Connect with us

Hi, what are you looking for?

ရသစာတမ်းငယ်

“အမေတမ်းချင်း”

◼️မြရဲလွင် (ဝေးလွင့်ငှက်)

သမီးနဲ့ဇနီး လက်ကိုဆွဲပြီး အမေ့အိမ်တခါးကို ကျနော်ပြန်ခေါက်ခွင့် ရတဲ့အခါ အမေဟာ အပြုံးတွေနဲ့ ဆီးကြိုမယ်…

အမေရဲ့ အကျွမ်းကျင်ဆုံးဟင်းလျာဖြစ်တဲ့ ငပိချက်စပ်စပ်ကို ကျနော့်ရဲ့ ညာလက်ငါးချောင်းနဲ့ အားပါးတရ ထိုင်စားနေတဲ့အခါ အမေဟာ ကျနော့်ကို ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်ရင်း စကားတွေ ဖောင်ဖွဲ့နေလိမ့်မယ်။

အတုယောင်မရှိတဲ့ အမေ့ရဲ့မေတ္တာနဲ့ ဟန်ဆောင်မှုကင်းစွာ ကျနော့်ရဲ့ပါးကို အမေနမ်းမယ်၊ နောက် ကျနော့်သမီးကိုအမေနမ်းမယ်။ အမေ့ရဲ့မျက်ဝန်းအိမ်မှာ မျက်ရည်စတွေ ကျနော်တွေ့ရမယ်။

Public Service Announcement

Public Service Announcement

အဲ့ဒီအချိန်ဆို အမေ့လက်တွေဟာ တုန်ရင်ကောင်းတုန်ရင်နေမယ်၊ မျက်လုံးတွေ မွဲချင်မွဲနေလိမ့်မယ်။ နားတွေ ထိုင်းချင်ထိုင်းနေလိမ့်မယ်။

ဒါပေမယ့် ကျနော်ဟာ အမေ့ကို လွမ်းတဲ့စိတ်​တွေရယ်၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရတဲ့ ဘဝအတွေ့ကြုံတွေရယ်ကို ပြန်ပြောပြမိနေလိမ့်မယ်။

ပီတိတွေနဲ့ နားထောင်နေမယ့် အမေ့ရဲ့မျက်နှာကို ကျနော် မြင်ယောင်မိပါတယ်။

ကျနော်ရှိနေတဲ့ မြို့ကလေး ဗုံးကြဲခံလိုက်ရပုံတွေ။ ဘဝမှာ ပေါက်ကွဲမှုကို ပထမဆုံး နီးနီးကပ်ကပ် ကြားလိုက်ရတဲ့အချိန် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားမှု၊ ခံစားချက်တွေ၊ နောက် …

ငိုချင်စိတ် ပေါက်ခဲ့ရပေမယ့် မငိုမိအောင် ထိန်းထားရင်း ဝမ်းနည်းကြောက်ရွံ့နေတဲ့ ကလေးလေးတွေ၊ ဆရာမတွေရဲ့ မျက်နှာကို သေချာ ငေးကြည့်နေမိပုံတွေ …

ကတုတ်ကျင်းထဲမှာ ​ကိုယ့်လူမျိုးကြဲတဲ့ ဗုံးမထိဖို့အရေး ဗုဒ္ဓဘာသာတိုင်း ရွတ်လေ့ရှိတဲ့ တရားစာတွေရွတ်သံ ကြားမိခဲ့တဲ့အခိုက်၊ ကြဲနေတဲ့သူတွေလည်း ဒါပဲရွတ်မယ် အကြဲခံနေရသူတွေလည်း ဒါပဲ ရွတ်နေကြရတယ် ဆိုတဲ့အကြောင်းတွေ …

