ကဗျာ
ဂျော့လင်းညို လမ်းထိပ်နတ်စင်က ရောင်စုံပန်းတွေမြင်တော့နင့်ကို သတိရမိသေးတယ် ဟေမာ……အသက်ရှိတဲ့ပန်းလေးတွေကိုအသက်မဲ့တဲ့နတ်ရုပ်ကြီးအတွက် ယဇ်ပူဇော်ရတာမတန်ကြောင်း…အကိုးအကားပေါင်းစုံနဲ့ နင်ရှင်းပြသလိုပေါ့……ငါနေတဲ့အရပ်မှာ အသက်ရှိတဲ့ပန်းလေးတွေပေါတယ် ဟေမာနင်ပြောခဲ့သလိုပဲ…မမြင်ရတဲ့အရာကြီးအတွက် မျက်စိစုံမှိတ်ပြီိးအသက်ပေးနေရတုန်း……တစ်ခုလိုချင်ရင် တစ်ခုပေးရတဲ့ နိယာမဟာအခုထိမှန်ကန်နေတုန်းပဲ…မဝေဆာနိုင်တော့တဲ့ ကံ့ကော်တွေ…မာနကို ခဝါချခဲ့ရတဲ့ နှင်းဆီတွေနဲ့…ဒီဥယျာဉ်ကြီးကို ငါစိတ်နာနေပြီ……အလဲအထပ်ခပ်ကြမ်းကြမ်းကို ကြိုက်တဲ့ကံကြမ္မာကတော့ မျက်လှည့်ဆရာကြီးပေါ့မထင်မှတ်ထားတာတွေကို ဦးထုပ်အနက်ထဲကနေတစ်ခါတစ်ခါဆွဲထုတ်ပြသေးတယ်……တစ်ခါတစ်ခါ ချိုင်းထောက်လေးထွက်လာတယ် ဟေမာ…တစ်ခါတစ်ခါ လွယ်အိတ်အစုတ်လေးဘေးမှာ ထမင်းချိုင့်နဲ့…တစ်ခါတစ်ခါ အော်ညည်းသံတွေပါ...
