“ချိတ်”

မောင်မိုးအေး

နေညိုရင် ငါးမျှားမယ်

ချိတ်မှာ

ဘဝနဲ့ မျှော်လင့်ချက်

တွဲလဲကြီး

ဝေးဝေးကိုပစ်ကွာ

ကြီးကြီးကိုဆွဲ

ဘဝနဲ့ရင်းပြီးမျှားတာပဲ

ကြီးကြီးရသင့်တယ်မလား

ပန်းပွင့်တာတွေလှလား

နေဝင်ချိန်လှလား

မီးသင့်ဒဏ်ရာကို

တက်တူးနဲ့ ဖုံးလိုက်တယ်

လှသလား

ဒီလိုပဲ တူရာစုကြ

ဒဏ်ရာနဲ့လူ

လေးငါးခြောက်ယောက်

ခုနှစ်ယောက်

ဆက်မရေတွက်တော့ဘူး

တွဲလဲတွေရော့

တေ့လွဲတွေရော့

အများကြီးပဲ ဟရောင်

အများကြီးပဲ

ရင်ဘတ်တွေဖွင့်ပြီး

ရေဆင်းကူးကြတယ်

ခေတ်နဲ့ငြိပြီး မြုပ်သွားတယ်

အသက်ရှုချိန်ကိုမရဘူး

ကူးကြခတ်ကြရ

အသက်တောင်

ဝဝမရှုနိုင်ခင်

အော်ဟစ်ဆဲကြတာပဲ

မောလား ဟရောင်

အကုန်လုံးဟာ

မျက်နှာသေတွေနဲ့

နေလုံးကြီးက နီနေပြီ

ငါးမျှားချိတ်တွေ တွဲလဲ

ပိုက်မပစ်တတ်

ကွန်မပစ်တတ်

ငါတို့ဘာတွေမိခဲ့ကြသလဲ

(The Call – ​ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘​မောင်မိုး​အေး’ ရေးဖွဲ့ခဲ့တဲ့ “​ချိတ်” ကဗျာကို People’s Spring က ပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)