Connect with us

Hi, what are you looking for?

ကဗျာ

‘နံရံတွေ တန်းဖြုတ်မယ့်နေ့’

◼️သွင်ဦး

တဝေါဝေါ ဖြတ်မောင်းသွားတဲ့
ကားသံတွေရဲ့ နေရာမှာ
လော်စပီကာက ထွက်ကျလာတဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံ
တန်းစီခရာမှုတ်သံ
မဂ်လာပါဆိုတဲ့ အသံတွေနဲ့
နံနက်ခင်းဟာ နိုးထခဲ့၊

အရောင်ဆိုးထားတဲ့ ထမင်းလှော်
အရည်များများ အဖက်နဲနဲ
ခပ်ကျဲကျဲဆန်ပြုတ်ဟာ
ငါတို့ရဲ့ နံမည်ကျော် မနက်စာတွေပေါ့၊

ညိုညစ်ညစ်ထမင်းတွေနဲ့ နယ်ဖတ်လို့
ငါတို့ထမင်းပွဲမှာ တည်ခင်းဖို့
ပဲဟင်းတလှည့် တာလပေါတလှည့်
ခင်ဗျားမျက်နှာ မမဲ့နဲ့လေ၊

Public Service Announcement

Public Service Announcement

ကြံဖန်ပြီး ကျေးဇူးတင်ချင်ရင်တော့
ကျုပ်တို့ရဲ့ညစာမှာ
ရေထဲကငါးကို
တစ်ပါတ်တစ်ကြိမ် မြင်ခွင့်ရနေတာကိုပေါ့၊

ဒီနေရာမှာတော့
‘ကိုယ်’ ကျန်းမာရေးအတွက် လမ်းလျှောက်
‘စိတ်’ ကျန်းမာရေးအတွက် စာဖတ်
ကျုပ်လည်း ဒါပဲ တတ်နိုင်တယ်၊

မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ စာကြည့်တိုက်လေးရယ်
သတင်းစာဖတ်ဖတ်ပြတဲ့ ‘ဆက်ရက်’လေးတွေရယ်က
ငါတို့အိမ်မက်ရဲ့ ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာတွေပေါ့လေ၊

ဒီနေရာမှာ
ငါတို့ထက်ပိုဇာတ်နာ
ငါတို့ထက် ပိုကြေကွဲစရာကောင်းတာက
နှစ်ပေါင်းများစွာ သတိစွဲပြီးရပ်နေရရှာတဲ့
ညိုမွဲမွဲ နံရံကြီးတွေပေါ့၊

ဒီလိုနဲ့ပဲ
တော်လှန်ရေးဟာ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်
ရေချိန်မြင့်တက်လာတာနဲ့အမျှ
ပဲခူးရိုးမပေါ်က
ရခိုင်ရိုးမပေါ်က
ရှမ်းရိုးမပေါ်က
မြေပြန့်လွင်ပြင် ဆီက
သမိုင်းတွေ တစ်ပိုင်းပြီးတစ်ပိုင်းရေးဖို့
လှိုင်းတွေ တစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း လာချေပေါ့၊

အဲ့ဒိလှိုင်းတွေ
ဒီမြို့ကိုဝင်ဆောင့်မယ်နေ့
အဲ့ဒီနေ့
ငါတို့စောင့်မျှော်နေတဲ့နေ
ထောင်ရဲ့နံရံတွေ တန်းဖြုတ်မဲ့နေ့။

(The Call – ​ခေါ်သံ”အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းမှာ ‘သွင်ဦး’ ရဲ့ “နံရံတွေ တန်းဖြုတ်မယ့်နေ့” ကဗျာကို People’s Spring ကပြန်လည်​ဖော်ပြ​ပေးတာ ဖြစ်ပါတယ်။အနုရသကဲပြီး တော်လှန်​ရေးအတွက် အ​ထောက်အကူ ပြုတဲ့ စာ​ပေကဏ္ဍမျိုးစုံကို “The Call – ​ခေါ်သံ” အွန်လိုင်းမဂ္ဂဇင်းရဲ့ ​Facebook Page ဖြစ်တဲ့ https://www.facebook.com/profile.php?id=100087677882749… မှာလည်းသွား​ရောက်ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်)

