“ဈေးရောင်းရတာထက် ကျားမြီးသာပြေးဆွဲချင်တယ်”

Zack/People’s Spring

“ပြေးကြ..ပြေးကြ”

ဒီအသံတွေထွက်ပေါ်နေတာက စစ်ဘေးကြောင့် ပြေးနေရတဲ့ ကျေးရွာတွေမှာလို့ထင်ပါသလား။

မဟုတ်ပါဘူး။

Public Service Announcement

မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးမြို့တော်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရန်ကုန်မြို့မှာဖြစ်နေတာပါ။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ အပေါ် အောက် အပြာရောင်တူညီဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားသူတွေ လာတာကြောင့် ဈေးသည်တွေ အချင်းချင်းထွက်ပြေးဖို့သတိပေးနေကြတာပါ။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပြရရင်တော့ စစ်တပ်လက်အောက်ကနေ ပြည်သူတွေကို အနုနည်းနဲ့ နှိပ်စက်နေတဲ့ စည်ပင်ဝန်ထမ်းတွေပါ။

ဒီဖြစ်စဉ်အစကတော့သမ္မတရာထူကိုမတရားရယူထားတဲ့အာဏာသိမ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့စနက်ပါ။သမ္မတရူးမင်းအောင်လှိုငရဲ့ ရက် ၁၀၀ စီမံချက် အကျိုးဆက်ပါ။

ရက် ၁၀၀ စီမံချက်ဆိုတာက ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ မြို့နယ်တွေက လမ်းဘေး ဝဲ ၊ ယာတွေမှာ စားဝတ်နေရေးအတွက် ဈေးရောင်းချသူတဲ့ အခြေခံ လူတန်းစားပြည်သူတွေအပေါ် သက်ရောက်မှု အများဆုံးလို့ ပြောရင်လည်းမမှားပါဘူး။

“ဈေးရောင်းရတာထက် ကျားမြီးသာပြေးဆွဲချင်တယ်”လှ်ိုင်မြို့နယ်မှာ လမ်းဘေးဈေးရောင်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမခံစားချက်ကိုပြောပါတယ်။လမ်းဘေးဈေးရောင်းသူတွေ ဈေးခင်းပြီးချိန်မှ အပြာဝတ်​တွေလာပြီဆိုရင်ပြန်သိမ်းရတာအကြိမ်ကြိမ်။

ရက် ၁၀၀ စီမံချက်ကာလကစလို့အခုချိန်ထိလမ်းမဘေးက ရေ‌မြောင်းတွေကို ကျော်ပြီးဆိုင်ထွက်ရင် စည်ပင်တွေက သိမ်းမယ်လို့ ကြေညာထားတာပါ။

တချို့ဆိုင်တွေက နေကာအနေနဲ့ သုံးထားတဲ့ အမိုးတွေကိုတောင်လက်မခံပါဘူး။အပြာဝတ်​တွေလာချိန် အမိုးတွေချထားရငဖျက်မှာစိုးတာကြောင့် အမိုးတွေကို တင်လိုက်ချလိုက် လုပ်နေကြတာလည်း အလုပ်တစ်ခုဖြစ်လာပါတယ်။

တစ်ခါတစ်လေဆိုရင် စည်ပင်ကားတွေနဲ့လာပြီး သူတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကိုကျော်နေလို့ဆိုပြီး ပစ္စည်းမှန်သမျှကောက်တင်သွားကြတာပါ။ဒါကြောင့် လမ်းဘေးမှာ ဈေးရောင်းရသူတွေက ကျီးလန့်စာစား ဖြစ်နေကြတာပါ။

“ဒီခေတ်မှာဈေးရောင်းလို့လည်းမချမ်းသာပါဘူး။ သူတို့ကအကုန်သိမ်းတော့ အရင်းပြုတ်ပြီးပိုဒုက္ခရောက်ရတာပေါ့” လို့ လမ်းဘေးမှာ အသုပ်စုံရောင်းချသူတစ်ဦးကရင်ဖွင့်ပါတယ်။

စစ်တပ်အာဏာသိမ်းပြီး အ​ခြေခံပြည်သူ​တွေစားဝတ်​နေ​ရေးပိုခက်ခဲကျပ်တည်းလာချိန်မှာ ဝမ်းတထွာအတွက် ​ဈေး​ရောင်းတဲ့​ဈေးသည်​တွေဟာ အုပ်ချုပ်​နေတယ်ဆိုတဲ့စစ်အုပ်စုဆီက ဘာအကူအညီမရဘဲ ပိုခက်ခဲကြပ်တည်း​​အောင်သာအလုပ်ခံ​နေရတာပါ ။

ရန်ကုန်ရဲ့ မြို့နယ်တွေက ရပ်ကွက်တိုင်းရဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ မနက်တစ်ကြိမ် ညနေတစ်ကြိမ် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ၊ သား ငါးကစလို့ တိုလီမိုလီပစ္စည်း ရောင်းချသူတွေရှိကြပါတယ်။

ဒီဈေးသည်တွေက ဈေးတွေထဲအထိမသွားနိုင်တဲ့ ရပ်ကွက်ထဲက ပြည်သူတွေ အတွက်လည်း အားကိုးရာတစ်ခုပါပဲ။

“ရောင်းတဲ့သူတွေတင်မဟုတ်ဘူး။ ဝယ်တဲ့လူတွေပါ အဆင်မပြေဖြစ်တာ” လို့ လှိုင်မြို့နယ်မှာ‌ နေထိုင်သူတစ်ဦးက ‌ ပြောပါတယ်။

ဒါကြောင့် ပြည်သူတွေကိုယ်တိုင်ကစစ်တပ်လက်​အောက်ခံစည်ပင်တွေလာတာမြင်ရင် ဈေးသည်တွေကို သတိပေးတာမျိုးလုပ်ကြပါတယ်။အချင်းချင်းရိုင်းပင်းကြတာပါ။တချို့ပြည်သူ​တွေဆိုရင် ဆိုင်သိမ်းတာ ပစ္စည်းတွေ ရွှေ့တာက အစ ကူညီပေးတာတွေရှိပါတယ်။

တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ နေ့စဉ် အကြမ်းဖက်မှုတွေ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ စစ်တပ်ကတော့ ပြည်သူတွေရဲ့ ခက်ခဲမှုတွေကို လျစ်လျူရှုဆဲပါပဲ။စစ်တပ်က နယ်တကာလှည့်ပြီး တိုက်​လေယာဥ်​တွေနဲ့ ဗုံးပတ်ကြဲ ပြည်သူ​တွေကိုသတ်ဖြတ်​နေသလို ရန်ကုန်မြို့မှာလည်း စစ်တပ်လက်​အောက်ခံ စည်ပင်ဝန်ထမ်း​တွေက လမ်း​ဘေး​ဈေးသည်​တွေကို ရက် ၁၀၀ စီမံချက် ဆိုတာစကတည်းက မကြာခဏ နှိပ်ကွပ်​နေပါ​တော့တယ်။