Connect with us

Hi, what are you looking for?

ရသစာတမ်းငယ်

မနက်တိုင်း အိမ်တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ပထမဆုံးအတွေးက “ဒီနေ့ သားအိမ်ပြန်ရောက်ပါ့မလား” ဆိုတာ ဖြစ်နေခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မသိတော့ဘူး။

ကဗျာ

အေးစက်စက်ရာသီဥတုထဲ တယောက်တည်းလျှောက်သွားမိတိုင်း အမလက်ဖဝါးနွေးနွေးကိုသတိရတယ်။ အမကြိုက်တဲ့ မြက်ရိုင်းပန်းဖြူတွေ၊ အမ မကြိုက်တဲ့စစ်ပွဲတွေ။

ဝတ္ထုတို

■ နွေဦးနေ (၁) အခါတိုင်းဆို ဘွားဆယ်မိက နံနက်ငါးနာရီလောက်ထပြီး ဆွမ်းချက်နေကျ။ ဆွမ်းကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဘုရားဆွမ်းတော်ကပ်၊ မေတ္တာပို့ဆုတောင်း၊ အမျှဝေလိုက်ရမှာ သူ့တနေ့တာလုံး စိတ်ချမ်းသာတတ်တာ။ ဒီအကျင့်က ကိုယ့်တိုင်းကိုယ့်ပြည်မှာကတည်းက အရိုးစွဲနေတဲ့အဖြစ်ရယ်။ ထိုင်းကိုရောက်တော့လည်း ဝတ်မပျက်အောင် အားထုတ်ခဲ့တယ်။ လှေဟောင်းတွေပြင်ပြီး အသစ်ပြန်ဆောက်တဲ့လှေကျင်း(လှေဒေါက်)က အလုပ်သမားတွေဆို ဘွားဆယ်မိ မေတ္တာပို့သံလေးကို...

ရသစာတမ်းငယ်

တနေ့က မြို့ကလေး၏​ ဘူတာရုံနား ရောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘူတာရုံကလေးသည် လူသူမရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။ ဘူတာဝန်းကျင် မြက်ပင်ရိုင်းတွေ ထူထပ်စွာ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ဘူတာနှင့် မလှမ်းမကမ်းမှာတော့ တစ်ထပ်တဲအိုကြီးတစ်လုံးက ယိုင်နဲ့နဲ့တည်ရှိနေသည်။ ထိုတဲအိုကြီးကိုကြည့်ရင်း ကျနော် ဆွေးဆွေးလျလျဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

ဝတ္ထုတို

တဲသာသာအိမ်လေးထဲမှာ အဖေနဲ့ ညီလေးနေကြတယ်။ သူတို့နဲ့အတူ ခွေးမလေးတကောင်လဲရှိတယ်။ ဒီအိမ်လေးထဲမှာ စာအုပ်တွေမြောက်များစွာ‌ရှိနေတာကို ဘယ်သူကမှ မသိကြပါဘူး။

Short Story

သူတို့ ညီအကိုနှစ်ယောက်ကို မြင်နေရသည့်အခါ ကျွန်ုပ် အတွေးပွားမိပေသည်။ သူတို့ညီအကိုနှစ်ယောက် ဘယ်လိုစိတ်နှင့်များ တော်လှန်ရေးလောကထဲ ဝင်ကြပါလိမ့်လို့ပေါ့။

ကဗျာ

လမ်းဘေးမှာ ခုံလေးတစ်လုံးရယ်၊ လူအများအပြား ဝင်လာတယ်၊ ထွက်သွားတယ်၊ ကိုယ့်ကိုကြည့်ပြီး စိတ်အေးချမ်းရဲ့လားလို့ မေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။

ကဗျာ

◼️Khinssoeဆယ်နှစ်လရာသီ ပွဲလမ်းသဘင်တွေနဲ့လေချွန်သံ တအေးအေးသီချင်း‌တကြော်ကြော် အော်ဟစ်ဆိုလို့… ခုကျ ကိုယ့်လယ်ကိုယ့်ယာ ထွန်ကြောင်းမဖြောင့်ဘူးတုတ် ဓား တရွင်း လေးခွ ကိုင်တတ်ပေမယ့်မဟုတ် မတရား မလုပ်တတ်ကြဘူး (အဟုတ် တရား ဟောတတ်ကြသူတွေပဲ….ဒုက္ခကို လှည်းကိုးစီးတိုက်မကုန်ပေး) ကျွဲနှစ်ကောင် စီအောင် ဘဖေတို့ ကျောင်းခဲ့ပေလည်းဘဖေတို့ ရွာသားအများ မြက်မြေဇာအခက်ပွေရတာက ရွာသူရွာသားအမျက်က...

