Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

‘ရခဲလှတဲ့လူ့ဘဝ’

◼️ခွန်းနီ

လူ့ဘဝဆိုတာရခဲတယ်ငါ့မြေးရဲ့

အဖွားရဲ့လက်သုံးစကားပဲ…

ငယ်ငယ်တုံးကအမြဲနားယဥ်တဲ့စကား

Public Service Announcement

Public Service Announcement

အခုရက်ပိုင်းတွေအဖွားကိုသတိရတယ်

ဟုတ်ပါတယ်ကျွန်တော်မေ့နေလို့ပါ

အဖွားမရှိတော့တာနှစ်ပေါင်းမနည်းတော့

အဖွားအဆုံးအမတွေနားထဲပြန်ပြန်ကြားနေရတယ်

လူ့ပြည်ကအပ်တစ်စင်းနဲ့မိုးပေါ်ကအပ်တစ်စင်း

ဒီအပ်နှစ်စင်းအပ်ဖျားချင်းထိမှ

လူ့ဘဝဆိုတာရတတ်တာတဲ့

အတော်ခက်တဲ့ကိစ္စပဲပေါ့…

အခုချိန်မှာအဖွားနဲ့ဒီအကြောင်းဆွေးနွေးချင်တယ်

အဖွားစကားကိုငြင်းချက်ထုတ်ချင်တယ်

တချို့တချို့များတော့လူ့အသက်တွေ

လူ့ဘဝတွေ၊လူ့အိမ်မက်တွေကို

ကြက်ကလေး၊ငှက်ကလေးများလို

သတ်လိုက်ဖြတ်လိုက်နဲ့အဖွားရေ

လွယ်လင့်တကူပါပဲလား….

အဖွားမလွယ်တဲ့ကိစ္စကိုသူတို့ဟာ

လွယ်လွယ်လေးနဲ့ဖျတ်စီးနေကြတယ်

ကဲ…အဖွားဘာပြောမလဲ…

အဖွားရှိရင်လဲဘာမှပြောနိူင်မှာမဟုတ်ဘူး

အဖွားတို့ခေတ်ကခေတ်ပျက်ကြီး

ငါမြေးတို့ခေတ်ကောင်းကြီးကြုံရတာ

ကံသိပ်ကောင်းတယ်ဆိုတဲ့အဖွား

အခုများတော့အဖွားတို့ခေတ်ပျက်ကြီးကို

ကျွန်တော်အလည်ရောက်နေတယ်

အဖွားရှိမလားရှာပါသေးတယ်

အဖွားမရှိပေမဲ့အဖွားသိခဲ့သလို

ကျွန်တော်သိလာရတယ်….