တနှစ်အရွယ်သာရှိသေးတဲ့ အမေ့မြေးဟာ အသံ

ကျယ်ကျယ် ထွက်တတ်တဲ့ ကားသံ၊ ဆိုင်ကယ်သံတချို့ ကြားရင် တောင် သူ့အ​မေနဲ့နီးရင် သူ့အမေ့ဆီ၊ အဖေနဲ့နီးရင် အဖေ့ဆီ လေးဘက်ကလေး ပြေးလာပုံတွေ …

ကျနော် သုံးကြိမ်ထက်မနည်း ထိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ကအမျိုးသမီးလေးတဦးလေယာဥ်ပေါ်က ချတဲ့ဗုံးထိမှန်သေဆုံးသွားတဲ့အကြောင်း။ သူဟာ ဘဝကို အောက်ခြေက စခဲ့ရတဲ့သူလို့ ကျနော်ကြားမိတဲ့အကြောင်းနဲ့ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းပုံတွေ။

ဗုံးကြဲနေစဥ် စိတ်လုံခြုံမှုတခုအဖြစ် ကလေးနဲ့ဇနီးကို လွတ်ရာ ခေါ်ထုတ်ပေးသွားခဲ့တဲ့ ဆရာမလေးတဦးအကြောင်း …

အဲဒီဆရာမလေးကပဲ စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့တဲ့ ကျနော်တို့မိသားစုကို နွေးနွေးထွေးထွေးဆက်ဆံရင်း သူ့အိမ်မှာ ငြူစူမှုမရှိ ခိုလှုံခွင့် ပေးခဲ့ပုံတွေ …

ကျနော့်စကားတွေ နားထောင်ရင်း အမေ့မျက်ရည်တွေဟာ အမေ့ပါးပြင်ပေါ်မှာ တလိမ့်လိမ့်စီးကျလျက် … အဲဒီအချိန် …

တုန်ရင်နေတဲ့ အမေ့လက်ကို ကျနော်ဆွဲကိုင်ရင်း အမေ့ကို နွေးထွေးစွာ ဖက်မိမယ်ထင်ပါရဲ့ အမေ။

(The Call -ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ’မြရဲလွင် (ဝေးလွင့်ငှက်)’ ရေးဖွဲ့တဲ့ “အမေတမ်းချင်း”ရသစာတမ်းငယ်ကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီးတော်လှန်​ရေးအတွက်အ​ထောက်အကူပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ရသစာတမ်းငယ်

●ထွင် စစ်အာဏာရှင်၏လက်ထက်တွင်အဖြစ်အပျက်တို့သည်ကသောင်းကနင်း၊ ကပြောင်းကပြန် ဖြစ်ကုန်သည်။ မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်မောင်းပေါ် လာကိုက်သော ခြင်တကောင်ကဲ့သို့ မရိုက်မီမှာပင် ဖျတ်ကနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ မနေ့က ဘေးချင်းယှဥ်ထိုင်ပြီး ဂိမ်းအတူဆော့ခဲ့သော ထွန်းပြည့်စုံဆိုသည့် ပီဒီအက်ဖ်ကလေးက ရန်သူ့ဒရုန်းထိမှန်ပြီး မနေ့ညကပဲ မြေအောက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ပြီ။ ယခုပဲ မိသားစုလက်ဆုံ စားနေသည့် ထမင်းဝိုင်းကလေးဟာ...

ရသစာတမ်းငယ်

အသက် အမျက်အငြိုးပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာမြေကြီးပါလား။မိုးကော၊ ပိတောက်ကော နောက်ကျသည်။ သည်ကြားထဲ မုန်တိုင်းများက ဝင်ရန်ရှိကြောင်း သတင်းထွက်လာသေး၏။ မတတ်နိုင်တော့… ဒီကာလများ၌ ငါပျော်ခဲ့ဖူးတာ အရက်ဝိုင်းတခုသာရှိသည်။ အတွေးများသည့်၊ စကားလုံးတွေလျှံထွက်နေသည့်အပြင် မျက်နှာများစုံသည့်နေရာလည်းဖြစ်ပြန်သည်။ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိပေ။ ဝိုင်းထဲ လူခြောက်ယောက်ရှိပြီး ငါးယောက်မှာ ဟိုခြစ်ခြစ်ဒီခြစ်ခြစ်နဲ့ မျက်နှာငယ်များဖြင့်တောင်းခံနေရသည်။ ကျန်တဦးကား...