ဝတ္ထုတို

ငြိမ်းကိုငြိမ်း ၁။ ဒီတနှစ်မိုးကတော့ ကောင်းဆဲ။ တောင်ပေါ်ဒေသလည်းဖြစ်တာမို့ ရွာရင်လည်း လေးငါးရက်ဆက်တိုက် မစဲတော့။ တခါတရံ နေကျဲကျဲပူတာမို့ ကျောင်းကို ထီးမယူဖြစ်တော့ဘဲ သွား​မိတဲ့အခါမျိုး ရှိဖူးတယ်။ တောင်ပေါ်မိုးက အစိုးမရရယ်။ နေကျဲကျဲပူရာက ချက်ချင်းဆိုသလို အုံ့ဆိုင်းမှုန်မှိုင်းလာပြီး ဗြုန်းဆို မစဲဘဲ သည်းသည်းထန်ထန်ရွာချတတ်တာမျိုး။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းဆင်းချိန်...

ကဗျာ

◾ခွန်းနီအလင်းတွေလျှံကျနေတယ်လို့အိမ်မက်တွေခဏ ခဏ မက်တယ်တကယ်တမ်းမှာတော့ငါတို့အိမ်မက်တွေအပေါ်သွေးတွေပဲအန်ကျနေတာ။ တစ်ချိန်ကလမ်းမညများငါလွမ်းမိတယ်လသာသာညများလမိုက်မိုက်ညများငါတကယ်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ညများအဲ့ဒီ့ညများစွာကိုလွမ်းတယ်။ အခုတော့ညတွေဟာတစ်ထပ်တည်းတပုံစံတည်းပဲမပျော်ပဲငါအိပ်ခဲ့ရမအိပ်လည်း ငါမပျော်ခဲ့ရပါဘူး။ ဘဝရော အသက်ရောပြောင်းရင်းထဲထိုးထည့်လို့သေနတ်ပြောင်းဝကိုပဲငေးနေမိတယ်အရိပ်ဆိုးတွေမြင်ရသမျှငါ့သေနတ်ကအလင်းတွေဖြာကျရအုံးမယ်။ ။ (The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘ခွန်းနီ’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “​ညများ” ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call –...

ဝတ္ထုတို

​မောင်သုည (ရှပ်ပုံသား​လေး) (၁) သာတချီ မှိန်တလှည့် အသက်ရှူကြပ်နေသော လရောင်အောက် လွတ်နိုင်သမျှလွတ်အောင် ပြေးရင်း ညောင်ပင်ကြီးဆီရောက်လာသည်။ ထိုညောင်ပင်အောက်ကို တိုးဝင်သွားသောအရိပ်တခုကြောင့် ကျီးမဲတအုပ်သည် တထိတ်တလန့် ဖရိုဖရဲ ထပျံသန်းသွားကြ၏။ ”အမေ့သားလေး ” အမေ ဆက်ပြေးလိုက်သည်။ ဗွက်အိုင်ထနေသော ရေမျက်နှာပြင်လမ်းမပေါ်က လဆန်း၏လခြမ်းသည် လှုပ်ခတ်ကျန်ခဲ့လေတော့သည်။...

ကဗျာ

◾လူနော်၁။ရာမွန်မှောင်မိုက်နေတဲ့အဲဒီလမ်းကြားလေးထဲ ဝင်ချင်တယ်မိုးရေတွေထဲ ဝင်တိုးချင်တယ်စွန်းပေနေတဲ့အဝတ်တွေ ဝတ်ဖူးချင်တယ်ပေါ်ပီပန်းလေး တပွင့်ဖြစ်ဖြစ် အိပ်ကပ်ထဲ ပွင့်ချင်တယ်ရာမွန်ရေကျနော် ထွက်ပြေးနေတယ်ခြေလှမ်းတွေ သက်တမ်းတိုးဖို့လူသူကင်းမဲ့ အဟောင်းဆိုင် တစ်ခုဆီ မောင်းပို့ပေးပါ ၂။ရှေ့က ဆိုင်ကယ် တားပေးပါခွင့်ပြုပါအိတ်ဇောငွေ့ ၅၀၀ဖိုးလောက် ဝယ်ချင်တယ်ကျနော်ယမ်းနံ့ ရချင်လို့ ၃။သေနတ် တစ်လက်၊ ဦးထုပ် တစ်လုံးသွေးရေကြည် တစ်ပုလင်းလိုမယ်ထင်တာတွေ အစုံထည့်ပေးအဖိုးအခ...

ဝတ္ထုတို

မိုးတွေက သည်းကြီးမည်းကြီး ရွာနေ၏။ ဘယ်အငြိုးနဲ့ ရွာရက်လေသည် မသိ။ ရွာနေသည်မှာ နှစ်နာရီကျော် ရှိပြီ။ ဇရပ်ပေါ်မှာ တကိုယ်တည်း အားကိုးရာမဲ့နေသော ကျနော် ခိုက်ခိုက်တုန်နေ လေပြီ။

ကဗျာ

တောထဲနေနေ၊ မြို့ပေါ်ရောက်ရောက် ရဲဘော်တွေရဲ့မပြောင်းလဲသွားတဲ့အရာတခုက လက်သုတ်ပဝါလေး တထည်ပါပဲ။

Facebook