အဖွားမသိတာတစ်ခုကအဖွားခေါင်းချခဲ့တဲ့

အညာဟာအဖွားကိုညာနေခဲ့တာပဲ

ကျွန်တော့်ကိုလဲညာသွားတယ်

တမာရနံ့တွေသင်းရင်ပြန်လာမယ်ပြောပြီး

ယမ်းခိုးယမ်းငွေ့တွေနဲ့မီးလောင်ပြင်တွေကို

အထိတ်တလန့်နဲ့ဖြတ်ပြေးပြီး

အညာဟာအားလုံးကိုညာသွားတယ်

အဖွားဟာအညာသူအစစ်ဆိုတာယုံပါတယ်

ရိုးတယ်၊ရှင်းတယ်၊ဘွင်းဘွင်းကြီး

အဖွားချစ်တဲ့အညာဟာအခုတော့ခေတ်မှီလာပြီ

ခေတ်ပျက်ကြီးနဲ့ခေတ်ကျပ်ကြီးထဲ

တစ်လှည့်စီခိုဝင်ရင်းမျက်နှာများတတ်လာပြီ

လူမည်ကာမည်ယုံပဲရှိတဲ့ကောင်တွေ

အညာမှာခြေရှုပ်နေတာအဖွားသိလား

မိုးဦးကျချိန်ဆိုတော့ထယ်ထိုးနေရမှာ

အခုများတော့စစ်ကြောင်းတွေထိုးလို့

အလှူအတန်းဆိုရင်အညာဟာမီးခိုးတိတ်ပဲဆို

အခုများတော့မီးခိုးလုံးတွေနဲ့မိုးလုံးမှိုင်းလို့

ဗျောသံတွေအစားဗုံးသံတွေနဲ့အဖွားရေ

အဖွားတို့ခေတ်ကကျွဲညီနောင်ဆိုးတယ်ဆိုတာ

ဟုတ်လောက်မယ်…

ကျွန်တော်တို့ခေတ်မှာဒီခွေးတစ်ကောင်နဲ့ကို

တိုင်းပြည်ဟာအလုပ်ရှုပ်နေရတယ်…

မီးရှို့ခံရလို့ရွာတွေ၊အိမ်တွေဟာပြာအတိနဲ့

အပ်တိုတစ်ချောင်းတောင်မကျန်ရှာဘူး

မိုးပေါ်ကအပ်တစ်စင်းကျလာရင်တောင်

မြေပြင်ကအပ်ဟာအရည်ပျော်နေလို့

အပ်ဖျားချင်းထိစရာမရှိတော့ဘူး

အဖွားဆုတောင်းတဲ့ခေတ်ကောင်းကြီးမှာ

ဒီတိရစ္ဆာန်တွေမပါဖို့မျှော်လင့်ပါတယ်

အဖွားကိုလဲသတိရတယ်…

မီးခိုးညော်နံ့တွေနဲ့အညာကိုလဲလွမ်းပါတယ်…။

(The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ‘ခွန်းနီ’ ရဲ့ “ရခဲလှတဲ့လူ့ဘဝ” ကဗျာကို People’s Spring က ပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။ အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်း သွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ကဗျာ

အေးစက်စက်ရာသီဥတုထဲ တယောက်တည်းလျှောက်သွားမိတိုင်း အမလက်ဖဝါးနွေးနွေးကိုသတိရတယ်။ အမကြိုက်တဲ့ မြက်ရိုင်းပန်းဖြူတွေ၊ အမ မကြိုက်တဲ့စစ်ပွဲတွေ။

ဝတ္ထုတို

■ နွေဦးနေ (၁) အခါတိုင်းဆို ဘွားဆယ်မိက နံနက်ငါးနာရီလောက်ထပြီး ဆွမ်းချက်နေကျ။ ဆွမ်းကျက်ပြီဆိုတာနဲ့ ဘုရားဆွမ်းတော်ကပ်၊ မေတ္တာပို့ဆုတောင်း၊ အမျှဝေလိုက်ရမှာ သူ့တနေ့တာလုံး စိတ်ချမ်းသာတတ်တာ။ ဒီအကျင့်က ကိုယ့်တိုင်းကိုယ့်ပြည်မှာကတည်းက အရိုးစွဲနေတဲ့အဖြစ်ရယ်။ ထိုင်းကိုရောက်တော့လည်း ဝတ်မပျက်အောင် အားထုတ်ခဲ့တယ်။ လှေဟောင်းတွေပြင်ပြီး အသစ်ပြန်ဆောက်တဲ့လှေကျင်း(လှေဒေါက်)က အလုပ်သမားတွေဆို ဘွားဆယ်မိ မေတ္တာပို့သံလေးကို...

ဝတ္ထုတို

ရာမွန် “မနက်ဖြန် ငါ့ကို ဖမ်းမယ်လို့ အသံထွက်နေကြတယ်။ သတင်းတွေထဲမှာ ငါတို့အကြောင်းတွေချည်းပဲ” ပြတင်းပေါက်ဖက်ကို ငေးပြီး သူက ကျနော့်ကို ကျောခိုင်းထားရင်းနဲ့ ပြောတယ်။ အဲဒါဆို ငါက ဘာလုပ်ရမှာလဲလို့ ကျနော် မေးတော့ တောဖက်ကိုပြေးလေ၊ ဘဝကို အဲဒီ့မှာ အသစ်ပြန်စ တဲ့။ သူ့စကားကို...

ကဗျာ

အခုတလော ဖတ်ဖြစ်တဲ့စာတွေထဲမှာ ကျော်ကြားတဲ့ အစ္စရေးကဗျာဆရာကြီး ရဟူဒါ အမိခီး (Yehuda Amichai (1924-2000)) ရဲ့ ကဗျာတချို့လည်းပါပါတယ်။ အစ္စရေးလို့ ဆိုလိုက်တာနဲ့ သူ့ရဲ့ကဗျာတွေမှာစစ်ရဲ့ အငွေ့အသက်တွေရယ် ဘာသာရေး အငွေ့အသက်တွေရယ် လွှမ်းခြုံနေမယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ ရမယ် ထင်ပါရဲ့။ဟီးဘရူးဘာသာစကားနဲ့ ရေးခဲ့တဲ့ သူ့ကဗျာတွေဟာ အံ့သြစရာကောင်းအောင်...