှာ‘ငါ့သားကို လုယူသွားကြမလား…’ ဆိုတဲ့ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့မိုးမလင်းနိုင်တဲ့ စိတ္တဇညပေါင်းများစွာကိုအမေ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်… အိမ်ရှေ့ အိမ်နောက်တိတ်ဆိတ်စွာ ကင်းစောင့်ရင်းတတ်သမျှ၊ မှတ်သမျှဆုတောင်းတွေနဲ့သားကို အမေ အကာအကွယ်ပေးနေခဲ့တယ်… လမ်းမပေါ်က သွေးစက်တွေကြားတောတောင်ထဲက သေနတ်သံတွေကြား‘ငါ့သားလေးရဲ့အသွေးအသားနဲ့အော်သံတွေများ ပါနေမလား…’ ဆိုတဲ့အိပ်မက်ဆိုးတွေကိုနိုးရက်နဲ့ ခံစားခဲ့ရတာလက...

ကဗျာ

▪︎ဂျွန်မိုး​ရေ ဆူးလေမှာ ဓာတ်ဖမ်းတယ်Focus က မပြတ်ဘူး။ အင်းလျားမှာ ဓာတ်ဖမ်းတယ်Focus က မပြတ်ပြန်ဘူး။ ငါ ညစ်နေတာ ဒီမနက် အိပ်ယာထမှတဲ့လားရန်ကုန်မှာ ရန်မကုန်သမျှတော့ရန်ကုန်ဟာ သူပုန်မြို့လုံးကျွတ် သူပုန်။ သေနတ်မှမရှိရင် အသက်မရှိတတ်တဲ့ကောင်တွေကထ ထ ဟောင်တယ်နွေဦးကို သွေးကြောင်မယ် အထင်နဲ့။ ဒင်းတို့ရဲ့ဟောင်သံတချက်တိုင်းမှာငါတို့က အောင်လံထူတော့ကြိုးတွေသာ...

ရသစာတမ်းငယ်

▪︎ဘဘဝ တလရမိတ်ဆွေ တယောက် သတင်းပါးတယ်။ ကိုဘိုရေ “လူတွေ ၅ ယောက်ကျ ၊ ၈ ယောက် ဆေးရုံမှာ ၊ ဖြတ်တောက်ရမှာ ၂ ယောက် … Safety SOP မလိုက်နာလို့ Spark ထွက်ပြီး ထကွဲတာ …”...

ကဗျာ

ခွန်းနီ မရည်ရွယ်ဘဲဖိနပ်တရံဝယ်ခဲ့တယ်။ လာ သူငယ်ချင်းမင်းနဲ့ငါကအရွယ်တူဘဝတူဖိနပ်ဆိုဒ်ပါလာတူနေတော့ငါတို့အတူတူစီးကြတာပေါ့ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ဒီတော်လှန်ရေးခရီးဝယ်မင်းကဘယ်ဘက်ကိုစီးငါကညာဘက်ကိုစီးမယ်ဒါဆို ကြီးကျယ်တဲ့အောင်ပွဲဆီဒီဖိနပ်ကလေးနဲ့ချီကြမယ် ဖိနပ်ကတရံလူကနှစ်ယောက်ဆိုပေမဲ့အတိုင်အဖောက်ကညီပါတယ်တယောက်တဖက်စီးလို့တို့ခရီးကိုဆက်ကြအုံးစို့လေ လာ သူငယ်ချင်းမရှိတော့တဲ့ခြေထောက်တဖက်အတွက်ဘာမှယောက်ယက်ခတ်မနေနဲ့တဖက်တည်းကျန်လဲလောကဓံကိုငါတို့ကန်နိူင်သေးတယ် အများအတွက်ငါတို့ခြေထောက်တွေပေးဆပ်ခဲ့တာပဲမြတ်ပါတယ် ။ ။ (မှတ်ချက်။ ။ နွေဦးတော်လှန်ရေးအတွင်းကိုယ်လက်အင်္ဂါစွန့်လွှတ်ခဲ့ရတဲ့ သူရဲကောင်းရဲဘော်များအား ဂုဏ်ပြုရေးသားခြင်းဖြစ်ပါတယ်) (The Call -ခေါ်သံ “အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘ခွန်းနီ’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “​ဖိနပ်တရံရဲ့ရာဇဝင်”ကဗျာကို...

ဝတ္ထုတို

မောင်မိုးအေး မိုးရွာ လမ်းကြမ်း မှောင်နဲ့မည်းမည်းထဲ ကြာမြင့်စွာ ဆိုင်ကယ်စီးခဲ့ရပြီးနောက် ခရီးတထောက် အနားယူရမည်ဟူသော အိမ်ကြီးသို့ ရောက်ခဲ့ချေပြီ။ နာရီကလည်း မပါ။ ဖုန်းတွေကလည်း အားကုန်ချေပြီ။ တောကြီးမျက်မည်းထဲ တနေကုန် မိုးထဲ ဗွက်ထဲက လာခဲ့ရသည်မို့ လူတွေလည်း မောဟိုက် နုံးခွေနေကြပြီ။ ရွာစွန်တောင်ထိပ် အမှောင်ထဲက...

ကဗျာ

အာကာဘုန်းဝေ လူတွေဟာ ခေတ်တွေဆီသို့သွားနေတာလားခေတ်တွေကပဲ လူတွေဆီသို့လာနေတာလားအရာရာဟာ မသဲမကွဲ ။ ကျောက်ခေတ်ကြေးခေတ်သံခေတ်နည်းပညာခေတ် ခေတ်တွေဟာ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲလာခဲ့ရတယ် ။အချစ်နှင့်အနုပညာခေတ်ကိုမရောက်နိုင်သေးဘူးမဟုတ်လား ။ အလင်းနှစ်သန်းပေါင်းများစွာဖြတ်ကျော်လာခဲ့ရတယ် ။ကမ္ဘာဟာ ဒဏ်ရာတွေကိုတကယ်မဖြေဖျောက်နိုင်သေးဘူးမဟုတ်လား ။ ကမ္ဘာဟာခက်ထန်ကြမ်းတမ်းတဲ့နေ့ရက်တွေနှင့်အတူခက်ထန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ဘဝတွေနှင့်အတူအခုထိ အသည်းကွဲနေရဆဲ ။ ခေတ်တွေဟာချစ်စရာကောင်းတာလားဒါမှမဟုတ်ခေတ်တွေဟာကြောက်စရာကောင်းတာလားငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ ။ ။ (The Call...

ရသစာတမ်းငယ်

ဆောလျန် ဇာတိမြို့ ဗုံးကြဲခံနေရတဲ့ အချိန်တုန်းက အဲဒီမိန်းမက အိပ်ပျော်နေခဲ့တာ။ အိပ်ပျော်နေတယ်ဆိုပေမဲ့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်တော့ ဘယ်ဟုတ်လိမ့်မလဲ။ အိမ်ကနေ အသက်လု ထွက်ပြေးရပြီးကတည်းက နောက်က ကပ်ပါလာတဲ့ ဆင်တူယိုးမှား ခြောက်အိပ်မက်တွေထဲမှာ တဝဲလည်လည် နစ်မြုပ်ရင်း အိပ်တဝက် နိုးတဝက် ဖြစ်ရလေ့ရှိတဲ့ ညများစွာထဲက တညပဲကိုး။ ဇာတိမြို့...

Facebook