ဝတ္ထုတို

လမ်းတံတားတွေပြုပြင် တိုးချဲ့တာက ကောင်းတော့ကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ လမ်းဘေးအရိပ်ရပင်တွေ လုံးပါးပါးကုန်ပြီး ခုလိုနွေနေ့လယ်မျိုးဆို မြင်မြင်ရာဝန်းကျင်က ကွန်ကရစ်ပင်လယ်ပြင်ကြီးလို ဖြစ်နေသည်။ အရင်ကဆို ဒီလမ်းမကြီးက မဟော်ဂနီပင်ညိုရိပ်တွေအောက်မှာ လျောင်းစက်နေတဲ့ လမ်းမကြီးပေပဲ။

သတင်း

ခွန်းနီ ဒီနေ့ပြီးရင်ဒီနေ့လိုနေ့တွေပဲ ထပ်ရောက်လာညဆိုရင်လည်းလကတစ်ခြမ်းပဲ သာတော့တယ်အဝေးကြီးကနေရာကိုအဝေးကကြည့်နေရတာဘယ်သူပျော်မလဲ။ အမှောင်ထုထဲအရောင်တွေကလည်း ဖျော့နေလိုက်တာစိတ်ကူးကိုနည်းနည်းမှ မလျှော့နိူင်ဘူးငါဟာညတိုင်း အိမ်ပြန်လာနေကျအိမ်ရှေ့က သရက်ပင်ကြီးအောက်အရိပ်တစ်ခုထိုးကျနေတာ ငါပေါ့။ အမေ့ရဲ့ဆူငေါက်သံအဖေ့ရဲ့ကြိမ်းဝါးသံနောက်ပြီး တံခါးထဖွင့်ပေးသံအဲ့ဒီလိုနောက်ကျတတ်တဲ့အိမ်အပြန်တွေအခုတော့အရိပ်ယောင်ဆောင်ထားတဲ့အတိတ်တွေပဲ ငါပြန်ရတော့တယ်။ Public Service Announcement စောက်စနစ်ကဆိုးဝါးတော့ငါတို့လူငယ်တွေဟာစစ်ကြီးထဲလုံးလားထွေးလားပေါ့။ ပင်ပင်ပန်းပန်းသင်ယူရကျိုးကျိုးနွံနွံဆည်းပူးရခက်ခက်ခဲခဲတည်ဆောက်ရအပူတပြင်းအသားကျရမောကြီးပန်းကြီးရှေ့ဆက်ရမနိူင်မနင်းထမ်းပိုးခဲ့ရစနစ်တကျနဲ့လူငယ်ဘဝကိုဆုတ်ခွာပေးခဲ့ရအတူတူချီတက်ရင်းတချို့သူငယ်ချင်းတွေလွယ်လွယ်ကူကူသေပေးလိုက်ရ။ ဒီစစ်ကြီးထဲမယ်ရှင်ကျန်နေတဲ့ကောင်တွေအဖို့နှလုံးသားဟာ ဒဏ်ရာအရဆုံးပဲ။ ဆိုလိုရင်းကိုပြန်ဆက်ရရင်အိမ်ပြန်ဖို့ဆိုတဲ့အသိကလူငယ်တွေအားလုံးမှာရှိတယ်။ အတွေးတွေနဲ့ပိလာတဲ့ညဟာမိုးလင်းသွားပေမဲ့အာရုံထဲတော့စာသားတစ်ကြောင်းငြိနေတယ်။ အားလုံးကိုကျော်ဖြတ်ရမယ်ဆိုတဲ့စာသားဟာနေခြည်နွေးနု ပွင့်လုလုမနက်ခင်းအထိငါနဲ့အတူရှိနေတယ်...

Facebook