ဆက်စပ်သတင်းများ

ကဗျာ

◼️ဓီရ်ခေတ်အိမ် ငါ့ဝင်သက်တွေကို မယုံကြည်တော့ဘူး။လေးဘက်လေးလံကရန်သူတွေဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြချိန်ဖြေဖျားနဲ့ထိုးဖွလိုက်စကြာဝဌာထဲမှာထပ်ရနိုင်စရာ ဘဝမကျန်တော့ဘူး၊တောင်ထိပ်မြင်ကွင်းကို ငါမကြည့်နိုင်တော့ဘူးငါ့ကြွေးကြော်သံတွေက ရင်ခေါင်းဝက မကျော်ဘူး၊ပြာတွေနဲ့အတူကြွေကျသွားတုန်းကငါ့အတွက်ဘယ်မြစ်ရေမှ ဆန်မတတ်ခဲ့ဘူး၊မြို့ပြက သွေးကြွေးမချန်ဘူးငါမရီနိုင်ဘူးငါမပြုံးနိုင်ဘူးအိမ်ပြန်လမ်းမှာ ၁၃ နှစ်ကြာပြီငါ့အိမ်ဝက မြက်ရိုင်းတွေကိုငါမကျော်နိုင်ဘူး၊ငါ့ညနေခင်းတွေအသံမပါတော့ဘူးငါကျရှုံးနေပုံကို ပရိသတ်တယောက်အနေနဲ့ပြန်ကြည့်ပြီးတီးလိုက်တဲ့ လက်ခုတ်သံထဲငါ့လက်ခုတ်သံအကျယ်ဆုံးပဲဒါပေမယ့်ရှေ့ကဇာတ်ဝင်ခန်းတွေကိုငါမမှတ်မိဘူးဘယ်ကောင့်ဆီက ပုန်းလို့ပုန်းနေမှန်းမသိဘဲပန်းဆိုးတန်းကိုမရောက်ဖြစ်တဲ့ရက်တွေမှာစီးကရက်တွေကိုငါမီးညှိတယ်Youtube က ငါ့ထက်အသက် ၂ ဆလောက်ကြီးတဲ့သီချင်းတွေကိုဖွင့်ထားပြီးလမ်းကဖြတ်သွားတဲ့ စော်တွေကို ထိုင်ငေးတယ်ဘဝက ညနေခင်းဆိုရင် ဒုက္ခတွေကိုဘီယာအဖြစ်ပြောင်းပေးဖို့ဘုရားတယောက်ယောက်တာဝန်ယူသင့်တယ်မင်းတို့ဖန်ဆင်းတဲ့ကမ္ဘာမှာငါ့လိုနာရီဝက်နေနိုင်ရင်ဒုက္ခတွေကိုတကျိုက်တည်းမော့မယ်ဒီလိုဆိုတော့လည်းကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်မယူနိုင်တာရန်ကုန်တခုတည်းမဟုတ်ဘူးယုံကြည်မှုဆိုတာ မှုတ်ထုတ်လိုက်တဲ့ဆေးလိပ်ငွေ့တွေကိုလိုက်ဖမ်းခြင်းပဲသို့မဟုတ်...

ရသစာတမ်းငယ်

အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ ပျော်နိုင်ဖို့ ပညာရေးကိုခုတုံးလုပ်ပြီး ဖြူစင်တဲ့ ကလေးငယ်တွေရဲ့ ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ကျောင်းသား အခွင့်အရေးတွေကို ကျောင်းဆရာ၊ ဆရာမတွေကနေတဆင့် စနစ်တကျ ရိုက်ချိုးခိုင်းဦးမယ်။ ဒါဟာ ဖန်တရာထပ်နေတဲ့ လုပ်ကွက်တွေပဲ …

ဝတ္ထုတို

မနက်အရုဏ်တက်သည်နှင့် အမေသည် အိပ်ရာမှ ထကာ မျက်နှာသစ်သန့်စင်ခြင်းကို လုပ်၏။ အမေ့အိမ်လေးသည် ဝါးကပ်များခင်းထားသဖြင့် အမေ့ကိုယ်သေးသေးလေးနှင့် နင်းလိုက်တိုင်းပင် တဂျွတ်ဂျွတ်မြည်၏။ အလင်းသေချာမလာသေး။ သို့သော် အမေသည် အိမ်၏ နေရာတိုင်းကို ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် အမေ့သားအိပ်သည့်နေရာလေးကိုပင် မမြင်ရသော်လည်း လှမ်းကြည့်မိလိုက်သေးသည်။ အမေ့သားအိပ်ရာသည် ခင်းမထားပါချေတကား။ ဒါဆို မိုးမလင်းခင်ကတည်းက...

ကဗျာ

စောစုစုခင် သမီးလေ ဗုဒ္ဓကို မျက်ရည်တွေထပ်မကျဖို့ ပူဆာထားတယ် သမီးရဲ့စာသင်ခန်းထဲကအချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းက တောထဲမှာမေမေရဲ့။ သမီးရဲ့ဝက်ဝံရုပ်လေးကလည်းလွတ်မြောက်နယ်မြေထဲမှာသမီးရဲ့ဆံပင်အဝါရောင်နဲ့အရုပ်မလေးက ခြေထောက်တဖက် မရှိတော့ဘူးမေမေသမီးရဲ့ဖဲပြားကလစ်လေးတွေကမြေမြုပ်မိုင်းဖြစ်နေပြီလားဟင်သမီးကိုအရမ်း စတတ်တဲ့ အိမ်နားကအကိုကြီးရော အိမ်မှာရှိသေးရဲ့လားဖေဖေသိပ်ကြိုက်တဲ့ အာမီရမ်တွေက ထွက်ပြေးကုန်ပြီလားဟင် သမီးတက်တဲ့ကျောင်းကဆရာ့ကိုပြောပေးပါတချို့ပုစ္ဆာတွေက သွေးညှီနံ့ နံတယ်လို့တချို့မေးခွန်းရှည်တွေက ယမ်းနံ့ နည်းနည်းထွက်တယ်။ မေမေ လူးပေးတဲ့သနပ်ခါးက မျက်ရည်ကျလည်း ပျက်တာပါပဲ...